บทที่ 259 ผลเสียที่ไร้ความปรานี

เธอพูดอย่างถูกต้องและสบตากับบอดี้การ์ดสองคน พวกเขาเดินไปข้างหน้าทันที

ก่อนที่พวกเขาจะเข้าใกล้ แนนซี่ เมอร์เรย์ นำบอดี้การ์ดอีกสองสามคนไปขวางข้างหน้าโดยบังเนลล์ไว้ข้างหลังพวกเขา

เวลาหยุดลงชั่วขณะแล้วมันก็ปะทุขึ้น

เนลล์มองไปที่ซิลเวียและหัวเราะเยาะ "อะไรกันเนี้ย? เหตุใดคุณจึงพยายามหลีกเลี่ยงปัญหาจากที่นี่ล่ะ หรือคุณคิดว่าคุณสามารถพูดคำสองสามคำเพื่อปัดสิ่งต่าง ๆ ออกไปได้แล้วตอนนี้สิ่งต่าง ๆ ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว?”

เธอชูปากกาบันทึกเสียงขณะเผชิญหน้ากับสื่อ และกล้องถ่ายรูปและพูดว่า “ฉันสามารถรับประกันความถูกต้องของทุกสิ่งที่อยู่ในนี้ได้ ถ้าคุณไม่เชื่อฉันสามารถส่งให้ตำรวจตรวจสอบว่ามีการแก้ไขหรือเปล่า?”

เมื่อพูดอย่างนั้นเธอก็ยื่นปากกาบันทึกเสียงให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ

ซิลเวียใกล้จะเป็นโรคประสาท

“เนลล์ เจนนิงส์!”

ณอร์นโมโหอย่างโกรธแค้นและพุ่งไปข้างหน้าเพื่อคว้าปากกาบันทึกเสียง แต่ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจขัดขวาง

"คุณเจนนิงส์ นี่เป็นหลักฐานสำคัญโปรดอย่าเคลื่อนย้าย”

ณอร์นโกรธมากและจ้องที่เนลล์อย่างเกลียดชังพูดว่า “เนลล์ เจนนิงส์! แกหวังจะได้เห็น

ครอบครัวเจนนิงส์ถูกทำลายจริง ๆ เหรอ? แกจะมีความสุขถ้าพวกเราทุกคนตายไปใช่ไหม?”

เนลล์คิดว่ามันตลกดี

"คุณเจนนิงส์ คุณไม่ได้บอกว่าทั้งหมดนั่นจะพิสูจน์ว่าคุณบริสุทธิ์เหรอ? ถ้านั่นคือความจริงทำไมคุณถึงรู้สึกกังวลล่ะ?

ให้ตำรวจตรวจพิสูจน์ ถ้ามันเป็นของปลอม จะได้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของคุณไง?”

ณอร์นพูดไม่ออกทันที

ซิลเวียจ้องมองเธออย่างเย็นชาขณะที่เนลล์กลับจ้องมองอย่างสงบ

ผู้สื่อข่าวคนหนึ่งถามว่า “คุณเจนนิงส์เกี่ยวกับคดีลักพาตัวคุณเป็นคนทำเพื่อแก้แค้นหรือไม่?”

“ไม่ใช่”

"อะไรนะ? ไม่?”

เกิดความปั่นป่วนในหมู่ฝูงชนอย่างฉับพลัน

ท้ายที่สุดเซลีนบอกว่าเนลล์ไม่ได้ถูกลักพาตัว และมันเป็นการแสดงทั้งหมดเพื่อจัดฉากใส่ร้ายเซลีน

ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเนลล์สบายดี

เมื่อเห็นใบหน้าที่น่าสงสัยของทุกคน เนลล์ อธิบายว่า “ก่อนหน้านี้ฉันถูกลักพาตัวไป แต่ผู้หญิงคนนั้นช่วยฉันและฉันมีโอกาสหลบหนีออกมาได้

หลังจากพบว่าคนลักพาตัวเป็นน้องสาวของฉัน ฉันไม่กล้ากลับบ้านและบังเอิญพบความจริงเกี่ยวกับอุบัติเหตุทางรถยนต์ของแม่

ฉันจึงร่วมมือกับตำรวจในการดำเนินคดีนี้ แม้ว่าสถานการณ์ทั้งหมดจะถูกบังคับ แต่ฉันก็ยังอยากจะขอโทษสำหรับปัญหาและความยุ่งยากทั้งหมด

ในขณะเดียวกันฉันหวังว่าทุกคนจะเข้าใจ ว่าในฐานะลูกสาวฉันอยากรู้ความจริงเกี่ยวกับการตายของแม่"

นักข่าวอีกคนถามว่า “คุณเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของเซลีนหรือไม่?”

เนลล์ส่ายหัว “เปล่า”

ทุกคนประหลาดใจกับเรื่องนั้น

“คุณหมายความว่าคุณไม่ได้ลักพาตัวหรือขังเธอ?”

เนลล์พยักหน้า

“ฉันสาบานได้ในนามของแม่ว่าตั้งแต่ฉันมาที่ สถานที่พักผ่อนแสนสงบ ฉันไม่ได้เจอเธอเลย สำหรับการหายตัวไปของเธอฉันไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำ

เนื่องจากเธอทำผิดไว้มาก เธออาจจะสร้างศัตรูที่ไม่รู้จัก หากคุณทุกคนสนใจที่จะรู้บางทีพวกคุณควรตรวจสอบในเรื่องนี้”

หลังจากที่เนลล์พูดทุกคนก็อดมองหน้ากันไม่ได้