บทที่ 279 เสียงเคาะในเวลาเที่ยงคืน

เนลล์บอกเชอร์รี่ให้แจ้งจัสตินเกี่ยวกับผลลัพธ์ มันเป็นปกติที่เขาจะไม่มีความสุขที่ได้ยินมัน

อย่างไรก็ตาม ไม่มีอะไรที่เขาสามารถจะทำมันได้ โชคดีที่สัญญาที่เขาเซ็นสัญญากับ อันนิง อินเตอร์เนชั่นแนล เป็นเวลาห้าปีเและตอนนี้สัญญาเหลือน้อยกว่าหนึ่งปี เขาสามารถพิจารณาช่วงเวลาที่ใกล้จะหมดลงนี้ และเลือกว่าจะไปที่ไหนเมื่อสัญญาหมดลง

เนลล์พิจารณาเคสนี้และปิดมัน

สำหรับความสัมพันธ์ของเขากับสเตฟานีการ์เร็ตมันไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องกังวล

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปในพริบตา

วันเกิดของเจเน็ตกำลังจะมาถึง เนลล์นับด้วยนิ้วของเธอ แต่ไม่ว่าเธอจะลองหลายครั้งแค่ไหนเธอก็พบว่าเธอไม่สามารถไปด้วยตนเองได้เลย

ดูเหมือนว่า เจเน็ตได้ตัดการติดต่อจากทุกช่องทางในประเทศจีน นับตั้งแต่เธอไปประเทศยกเว้นการติดต่อกับเนลล์เป็นครั้งคราว

นี่รวมถึง อีธาน แฮนค็อก และพี่ชายของเธอเอง เอลริก แฮนค็อก

ในฐานะที่เป็นแค่คนเฝ้ามอง เนลล์ไม่สามารถพูดได้มากและทำได้แค่ใส่ใจเธอให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เพราะเธอกำลังตั้งครรภ์และไม่ให้ตัวเองรู้สึกเหงาในต่างประเทศ

ในวันเกิดของเจเน็ต เนลล์ดูเวลาและโทรหาเธอเมื่อเวลาบอกเวลาเที่ยงคืน

การโทรมีการรับสายอย่างรวดเร็วและเสียงที่มีความสุขของเจเน็ตพูดว่า "เนลลี่!"

"สุขสันต์วันเกิดเพื่อนรัก"

"ขอบคุณนะ"

ได้ยินเสียงที่มีความสุขของเจเน็ต เนลล์ก็อดไม่ได้จะหัวเราะตามเธอ "คุณแฮนค็อก ซื่อสัตย์นะ ช่วงที่ผ่านมาแกคิดถึงฉันไหม? "

"เฮอะ แน่นอนสิ ฉันคิดถึงแกทั้งกลางวันและกลางคืนสงสัยอยู่ว่าเมื่อไหร่แกจะมาเยี่ยมฉัน "

"ไม่ต้องกังวลในอีกครึ่งเดือนเมื่อลูกชายของฉันเกิด พ่อและแม่ของเขาจะมาอยู่ด้วยกัน"

"ถ้าเกิดเป็นเด็กผู้หญิงแทนล่ะ?"

"ดีเลยสิ เธอจะสามารถเป็นเพื่อนกับลิซซี่ และพี่สาวคนโตที่สามารถดูแลน้องสาวของเธอ ช่างเพอร์เฟคอะไรขนาดนี้เนี้ย? "

เจเน็ตเดาะลิ้นของเธอแล้วส่ายหน้า "ฉันไม่รู้ว่าแกจะจัดการในการเป็นแม่ที่โชคดีแบบนี้ได้ไง เอาจริง ๆ นะ การตั้งท้องลูกคนสักคนนึงมันยากมากเลยนะ แกจะไม่เข้าใจกับความยากลำบากนี้ได้เลย"

รอยยิ้มบนใบหน้าของเนลล์ค่อย ๆ จางหายไป

"แกอยู่คนเดียวได้ใช่ไหม? ฉันควรไปหาแกไหม? "

เจเน็ตปฏิเสธอย่างรวดเร็ว

"ฉันสบายดี ฉันจ้างแม่บ้านแล้ว ทุกอย่างมันโอเค"

เนลล์ถอนหายใจ

เธอลังเลหลายต่อหลายครั้ง แต่เธอไม่สามารพูดอะไรในใจของเธอได้เลย

เจเน็ตอาจจะเดาได้ว่าเธอต้องการที่พูดอะไรและหัวเราะออกมา "เนลลี่แกไม่ต้องกังวลเรื่องฉันเลย แม้ว่าฉันอาจจะไม่แข็งแกร่ง แต่ฉันแข็งแกร่งกว่าที่แกคิดอีกนะ"

เนลล์ทำได้แค่พยักหน้าเท่านั้น หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอก็นินทาให้เจเน็ตฟังเกี่ยวกับเรื่องที่เธอเคยได้ยินมาในตอนนี้

"แกยังจำไอดอลของแกได้ไหม เลียม แจ็คแมน?"

"ได้? มีอะไร? "

"ฉันเพิ่งรู้ความจริงว่าเขามีความสัมพันธ์กับธาราจากตระกูลการ์เร็ต ถ้าเรารู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ก่อนฉันจะไม่ยอมให้แกเคารพเขาในฐานะไอดอลเลย"

ในอีกด้านหนึ่งหลังเจเน็ตกลับแข็งทื่อ

นิ้วที่บีบโทรศัพท์สั่นสะเทือนเล็กน้อย

หลังจากนั้นไม่นานเธอก็ยิ้มอย่างฝืน ๆ

"จริงเหรอ? ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลย”

"ใช่ ถ้าไม่ใช่ในตอนนั้นที่ เอลียา เดวิช ลากกิดเดียนและฉันไปที่บาร์เพื่อไปดื่มนะ และฉันบังเอิญพบว่าเขาชอบธารา การ์เร็ตต์ ฉันก็ไม่เคยรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้เลย"

เจเน็ตยังคงนิ่งเงียบ

เนลล์มองไปรอบ ๆ และถามอย่างไม่แน่นอนว่า "แจน ลูกคนนี้ ... ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับ เลียม แจ็คแมน ใช่ไหม?"

“แกคิดอะไรอยู่? แน่นอนว่ามันไม่ได้"

"ดีแล้ว"

เนลล์ใช้น้ำเสียงที่โล่งใจและตบเข้าไปที่หน้าอกของเธอ

อย่างไรก็ตามเจเน็ตดูเหมือนจะไม่ต้องการพูดคุยเกี่ยวกับหัวข้อนี้อีกต่อไป ดังนั้นเธอจึงเปลี่ยนหัวข้อ “แกจะกลับไปที่จินเฉิงเร็ว ๆ นี้หรือเปล่า?"

"ไม่ ทำไมอะ?"