บทที่ 284 น่ายินดีอย่างน่าประหลาดใจ

ไคลี่?

เป็นเธอได้อย่างไร?

เป็นเวลาสามเดือนแล้วตั้งแต่เหตุการณ์ของเซลีน

เนลล์อยู่ในสถานที่พักผ่อนแสนสงบ เมื่อเธอได้รับจดหมายจากคนนิรนาม อีเมลดังกล่าวแนบมาพร้อมกับบันทึกเสียงที่เธอถ่ายทอดให้กับสื่อมวลชนและตำรวจ

เนื่องจากถูกส่งโดยผู้ไม่เปิดเผยนาม เนลล์จึงไม่รู้ว่าผู้ส่งเป็นใคร อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีประโยชน์ เธอคิดว่าเธออาจนำไปใช้ได้ดี

ดังนั้นจึงนำไปสู่ความหายนะของครอบครัวเจนนิงส์

หลังจากนั้น เนลล์ได้จัดให้มีคนตรวจสอบแหล่งที่มาของการบันทึกเสียง และจากการติดตามมากมายพวกเขาพบร่องรอยดิจิทัลที่ไคลีทิ้งไว้

ในตอนนั้นเธอตกตะลึง และคิดที่จะตามหาไคลี่ เพื่อชดเชยให้กับเธอ

อย่างไรก็ตาม เธอได้ลองทำเท่าที่จะทำได้ เนลล์ไม่สามารถหาที่ซ่อนของไคลี่ได้นั้น

เนื่องจากไคลี่อยู่ข้างเนลล์ผ่านทางออนไลน์ผ่านวิดีโอโดยให้การว่าเซลีนจ้างเธอให้วางยาเนลล์ และจัดฉากเธอจึงตกเป็นเหยื่อของการกลั่นแกล้งทางอินเทอร์เน็ตเป็นเวลานานมาก

แม้ว่าหลายคนจะสนับสนุนและเชื่อมั่นในตัวเธอ แต่โลกภายนอกก็มีความสงสัยมาก

ดังนั้นเมื่อเธอไม่สามารถหาไคลี่ได้ เนลล์จึงคิดว่าไคลี่ ต้องการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อม และไม่ต้องการให้ตามหา

เนลล์เห็นประวัติย่อของไคลี่ที่นี่ในวันนี้ ทำให้เธอประหลาดใจ

เธอครุ่นคิดก่อนส่งข้อความหาฮันนา

จากนั้นเนลล์ก็กดหมายเลขในประวัติย่อและโทรออก

รอสายไม่นาน การโทรก็ถูกเชื่อมต่อ

อีกด้านหนึ่งได้ยินเสียงใส ๆ ของหญิงสาว

“สวัสดี สบายดีไหมคะ?? ฉันกำลังพูดสายกับใคร”

“ไคลี ฉันเอง” เนลล์พึมพำ

ปลายสายมีความเงียบ

น้ำเสียงประหลาดใจของไคลี่ดังขึ้นอย่างเร็ว

“เนล ... เนลล์ เจนนิงส์?”

เนลล์ยิ้ม “ใช่ ฟังจากเสียงของคุณแล้ว คุณดูตกใจใช่ไหม?”

หายไปสักพักไคลี่ ก็อธิบายว่า “ปะ เปล่า ฉันไม่คิดว่าคุณจะโทรหาฉัน คุณรู้เบอร์ฉันได้อย่างไร? "

นับตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ดังกล่าว เธอได้เปลี่ยนเบอร์ของเธอ เนื่องจากเธอไม่สามารถรับได้กับการคุกคามจากชาวเน็ต และสื่อได้อีกต่อไป

ดังนั้นจึงมีเพียงไม่กี่คนที่รู้หมายเลขปัจจุบันของเธอ

เนลล์เลิกคิ้วมองคำถามของเธอ

เธอผงะนิดหน่อย

“ฉันเห็นเรซูเม่ที่คุณส่งให้ซิงฮุย และโทรมาที่เบอร์นี้ คุณส่งเรซูเม่มาไม่ใช่เหรอ?”

“ไม่ใช่”

ไคลีโต้กลับอย่างรวดเร็ว และหยุดชั่วคราวก่อนจะพูดว่า "ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้ว่าเธอจะส่งไปที่สำนักงานของคุณแทน ฉันขอโทษจริง ๆ ที่รบกวนคุณ”

เธอจึงรีบวางสาย

เมื่อรู้สึกถึงบางอย่างที่ผิดปกติ เนลล์จึงหยุดเธอทันที "เดี๋ยว"

เธอขมวดคิ้ว “ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าคุณกำลังกลัวฉัน? ฉันจำไม่ได้ว่าเคยทำอะไรให้คุณโกรธเคือง ถ้าคุณไม่ครุ่นคิดว่าตอนนั้นที่แนนซี่พาคุณไปที่โรงแรม”

ไคลี่หัวเราะคิกคักอย่างเชื่องช้า

“น้องสาว คุณเป็นคนตลกมาก คุณไม่ได้ทำให้ฉันขุ่นเคือง แต่ฉันได้ทำให้คุณเสียหาย ฉันกำลังหางาน และขอให้เพื่อนช่วยส่งประวัติส่วนตัวให้ ฉันเดาว่าเธอไม่เข้าใจ ... ฉันรู้ว่าคุณจะต้องเกลียดฉัน หลังจากทั้งหมดที่ฉันทำกับคุณลงไป ... ฉันขอโทษจริง ๆ”

เนลล์ยิ้ม

“ไม่จำเป็นต้องขอโทษฉันเลย ฉันจะไม่ชนะง่าย ๆขนาดนี้ถ้าคุณไม่เก็บบันทึกพวกนั้นเอาไว้”