บทที่ 273 ความขัดแย้งอย่างเปิดเผย และการต่อสู้ที่ซ่อนเร้น

ท่านผู้หญิงกริฟฟินขมวดคิ้วเมื่อได้ฟังคำพูดนั้น

“ตอนนี้พวกเขายังไม่ยอมแพ้กับการตามหาอีกหรือ? ทำไมตอนนี้พวกเขายังตามหาอยู่อีก?”

ท่านผู้หญิงควินตันโบกมือของเธอ

“ลืมมันไปเถอะ ฉันคิดว่าท่านการ์เร็ตต์เหลือเวลาอีกไม่มากแล้วและไม่อยากจากไปด้วยความเสียใจ”

ด้วยเรื่องที่ตึงเครียดเช่นนี้ทำให้ทุกคนเงียบไปชั่วขณะ

สุดท้ายแล้วเนลล์เป็นผู้ทำลายบรรยากาศนั้นลง

“ดูเหมือนว่าอาหารเย็นกำลังจะเสิร์ฟนะคะ คุณย่าคะ ฉันขอเข้าไปดูในครัวก่อนะคะ”

ท่านผู้หญิงควินตันพยักหน้ารับ

เมื่อถึงมื้อกลางวัน ตระกูลการ์เร็ตต์ได้ยินมาว่านายท่านกริฟฟิน และภรรยาของเขากลับมาแล้ว และพาคนอื่น ๆ มาด้วยเช่นกัน

เป็นปกติที่มันจะไม่สะดวกที่นายท่านใหญ่การ์เร็ตต์จะมาเพราะเขามีสุขภาพไม่ดี ดังนั้นโจเซฟ การ์เร็ตต์ จึงได้นำเด็ก ๆ รุ่นลูกสองสามคนมาทักทาย ในฐานะผู้หญิงคนเดียวจากรุ่นลูก เป็นปกติที่ สเตฟานี่ การ์เร็ตต์ จะมาด้วยเช่นกัน

นอกจากพวกเขาแล้ว จีน ลีย์ ที่ไม่ค่อยกลับมาที่คฤหาสน์ลีย์ ก็กลับมาเช่นกัน

ทันทีที่เธอเข้าไป เธอก็ดึง สเฟานี่ การ์เร็ตต์ และท่านผู้หญิงกริฟฟินออกมาคุยกันเสียงดัง

ท่านผู้หญิงควินตันให้กำเนินลูกเพียงสองคน อย่างไรก็ตามเพราะลูกชายของเธอเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย เธอจึงต้องร่วมงานศพของลูกของเธอ

เธอควรจะดีใจกับลูกสาวเพียงคนเดียวของเธอ ทว่าเธอไม่ค่อยชอบนิสัยของลูกสาวเลยจริง ๆ ดังนั้นเธอจึงไม่ค่อยสนใจเกี่ยวกับเธอด้วยเหมือนกัน

อย่างที่คาดเอาไว้ ทุกคนอยู่รับประทานอาหารร่วมกัน

อาหารถูกจัดเตรียมเอาไว้อย่างหรูหรา และจีนดูแลทุกคนในนามท่านผู้หญิง

เมื่อเลือกที่นั่ง ไม่มีใครรู้ว่าเป็นการตั้งใจหรือไม่ แต่เธอดึง สเตฟานี่ การ์เร็ตต์ ให้มานั่งข้าง ๆ กิดเดียน

“กิดเดียน เธอไม่ได้กลับมาที่เมืองหลวงนานแล้ว พวกเราทุกคนรวมถึงสเตฟานี่คิดถึงเธอ เธอยุ่งกับงานมาก แต่เพราะพวกเธอเป็นเพื่อนเก่ากัน มันนานมาแล้วตั้งแต่เธอทั้งคู่นั่งด้วยกันและพูดคุยกัน วันนี้ฉันเปิดโอกาสให้พวกเธอพูดคุยกันดี ๆ เนลลี่ คุณคงไม่รังเกียจใช่ไหม?”

เธอมองไปที่เนลล์อย่างปลุกปั่นขณะที่พูดเช่นนั้น

คนอื่น ๆ บนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความอึดอัด

เนลล์กำลังจะพูด เมื่อท่านผู้หญิงพูดขึ้นอย่างไม่มีความสุข “จีน ทำไมเธอถึงจัดการสุ่มสี่สุ่มห้าแบบนี้? ถ้าสเตฟานี่นั่งตรงนั้นแล้วเนลล์จะนั่งตรงไหน?”

จีนยิ้มแสร้งยิ้ม

“เนลลี่นั่งถัดไปจากฉันได้ มันบังเอิญมากที่ฉันไม่ได้คุยกับเนลลี่มานานแล้ว”

“ไร้สาระ!”

ท่านผู้หญิงดูเหมือนกันว่าเธอกำลังโกรธ เมื่อนึกถึงสมาชิกคนอื่น ๆ จากตระกูลการ์เร็ตต์ และการ์เร็ตต์และลีย์ เป็นมิตรต่อกันมาเป็นเวลานาน มันคงไม่ใช่เรื่องดีที่จะทำลายความสนิทสนมของพวกเขาลงจากเรื่องเพียงเล็กน้อย

เนลล์ยิ้มออกมา “คุณย่าคะ ไม่เป็นไรค่ะ ฉันได้ยินมาว่าคุณการ์เร็ตต์ และกิดเดียนเป็นเพื่อนร่วมห้องกันสมัยมัธยม ดังนั้นมันคงดีที่พวกเขานั่งด้วยกันและพูดคุยกันค่ะ ตรงนี้ไม่มีใครนั่งใช่ไหมคะ? ฉันจะได้นั่งตรงนี้”

จากนั้นเธอก็นั่งลงที่ฝั่งซ้ายของกิดเดียน

ในตอนนี้ ความโกรธของท่านผู้หญิงลดลงบ้างแล้ว

คุณนายการ์เร็ตต์รู้สึกอึดอัดใจ แต่ในที่สุดเธอก็ไม่ได้หยุด เธอกลับหัวเราะด้วยความกระดากอายแทน

“ท่านผู้หญิง ดูสิ เด็กนี่ช่างโง่เขลา”

ท่านผู้หญิงควินตันไม่ได้พูดอะไรออกมา สิ่งที่เธอทำคือส่งยิ้มด้วยความสุภาพ

“ไม่เป็นไร พวกเขาเป็นเพื่อนร่วมห้องกัน ถูกแล้วที่มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน”

เมื่อเรื่องนั้นเริ่มสงบลง งานเลี้ยงต้อนรับก็เริ่มขึ้น

ในระหว่างที่รับประทานอาหาร ภายใต้การที่จีนส่งสัญญาณให้สเตฟานี่พยายามมีส่วนร่วมในบทสนทนาของกิดเดียน แม้ว่าเธอจะรู้สึกเขินอาย

แม้ว่ากิดเดียนจะค่อนข้างไม่แยแสอยู่ตลอด เขาก็ไม่อาจทนทานกับความต้องการที่จะใกล้ชิดของสเตฟานี่ได้