บทที่ 323 ตกเป็นเป้าสายตา

ปัจจุบันผู้คนจำนวนมากรู้เนลล์ และเซลีนเนื่องจากพวกเขาอยู่ในสถานะคนมีชื่อเสียงและปัญหารอบตัวเซลีนแพร่กระจายไปทั่วอินเตอร์เน็ต

ทุกคนแปลกใจที่พบว่าคนที่ตระกูลการ์เร็ตต์ตามหาคือ เซลีน เจนนิงส์

แต่ถึงอย่างไร พวกเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะถามด้วยความเคารพในเจ้าภาพ และเรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัว

ในปัจจุบัน คำพูดของเนลล์ทำให้ผู้คนประสานสายตาและรัดเข็มขัดเพื่อนั่งรถ

นายท่านใหญ่การ์เร็ตต์ไม่เคยท่องอินเตอร์เน็ตและไม่ค่อยมีส่วนร่วมกับหลาน ๆ รุ่นใหม่ ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นเกี่ยวกับสิ่งที่ถูกพูดถึงในโลกออนไลน์

เขาไม่เข้าใจกับบทสนทนาของพวกเขา

“คุณผู้หญิงของกิดเดียน คุณรู้จักเซลีนของพวกเราหรือ?”

เนลล์หันมายิ้มให้กับชายชรา เธอพยักหน้ารับ

“ค่ะ หนูไม่เพียงแค่รู้จักเธอค่ะ เรารู้จักกันมานาน”

ชายชราตกอยู่ในความงงงวย

ทว่า มันไม่ได้อยู่ในเวลาที่เหมาะสมหรือสถานที่ที่จะพูด โจเซฟขมวดคิ้วและแอบสะกิดแฮเรียตเตือนให้ทำให้บรรยายกาศคลี่คลายลง

“ฮิอิ ได้เวลาอาหารเย็นแล้ว ย้ายไปที่ห้องอาหารกันเถอะ คุณพ่อคะ วันนี้พ่อครัวทำปลาคอดนึ่งของโปรดของคุณ พ่อ คงจะดีถ้าพ่อรับประทานได้มากขึ้นในภายหลัง”

ชายชราตำหนิ “วันนี้เป็นวันที่เซลีนกลับมา เธอให้ความสำคัญกับฉันได้อย่างไรในเมื่อเรามีแขกเรื่อมากมายอยู่รอบ ๆ ? เธอควรจะใส่ใจพวกเขาเช่นกัน”

แฮเรียตตอบ “ค่ะ ค่ะ ค่ะ ฉันจะใส่ใจทุกคน แต่คุณพ่อก็ยังคงสำคัญที่สุด คุณพ่อคือดวงดาวนำโชคของพวกเราทั้งหมด!”

ขณะที่กำลังพูดคุย เธอกวักมือเรียกพี่น้อง – โจเซฟและจิมให้มาช่วยชายชราขึ้นรถเข็นวีลแชร์

ชายชรานั่งอยู่บนรถวีลแชร์ในช่วงสองปีที่ผ่านมา และนาน ๆ ครั้งถึงจะลุกขึ้นยืนเพราะเขามีอายุมากแล้ว ทั้งสุขภาพไม่ดี และขาของเขาก็มีปัญหา

เขาจ้องไปที่แฮเรียตด้วยความไม่พอใจ “เธอรู้ว่าจะทำอย่างไรให้ฉันพอใจแน่ ๆ ทำไมถึงให้ความสนใจกับชายแก่ที่น่าสงสารอย่างฉันล่ะ?”

แฮเรียตพูดแทรกขึ้นมาด้วยความประหลาดใจและยิ้ม “พ่อเป็นชายชราที่น่าเคารพนับถือ และกลับมามีความสุขมาก ชายชราผู้น่าสงสารที่พ่อพูดถึงคืออะไร? ดูสิคะ พ่อยังหนุ่มที่และเป็นคนดี นั่นเป็นสิ่งที่พ่อมี ฉันไม่ได้พยายามประจบประแจงคุณแต่แม้แต่ หนุ่มฮอตหล่อล่ำ ข้างนอกนั่นก็ยังเทียบกับพ่อไม่ได้

ตกตะลึงจนพูดไม่ออกเมื่อได้ฟังคำพูดที่ตรงไปตรงมา ชายชราถามออกไปด้วยความอยากรู้ “เจ้าพวกหนุ่มน้อยกล้ามโตพวกนั้น? ทำไมเธอถึงเปรียบเทียบฉันกับเนื้อตัวโตพวกนั้น? ฉันไม่ได้แค่ยอดเยี่ยม แต่ฉันดีกว่านั้น!”

แฮเรียตไม่สามารถกลั้นหัวเราะได้จึงหัวเราะออกมา “นายท่านใหญ่ ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยู่ข้างคุณนะ แต่คุณล้าสมัย”

คนที่อยู่ใกล้ ๆ อธิบายปนหัวเราะ “นายท่านใหญ่ หนุ่มฮอตหล่อล่ำ ไม่ใช่เนื้อสด หนุ่มฮอตหล่อล่ำ หมายถึงหนุ่มสาวที่ดูดี”

ในที่สุดชายชราก็เข้าใจ คิดย้อนกลับไป เขาคิดว่าตัวเองช่างน่าขำอะไรอย่างนี้

เมื่อหัวข้อของบทสนทนาเปลี่ยนไปเกิดความหวาดระแวง โจเซฟจึงเชิญทุกคนไปที่ห้องรับประทานอาหาร

แม้ว่าทุกคนจะยังคงซุบซิบนินทา แต่พวกเขาก็ไม่มีปัญญาจะถามอะไรออกไป ดังนั้นพวกเขาจึงย้ายไปที่ห้องอาหาร

มันไม่ได้เป็นบรรยากาศที่สนุกสนานและอบอุ่นมากระหว่างมื้ออาหาร ทว่าโดยรวมแล้ว มันยังคงดำเนินไปได้อย่างราบรื่น

ทุกคนดูเหมือนจะมีเรื่องอึดอัดใจที่โต๊ะอาหารค่ำ แต่พวกเขาเลือกที่จะปิดปากของพวกเขาเงียบต่อหน้าชายชรา แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้รู้สึกว่าเป็นการทำลายช่วงเย็น

หลังจากอาหารค่ำ เซลีนต้องการชวนชายชราไปเดินเล่นที่สนามหญ้าแต่เขาปฏิเสธ

นายท่านใหญ่การ์เร็ตต์ตบที่มือของเธอเบา ๆ และพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “มันสนุกมากที่วันนี้มีคนมากมายอยู่รอบ ๆ มีคนหนุ่มสาวสองความคนที่อายุใกล้ ๆ หนู อย่าให้ผู้ชายแก่อย่างปู่ใช้เวลาของหนูให้หมดไปโดยเปล่าประโยชน์เลย ไปสนุกกับพวกเขาเถอะ! หาความสุขใส่ตัว”

การแสดงออกของเซลีนแฝงไปด้วยความห่วงใย “แต่คุณปู่...”

“เฮ้อ ปู่ไม่เป็นไร ผู้อาวุโสคอลลินส์พาฉันไปเดินเล่นที”

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงโบกแขนของเขาเพื่อเรียกผู้อาวุโสคอลลินส์เข้ามา