บทที่ 282 อย่าหนีไปอีก

ชายคนนั้นรั้งข้อมือของเธอเอาไว้ เธอจึงใช้แรงทั้งหมดที่มีขัดขืน

สายตาที่เยือกเย็นของเจเน็ตจ้องไปที่เลียม

"ยอมแพ้ซะ! แล้วอย่าฝันที่จะพาลูกไปจากฉัน ฉันจะไม่ยอมให้คุณเสียเงินแม้แต่นิดเดียว”

เลียมยิ้มอย่างเย็นชา

“เราจะรอดูตอนนั้น และมาดูกันว่าใครจะชนะคุณหรือผม?”

ด้วยเหตุนี้เขาจึงหันหน้าหนีไป

เจเน็ตระงับความโกรธที่พลุ่งพล่านที่อยู่ภายในด้วยการหลับตาลง

อย่างน้อยเธอก็ยังไล่เขาออกไปได้ อย่างไรก็ตามด้วยความตกใจเธอลืมตาขึ้นและเห็นเขาเดินไปที่ห้องนอน

ใบหน้าของเจเน็ตเปลี่ยนทันที

“เลียม แจ็คแมน คุณกำลังคิดจะทำอะไรอยู่?”

“คุณไม่ได้บอกว่ามันดึกแล้วหรือไง? ผมกำลังจะไปนอน”

"แต่นี่มันบ้านของฉัน ถ้าคุณต้องการที่จะนอนก็กลับไปที่บ้านของคุณ”

“ฮ่า!”

ชายคนนั้นยืนอยู่ข้างห้องนอนมองไปที่ผู้หญิงที่หน้าแดงจากความโกรธเคือง

เขาเอื้อมไปข้างหน้าเพื่อจับคางของเธอขึ้นเบา ๆ

แม้ว่าเจเน็ตจะเบือนหน้าหนี แต่เขาก็ไม่โกรธ เขาแค่โค้งริมฝีปากของเขาและยิ้มอย่างชั่วร้าย

“ผมจะติดตามคุณไปทุกที่ที่คุณไปก่อนที่เด็กจะเกิด ผมเคยบอกไปแล้วไงว่าอย่าคิดที่จะหนี เข้าใจสิ่งที่ผมพูดไหม?”

เจเน็ตถึงกับพูดไม่ออก

ในท้ายที่สุดเลียมก็ได้อยู่ในอพาร์ทเมนต์เล็ก ๆ ที่เจเน็ตเช่าอยู่

เจเน็ตอาจจะโกรธ แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้เลย

ไม่สามารถโทรแจ้งตำรวจได้ในตอนดึก

นอกจากนี้เขายังเป็นพ่อของเด็ก มันจะเป็นเรื่องยุ่งถ้าสิ่งต่าง ๆ วุ่นวายขึ้น

อย่างไรก็ตาม เธอไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งผู้ชายที่มีหัวใจแข็งเหมือนหินจะไร้ยางอายเช่นนี้

เมื่อจ้องมองไปที่ชายคนที่นอนอยู่บนเตียง เจเน็ตรู้สึกโกรธมากจนรู้สึกจุกที่ท้อง

อพาร์ทเมนต์ไม่เล็กมาก เพราะเธออาศัยอยู่คนเดียวเธอจึงเช่าอพาร์ทเมนต์เปิดโล่งที่มีพื้นที่มากกว่าเจ็ดสิบตารางเมตร มีฉากกั้นตรงกลางผนังอีกด้านหนึ่งเป็นห้องนอน ส่วนอีกด้านเป็นห้องครัว และห้องนั่งเล่นแบบเปิดโล่ง

เมื่อชายคนนี้นอนแผ่อยู่บนเตียงไม่มีทางที่เธอจะเบียดตัวเข้าไปนอนด้วยกันได้แน่ ๆ ทางเลือกเดียวของเธอคือโซฟา

เจเน็ตกุมท้องของเธอ

เธอสาปแช่งความตายที่น่าสยองขวัญอย่างเงียบ ๆ สำหรับผู้ชายที่คิดไม่ซื่อกับผู้หญิงที่ตั้งครรภ์

อย่างไรก็ตาม หัวใจของเธอเต้นรัว หลังจากที่พลั้งปากไป ซึ่งเธอก็กลับคำพูดของเธอทันที

'โอ้พระเจ้า ฉันโกรธมากและไม่ทันได้คิดพูดเรื่องไร้สาระไปเรื่อย กรุณาอย่าคิดจริงจัง

'ลืมเรื่องความตาย ฝันร้ายและอาการท้องร่วงหลังรับประทานอาหาร

'ใช่ การลงโทษเพียงเล็กน้อยสำหรับอาชญากรรมใหญ่'

นับตั้งแต่ที่เจเน็ตตั้งครรภ์เธอกลายเป็นคนเคร่งศาสนา และมีพฤติกรรมแปลกประหลาดบ้างในบางครั้ง

หลังจากคุยกับตัวเองเสร็จแล้ว เธอก็รวบรวมผ้าปูที่นอนและปูมันลงบนโซฟาเตรียมที่จะเข้านอน

โซฟามีขนาดพอเหมาะและคุณภาพดี มันไม่อึดอัดเมื่อนอนบนโซฟาที่นุ่ม

ถึงอย่างนั้นเจเน็ตก็นอนไม่หลับเพราะท้องที่ใหญ่โต และการนอนลงบนโซฟาก็ยิ่งทำให้อาการแย่ลง เธอพลิกตัวไปมาหลายชั่วโมง แต่ก็ไม่สามารถหลับไปได้

ในที่สุดเธอก็เหนื่อยล้ามากจนเธอสลบไปในไม่กี่ชั่วโมงต่อมา

ตกดึก

ประตูห้องนอนถูกผลักและเปิดออกจากคนด้านใน

ร่างสูงโปร่งมองไปที่ผู้หญิงที่นอนอยู่บนโซฟาที่ห่างออกไป

เธอนอนตะแคง การนอนหลับที่น่าสยดสยองส่งสัญญาณของความเหนื่อยล้าบนใบหน้าที่สวยงามเช่นคิ้วที่ผูกปมของเธอและถุงใต้ตาสีเขียวจาง ๆ ที่ปรากฏอยู่ใต้ดวงตาของเธอ

เลียมยืนอยู่ที่นั่นพร้อมกับหน้าไพ่ป๊อกก่อนที่เขาจะก้าวไป

เขายืนอยู่ตรงหน้าเธอ แสงพระจันทร์สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างไปยังห้องนั่งเล่นและส่องลงบนใบหน้าที่สวยงามของเธอ

ชายคนนั้นเอื้อมมือไปเพื่อสัมผัสกับผิวเนียนนั้นอย่างตั้งใจ