บทที่ 262 ไม่มีอะไรจอมปลอม

“ผมขอโทษ ห้องน้ำอยู่ที่ไหน?”

เนลล์รู้สึกประหลาดใจ

เสียงนั้นฟังดูคุ้นเคย

เธอหันกลับไปมองที่ผู้ชายคนนั้น ที่เงยหน้าขึ้นมาในเวลาเดียวกันนั้น คนทั้งคู่นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ

“เจสันเหรอ?”

“เนลล์?”

“ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?”

“ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?”

คำถามเดียวกันผุดออกมาจากปากของพวกเขาพร้อมกัน

หลังจากนั้นพวกเขาต่างมองกันด้วยความบึ้งตึง

เนลล์รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าทำไมจึงมีคำพูดที่ว่าศัตรูมักจะล้ำเส้น!

นับตั้งแต่เธอลืมเรื่องของเขาบนเกาะนั้น เธอยอมรับว่าเธอจะไม่เจอเขาอีก โชคร้าย เธอคาดไม่ถึงว่าเธอจะโชคร้ายขนาดที่ชนกับเขาที่นี่ ยิ่งไปกว่านั้น ห้องจัดเลี้ยงของเขายังอยู่ถัดไปจากเธออีกด้วย

การแสดงออกของเจสันเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ในไม่ช้าเขาก็ได้สติกลับมา

เขามองเนลล์ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านับวันเนลล์ยิ่งดูสวยมากขึ้นเรื่อย ๆ

เดรสสีนู้ดที่เธอสวมอยู่เน้นส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอ และรูปร่างที่เพรียวสวย เธอสวมรองเท้าสีเบจเข้ากับชุด ผมสีดำขลับของเธอมัดเอาไว้หลวม ๆ ที่กลางศีรษะ ส่งให้เธอดูสดใสและสวยงาม

ในขณะนั้นเอง เขารู้ว่าเธอน่าสนใจ ทว่าเธอขาดเสน่ห์ของผู้หญิงในแบบที่เขาชอบ ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจเธอในตอนนั้น

อย่างไรก็ตามในตอนนี้ เธออาจจะมีเสน่ห์มากกว่าเซลีน ถ้าเธอตั้งใจที่จะแต่งตัวสวยหรูมาแบบนี้

ในความจริง เธอคงจะเหนือกว่าเซลีนในแง่ของความสวยงาม

การจ้องมองของแจ็คสันหม่นลง เขาระงับความรู้สึกมึนเมาของเขา ยืดหลังของเขาตรงและยิ้มออกมา “ผมมาเจอเพื่อนที่นี่ มันบังเอิญที่ชนคุณตรงนี้”

เนลล์ไม่ได้ส่งยิ้มกลับไปให้เขา

“ฉันไม่ได้สนใจว่าคุณจะมาทำอะไรที่นี่ ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็ช่วยหลีกทางหน่อย ฉันอยากกลับไปที่ห้องจัดงานของฉัน”

เจสันเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและเหลือบมองไปที่ห้องส่วนตัวที่อยู่ข้าง ๆ กัน

“คุณอยู่ข้าง ๆ นี่เหรอ?”

เนลล์กลอกตาของเธอ

เธอกำลังคิดว่า ‘ฉันต้องมีความโชคร้ายของปีที่เจ็ดแน่ ๆ ที่มีคุณเป็นเพื่อนบ้านที่ประตูถัดไป’

“ดูเหมือนพวกเขาจะเป็นคนในวงการบันเทิง เมื่อสักครู่นี้ผมเห็นผู้กำกับชื่อดังสองสามคน...โอ้ ผมลืมไปเลย ตอนนี้คุณก็ถือว่าเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงด้วยเหมือนกัน”

สองวันนี้ ‘การนำทางของคนไร้ค่า’ ได้รับการเผยแพร่ในอินเตอร์เน็ตแล้ว แม้ว่ามันจะเป็นเว็บซีรี่ส์ต้นทุนต่ำ แต่ก็ได้รับผลตอบรับเป็นอย่างดีเมื่อออนไลน์ออกอากาศเป็นครั้งแรกและได้รับยอดผู้เข้าชมที่สูง

เขายังคงยิ้มอยู่ต่อไป แม้ว่าจะมีว่าจะมีความเศร้าซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยยิ้มของเขา “เนลลี่ ผมเห็นการแสดงของคุณในซีรี่ส์นั่นแล้ว มันมีเสน่ห์มากและผมชอบมันมากนะ”

เนลล์ยิ้มให้เขาด้วยความเย็นชา “การแสดงของฉันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วยเหรอ? ไม่ชอบฉันก็ไม่สนใจ ภรรยาของคุณยังนั่งอยู่ในคุกอยู่เลย แล้วดูคุณสิ มีอารมณ์มาดื่มและปาร์ตี้ ทำไมล่ะ? หรือนายน้อยมอร์ตันกำลังจะมีแฟนใหม่กัน? รักแท้ที่ไม่จอมปลอม!”

ท่าทางของเจสันนิ่งเฉย

หลังจากมีปัญหาเกิดขึ้นกับเซลีน เขาก็ไปเยี่ยมเธอเพียงครั้งเดียว ครั้งก่อนเขาพบว่าเซลีนที่เป็นคนสง่างามและเรียบร้อย อย่างไรก็ตาม วันนี้ เธอทำตัวราวกับหญิงเสียสติ เธอไม่พูดอะไรอย่างอื่นนอกจากบังคับให้เขาหาทางช่วยพาเธอออกไป มันทำให้เขาจะประสาท

เขาเริ่มรู้สึกเสียใจ

ความรู้สึกนี้ชัดเจนขึ้น เมื่อเขาเห็นการแสดงของเนลล์ในซีรี่ส์ ความสามารถและทักษะของเธอนั้นดีพอ ๆ กับเซลีน หากเธอไม่มีพรสวรรค์ เธอคงไม่สามารถนำเสนอตัวเองในอิริยาบถเช่นนั้นได้

ผู้หญิงอย่างเนลล์เหมาะสมสำหรับเจสัน

สำหรับเซลีนนั้น...

เธอเปลี่ยนไป เมื่อครึ่งปีก่อนและไม่ใช่เซลีนที่เขาเคยรู้จักก่อนหน้านี้อีกต่อไป