บทที่ 325 ทั้งหมดจะไร้ผล

ห้องชงชาตกอยู่ในความเงียบชั่วครู่

เนลล์ไม่ได้ใกล้ชิดกับนายท่านใหญ่ พวกเขาไม่สามารถสร้างความสัมพันธ์ขึ้นได้ด้วยการพูดคุยกันในระยะเวลาสั้น ๆ ไม่กี่ชั่วโมง

อย่างไรก็ตาม เธอก็ยังคงเสียใจกับข่าวร้ายนี้

“คุณลุงรองการ์เร็ตต์ ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ”

โจเซฟยิ้ม

“ไม่เป็นไร ทุกคนต้องผ่านชีวิตและความตาย นายท่านใหญ่ป่วยและไม่สามารถใช้ชีวิตที่ดีที่สุดได้แล้ว ลุงไม่ควรพูดแบบนี้ในฐานะลูกชายของเขา แต่คงไม่เป็นไรที่จะพูดแบบนี้ในวัยนี้”

“เพราะลูกของเธอ สภาพจิตใจของจูลี่ไม่อยู่ในสภาพที่ดีและยังคงไม่สามารถปล่อยวางได้แม้ว่าจะรับเลี้ยงสเตฟานี่แล้วก็ตาม เราสูญเสียเธอไปด้วยโรคซึมเศร้าเมื่อเธออายุได้เพียงสามสิบปี"

“สิ่งนี้ยังคงอยู่ในใจนายท่านใหญ่มาโดยตลอด เขายุ่งอยู่กับธุรกิจของครอบครัวมาโดยตลอดหลายปีที่ผ่านมา และไม่เคยตามหาเด็กจริง ๆ เพราะเขาไม่แน่ใจว่าเด็กตายหรือยังคงมีชีวิตอยู่ ตอนนี้เขาใกล้จะถึงจุดสุดท้ายของชีวิตแล้ว เขาไม่ต้องการจากไปด้วยความรู้สึกผิดและพยายามตามหาหาเธอ”

“ความจริงคือ มันไม่สำคัญว่าเด็กคนนั้นจะเป็นตัวจริงหรือตัวปลอม ตราบใดที่นายท่านใหญ่คิดว่าเธอคือเด็กคนนั้น ไม่อย่างนั้นทุกอย่างก็จะไร้ประโยชน์”

ด้วยเหตุนี้ ทั้งสามคนจึงเงียบลงอีกครั้ง

ครู่หนึ่งที่เนลล์พูดไม่ออก

ในที่สุดเธอก็เข้าใจความหมายเมื่อกิดเดียนพูดว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ดีกับเด็กคนนั้นที่จะกลับมา

นอกจากนายท่านใหญ่แล้ว ไม่มีใครในตระกูลต้องการให้เธอกลับมา!

หลังจากนั้น ด้วยลมหายใจสุดท้ายของนายท่านใหญ่ก่อนที่เขาจะจากไป ไม่รู้ว่ามีการทำพินัยกรรมหรือไม่ เด็กที่เพิ่มเข้ามาหมายถึงคู่แข่งที่เพิ่มขึ้น แม้ว่าเด็กจะเป็นผู้หญิงที่ปราศจากความสัมพันธ์และการสนับสนุน

ความร่ำรวยและอำนาจบางครั้งก็ไม่มีพื้นที่ให้ความเมตตาอย่างน่าผิดหวัง

เนลล์หุบปากของเธอชั่วขณะ เมื่อได้รับคำตอบแล้วกิดเดียนก็ไม่มีคำถามอะไรเพิ่มเติม

พวกเขาลุกขึ้นและกล่าวลาโจเซฟ

โจเซฟลุกขึ้นเพื่อมาส่งพวกเขากลับ เมื่อพวกเขามาถึงประตู โจเซฟมองไปที่เนลล์โดยไม่สามารถรวบรวมคำพูดได้

เมื่ออ่านความคิดของเขาได้ เนลล์ตอบขึ้นอย่างแผ่วเบา “อย่ากังวลไปเลยค่ะ หนูจะไม่พูดอะไรและแสร้งทำเหมือนไม่รู้จักเธอตราเท่าที่เธอยังอยู่ห่างจากหนู สำหรับหนู อะไรที่ผ่านมาแล้วก็ให้มันผ่านไป คนที่สมควรได้รับสิ่งที่ทำก็ได้รับการดำเนินคดีแล้ว และหนูก็ได้รับสิ่งที่เป็นของหนูกลับคืนมาเช่นกัน เมื่อไตร่ตรองดูแล้ว เธอจนตรอกและไม่มีอะไรดีที่จะสนใจสิ่งรอบข้าง หนูรู้ดีว่าการจะไปยึดติดกับเรื่องนี้และพยายามเอาชนะเธอ มันทำให้หนูเสียเวลาและเสียแรง”

โจเซฟรู้สึกสบายใจขึ้น

“ถ้าเป็นเช่นนั้น ลุงก็ขอขอบคุณ”

เนลล์พยักหน้าและออกไปพร้อมกับกิดเดียน

เมื่อกลับไปยังเฟิงเฉียว วิลล่า มันยังคงเป็นช่วงหัวค่ำอยู่

ทั้งคู่ไม่ได้รับประทานอะไรมากนักที่คฤหาสน์การ์เร็ตต์ เมื่อพวกเขากลับมาป้าจอยซ์ก็ทำข้าวปั้นของโปรดของเนลล์ให้เป็นพิเศษ และเสิร์ฟขนมให้พวกเขา

เนลล์และกิดเดียนนั่งอยู่ที่โต๊ะรับประทานอาหาร เนลล์ทานข้าวปั้นขณะที่เธอเหม่อลอย

กิดเดียนถามพร้อมกับชำเลืองมองไปที่เธอ “ถ้าคุณรู้สึกไม่สบายใจ ผมจะพาคุณไปที่นั่นและเปิดโปงเธอ ไม่ต้องเสียเวลานอน”

เนลล์หยุดไปชั่วครู่ก่อนจะสะบัดความคิดนั้นออกไป เธออธิบาย “โอ้ ไม่ ฉันไม่ได้คิดเรื่องเธอ”

กิดเดียนเลิกคิ้ว

“แล้วคุณคิดอะไรอยู่?”

เนลล์ลังเลก่อนจะตอบออกไป “ฉันกำลังคิดว่า ฉันเคยได้ยินมาตลอดว่านายท่านใหญ่ดีต่อสเตฟานี่ แต่ดูเหมือนไม่เป็นอย่างนั้นในวันนี้ คุณคิดไหมว่าเพราะเซลีนกลับมา สเตฟานี่ที่อยู่ในฐานะลูกบุญธรรม ก็ไม่เป็นที่ยอมรับอีกต่อไป?"

ใบหน้าของกิดเดียนหม่นลง

“คุณใช้เวลาทั้งวันอยู่กับเรื่องนี้เลยหรอ?”