บทที่ 264 จู่โจมเขา

เนลล์จ้องมองไปที่เจสันด้วยความดูถูก

“จริงใจเหรอ? ย้อนกลับไปในตอนนั้น ฉันถูกซิลเวียและเซลีนรังแก คุณไม่เคยพูดอะไรเลย แต่ตอนนี้คุณต้องการพูดถึงมันด้วยความจริงใจเหรอ? ขอโทษนะ ความคิดของคุณเรื่องความจริงใจไม่มีค่าสำหรับฉัน!”

“คุณ...”

“ปล่อยฉันไป! ฉันอยากเข้าไปข้างใน!”

“เนลลี่ฟังผมก่อน...”

เธอผลักเขาออกไป เธอใช้กำลังมากพอสมควร และเจสันถูกผลักไปกระแทกกับราวบันได

เขาคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวดซึ่งดึงดูดการมองมาด้วยสายตาแปลก ๆ จากผู้คนรอบข้าง

เนลล์พูดไม่ออก

ใบหน้าของเธอแดงก่ำ

‘เอ๊ะ มันเป็นสัญญาณที่ไม่ดีที่ฉันดื่มมากเกินไปหน่อย ฉันไม่สามารถหยุดตัวเองจากการควบคุมอารมณ์และความแข็งแรงของฉันได้ ดังนั้นฉันจึงใช้กำลังมากเกินไป’

ในขณะที่ผู้คนเข้ามามุงดู เธอสงสัยว่าเธอควรจะออกไปหรือเข้าไปดูเจสันใกล้ ๆ ดี

ในไม่ช้า ผู้คนก็เริ่มแสดงความคิดเห็นเกี่ยวเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เนลล์เป็นคนมีชื่อเสียง แม้ว่าจะเป็นเรื่องปกติที่จะพบเจอคนดังที่หอประชุมเซียนสุ่ยนี้ แต่มันคงไม่ดีถ้ามีคนเผยแพร่ข่าวลือเกี่ยวกับการที่เธอทำร้ายคนในที่สาธารณะแบบนี้

เธอต้องการรักษาหน้าของเธอไว้

สุดท้ายแล้วเธอก็เดินเข้าไปหาเจสันและกระซิบอย่างแผ่วเบา “นี่! เลิกแกล้งตายถ้าคุณยังมีชีวิตอยู่และตื่นขึ้นมาสักที”

เจสันวางมือบนท้องของเขาบริเวณที่ชนเข้ากับราวบันไดก่อนหน้านี้ เขารู้สึกเจ็บปวดมากจนต้องนิ่วหน้า

เขาพยุงตัวเองขึ้นและกัดฟันแน่น “ผม...ผม ไม่เป็นไร”

ใบหน้าของเขาซีดเซียวและหน้าผากของเขาก็เต็มไปด้วยเหงื่อ

เนลล์พบว่ามันยากที่จะเชื่อว่าเขาไม่เป็นไรเมื่อเธอเห็นว่าเขาดูอ่อนแอแค่ไหน

เธอออกจะรำคาญ

แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ชายที่โตแล้ว เขาทำตัวเหมือนลูกเจี๊ยบที่บอบบาง การกระแทกเล็กน้อยเพียงครั้งเดียวทำให้เขามีปฏิกิริยาในอาการแบบนี้ เขาไม่สามารถเถียงเธอได้อย่างยุติธรรมใช่ไหม?

เธอหวังว่าการกระแทกจะไม่ทำให้เขาได้รับความบาดเจ็บ!

เนลล์รู้สึกลังเล “บางที ฉันสามารถช่วยไปส่งคุณที่ห้องส่วนตัวของคุณได้! หรือ ให้ฉันเรียกผู้ดูแล?”

เจสันเงยหน้าขึ้นไปมองที่เธอ

“ไม่ต้องหรอก มันเป็นแค่อาการปวดท้อง คุณช่วยพาผมไปที่ห้องน้ำได้ไหม?”

เนลล์ลองไตร่ตรองดูแล้ว เธอเพิ่งไปห้องน้ำและมันอยู่ไม่ไกล เช่นนั้นเธอจึงตกลง

เมื่อพวกเขาไปถึงที่ห้องน้ำ เธอก็ลดเสียงของเธอลง “เรามาถึงแล้ว ถ้าคุณไม่เป็นไร ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้”

เธอกำลังจะไปเมื่อเจสันคว้าตัวเธอและลากเข้าไปในห้องน้ำผู้ชาย

เนลล์ถูกจับโดยไม่ทันได้ตั้งตัวและถูกดึงเข้าไปในห้อง เธอตกใจและโกรธมาก

“คุณเป็นบ้าไปแล้วเหรอ? ปล่อยฉัน!”

เธอสาปแช่ง

เจสันหัวเราะด้วยความชั่วร้าย และกดเธอเอาไว้กับผนังห้องน้ำ เขากระซิบ “ร้องสิ ผมขอท้า มาดูกันว่าคุณจะดิ้นรนออกจากที่นี่ได้อย่างไรเมื่อคนข้างนอกได้ยินคุณ!”

เนลล์กัดฟันของเธอ

นี่คือข้อเสียของการเป็นคนที่มีชื่อเสียง

บางครั้ง เธอก็ต้องหยุดความรู้สึกเชิงลบและปล่อยสิ่งต่าง ๆ ให้ผ่านไป เพื่อรักษาชื่อเสียงของเธอเอาไว้

ถึงอย่างนั้น เธอก็ไม่ใช่ประเภทที่ยอมให้ใครเหยียบย่ำเธอ แทนที่จะกรีดร้องออกไป เธอยกมือขึ้นและปิดปากของเจสันเอาไว้ จากนั้นเธอก็ก้าวเท้าไปและเหยียบลงบนเท้าของเจสันด้วยรองเท้าส้นสูงของเธอ

“อ๊อก...”

เจสันคำรามด้วยความเจ็บปวด

เขาอยากจะสู้ ทว่าด้วยเหตุผลบางอย่าง ผู้หญิงคนนี้แข็งแรงอย่างไม่น่าเชื่อ เธอบิดแขนทั้งสองข้างของเขาไปข้างหลัง แล้วร่างของเขาก็กระแทกเข้ากับประตูโดยหันหน้าเข้าหากำแพง

สิ่งต่อไปที่เขารู้คือหมัดนับไม่ถ้วนโจมตีที่ด้านหลังศีรษะของเขา

เนลล์โมโหมาก!

แม่งเอ้ย! เขาแทบจะเป็นประสาทเพราะเธอแล้ว! แต่เขาไม่ได้บอกให้เธอรู้!

เขาอยากตามตื้อเธอนักใช่ไหม? ได้ ให้เขาลองดู!