บทที่ 340 วุ่นวายสุด ๆ

เนลล์นำชามซุปที่ป้าจอยซ์เตรียมเอาไว้ให้กิดเดียน เพราะว่าเนลล์รู้สึกไม่ค่อยสบาย และมักจะรู้สึกหนาวอยู่บ่อยครั้ง อีกทั้งกิดเดียนก็ยุ่ง ป้าจอยซ์จึงทำซุปให้พวกเขาเพื่อบำรุงร่างกาย

เนลล์ทานไปบ้างแล้ว ดังนั้นเธอจึงนั่งลงข้าง ๆ กิดเดียนเพื่อเป็นเพื่อนเขา เธอดูขณะที่เขาดื่มซุปและพูดขึ้น “ฉันพนันได้เลยว่าตอนนี้พวกการ์เร็ตต์กำลังยุ่งด้วยอาการป่วยของนายท่านใหญ่”

กิดเดียนหัวเราะออกมาด้วยความเย็นชา

“ไม่ใช่แค่ยุ่งครับ แต่วุ่นวายสุด ๆ “

เนลล์ยิ้ม

“ตระกูลการ์เร็ตต์มีลูกมากมายค่ะ คุณลุงการ์เร็ตต์และคุณลุงรองการ์เร็ตต์เป็นลูกคนละแม่ บวกกับพวกเขามีกลุ่มและผู้สนับสนุนตัวเอง เป็นปกติที่ความขัดแย้งระหว่างพี่น้องจะดำเนินต่อไป แต่โชคดีที่นายท่านใหญ่การ์เร็ตไม่เป็นไร ฉันแน่ใจว่าพวกเขาจะเตรียมการที่จำเป็นสำหรับงานศพของนายท่านเพื่อเห็นแก่ตระกูล เพื่อให้การต่อสู้และการขัดแย้งไม่เลวร้ายจนเกินไป”

กิดเดียนพยักหน้า “ผมก็หวังเช่นนั้น”

เขาหยุดไปชั่วขณะราวกับว่าเขานึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้พลางเหลือบมองไปที่เนลล์

เนลล์เลิกคิ้วขึ้น

“มีอะไรคะ?”

“ไม่มีอะไรครับ”

กิดเดียนพบว่ามันตลกและหัวเราะขึ้นเบา ๆ ก่อนจะพูดต่อ “เกรแฮมส่งใครบางคนมาด้วยเหมือนกันครับ คุณรู้ไหมเขาส่งใครมา?”

“ใครเหรอคะ?”

“เกรแฮมคนเล็ก”

เนลล์รู้สึกประหลาดใจ

“ผมไม่คิดว่าเกรแฮมคนเล็กจะไม่ชอบเซลีน ดูเหมือนพวกเขาจะเข้ากันได้ดีเลยทีเดียว หากไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น การแต่งงานในครั้งนี้จะได้รับการยืนยัน”

เนลล์พูดอะไรไม่ออก

“เกรแฮมคนเล็ก...เขารู้เรื่องในอดีตของเซลีนไหมคะ?”

กิดเดียนพยักหน้า “รู้ แต่สำหรับเขาแล้วใครบ้างไม่มีอดีต? ดังนั้นเขาจึงไม่รังเกียจ เขาแค่มองไปที่อนาคตของเขากับเซลีน ผมคิดว่าเขาพบรักแท้ของเขา”

เนลล์รู้สึกขบขันกับคำว่า “รักแท้” และไม่รู้ว่าจะมีปฏิกิริยาอย่างไร

“ในฐานะนายน้อยของตระกูลเกรแฮม มันคงไม่เป็นไรถ้าเขาจะแต่งงานกับผู้หญิงที่เคยแต่งงานมาแล้ว แต่จุดประสงค์คือ ผู้หญิงคนนี้มีชื่อเสียงไม่ดี พวกเกรแฮมยอมรับได้เหรอคะ?”

กิดเดียนหัวเราะเยาะ

“เขาไม่ใช่ลูกชายเพียงคนเดียวในตระกูลเกรแฮม ยิ่งไปกว่านั้นนายท่านใหญ่การ์เร็ตต์ยังเสนอหุ้นส่วน 15% ของการ์เร็ตต์ คอร์ปอเรชั่น เพื่อเป็นสินสอด พวกผู้ชายในเมืองหลวงจะถูกล่อลวงด้วยข้อเสนอพวกนี้นับประสาอะไรกับพวกเกรแฮม”

เนลล์ชำเลืองมองไปที่เขา

“โอ้? คุณก็ถูกล่อลวงด้วยเหรอคะ?”

กิดเดียนนิ่งไปชั่วขณะ

เขามองเธอด้วยความเคร่งขรึม

จากนั้นเขายิ้มออกมาอย่างร่าเริงและจับมือของเธอ “ผมถูกคุณล่อลวงแค่คนเดียว”

เนลล์พูดอะไรไม่ออก

เธอรู้ว่าผู้ชายคนนี้กำลังล้อเล่นอยู่!

เธอกรอกตาพลางดึงมือของเธอออกและพูดขึ้น “ไม่เป็นไร ต้องจริงจังแล้วนะคะ จากสิ่งที่คุณพูด การแต่งงานระหว่างการ์เร็ตต์และเกรแฮมจะได้รับการยืนยันเหรอคะ? ไม่มีใครในตระกูลการ์เร็ตคัดค้านความคิดของนายท่านใหญ่การ์เร็ตที่จะให้สินสอดเป็นหุ้น 15% เลยเหรอคะ?”

กิดเดียนไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหัว “พวกเขาเป็นคนที่หาเด็กเจอ สุดท้ายแล้วส่วนแบ่ง 15%เป็นส่วนของจูเลียต แต่เธอไม่ได้อยู่อีกต่อไปแล้ว ดังนั้นส่วนแบ่งนี้ควรจะมอบให้ลูกของเธอ น่าเสียดายที่นายท่านใหญ่การ์เร็ตคิดมาเสมอว่าเธอคือเป็นหลานสาวแท้ ๆ ของเขา แต่เธอเป็นคนหลอกลวง”

“เขายังมีชีวิตอยู่ ดังนั้นเขาสามารถตัดสินใจเรื่องหุ้นได้ อย่างไรก็ตามฉันสงสัยว่าใครจะเป็นคนที่ได้รับส่วนแบ่งเมื่อเขาจากไป ถึงตอนนั้นก็คงจะสู้กันจนตายกันไปข้างหนึ่ง สรุปได้ว่าตระกูลการ์เร็ตต์เป็นเหมือนบ่อโคลน และตระกูลเกรแฮมจะต้องเผชิญกับจุดจบที่น่าเวทนาเมื่อพวกเขาเข้าไปพัวพันกับเรื่องในอดีต”

เนลล์พยักหน้าอย่างเห็นด้วย

พวกเขาคุยกันต่ออีกสักพักจากนั้นจึงเขานอนตอนกลางดึก

ณ ตระกูลการ์เร็ตต์

นายท่านใหญ่ที่เพิ่งรอดพ้นจากความตายและสมาชิกในตระกูลเพิ่งได้โล่งใจ