บทที่ 353 การสืบหาหลักฐาน

นายท่านการ์เร็ตต์พูดเสียงเบา “ผีเสื้อของเล่นตัวนี้ถูกพบในห้องของเธอ ไม่ใช่แค่พิสูจน์ว่าฆาตกรคือเธอ? สำหรับแรงจูงใจของเธอแม้ว่าเธอจะไม่ต้องการบอกเราในตอนนี้ แต่เธอก็เต็มใจที่จะพูดหลังจากที่เธอได้รับความทุกข์ทรมานและเธอจะเรียนรู้ว่าการเล่นเป็นใบ้มันไม่มีประโยชน์"

เนลล์ขมวดคิ้ว

เธอไม่คิดว่านายท่านการ์เร็ตต์จะเป็นคนทำตามอำเภอใจ

เธอส่ายหัวและพูดอย่างจริงจังว่า “ไม่ คุณคิดผิด แม้ว่าจะพบผีเสื้อของเล่นตัวนี้ในห้องของไอริส แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นของเธอ”

คำเหล่านี้ทำให้ทุกคนสับสนในทันที

พวกเขาทั้งหมดมองเธอด้วยความสงสัยไม่เข้าใจว่าเธอหมายถึงอะไร

จิม การ์เร็ต หัวเราะเยาะ “ถ้าสิ่งนี้พิสูจน์ไม่ได้แล้วจะเป็นอย่างไร”

“แน่นอน เราต้องดูหลักฐานโดยละเอียดมากกว่านี้!”

เนลล์หยิบผีเสื้อของเล่นขึ้นมาและแสดงต่อหน้าทุกคน จากนั้นเธอก็พูดขึ้น “ทุกคนโปรดดู ถึงแม้ว่าของเล่นชิ้นนี้จะดูธรรมดามาก แต่ถ้าคุณมองเข้าไปใกล้ ๆ คุณจะสังเกตเห็นว่าส่วนหนึ่งของปีกของมันเปียก ฉันดมมันอย่างระมัดระวังก่อนหน้านี้และพบว่ามันมีกลิ่นเหมือนน้ำหอม ฉันไม่รู้ว่ามันคือน้ำหอมอะไร แต่ก่อนหน้านี้มีคนเดินผ่านฉันไปและทำให้ฉันจำได้ว่ามันมาจากสินค้าใหม่ล่าสุด

ของอาร์มานี่

“อย่างที่ทุกคนทราบดีว่า น้ำหอมนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงนี้ตอนเปิดตัวสินค้าและราคาไม่ใช่ถูก ๆ ไอริสเป็นเพียงสาวใช้และเธอคงไม่สามารถซื้อขวดน้ำหอมได้ แม้จะมีเงินเดือนต่อปีก็ตาม ถ้าของเล่นชิ้นนี้เป็นของเธอจะมีกลิ่นน้ำหอมแรงขนาดนี้ได้อย่างไร? ฉันเชื่อว่าผู้ร้ายคงสังเกตเห็นว่าเธอกำลังจะถูกเปิดโปงและโยนมันเข้าไปในห้องของไอริส เพื่อวางหลักฐานและใส่ร้ายเธอ!”

ฝูงชนตกใจกับข้อมูล พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเหตุการณ์เล็กน้อยที่เรียบง่ายเช่นนี้จะมีความจริงที่ซับซ้อนซ่อนอยู่เบื้องหลัง

ในทางกลับกันใบหน้าของเซลีนก็เปลี่ยนไป เมื่อสัมผัสถึงความตื่นตระหนกแวบเข้ามาในดวงตาของเธอ

มีคนถามว่า “แล้วใครคือผู้ร้ายตัวจริง?”

ริมฝีปากของเนลล์เม้มขึ้นและเธอหันไปหาเซลีนด้วยรอยยิ้มที่คลุมเครือ “ช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่โชคร้าย ฉันเพิ่งได้กลิ่นน้ำหอมนี้เมื่อฉันเดินผ่านหญิงสาวคนนั้นไปที่นั่น คุณหนูรองเจนนิงส์ ไม่ใช่ถึงคิวของคุณที่จะยืนหยัดและอธิบายตัวเองตอนนี้เหรอ?”

ใบหน้าของเซลีนกลายเป็นสีขาวไปหมด ดวงตาของเธอกะพริบขณะที่เธอพูดตะกุกตะกัก “พี่สาว ฉันไม่เข้าใจว่าพี่กำลังพูดถึงอะไร?!”

“โอ้? ไม่สำคัญว่าคุณจะไม่ยอมรับมัน ฉันไม่คิดว่าปีกผีเสื้อจะเปียกขนาดนี้ถ้าคุณฉีดมันใส่ตัวเองแล้วมันโดนหมอก ถ้าให้เดาคงเป็นเพราะขวดแตกโดยไม่ได้ตั้งใจ หรือน้ำหอมหกเลยทำให้ปีกเปียก! คุณหนูรองเจนนิงส์ คุณช่วยให้ฉันดูว่ามีอะไรอยู่ในกระเป๋าของคุณหรือไม่?”

เซลีนพยายามปฏิเสธทันที แต่ท่านผู้หญิงควินตันได้สั่งแนนซี่ซึ่งอยู่ข้าง ๆ เธอด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลนทันที แนนนี่ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและกระชากกระเป๋าถือออกไป

"พี่กำลังทำอะไร? พี่ไม่ใช่ฉันนะ”

ก่อนที่เซลีนจะพูดจบเนลล์ก็เปิดกระเป๋าแล้ว

แน่นอนว่ามีรอยเปียกที่ด้านในของกระเป๋า กลิ่นหอมภายในมีร่องรอยอย่างเห็นได้ชัดว่าเกิดจากการหกของน้ำหอม

เซลีนมองไปที่เธอและหน้าซีดทันที

เมื่อหันไปรอบ ๆ เนลล์ก็ยื่นกระเป๋าให้กับนายท่านและยิ้มเยาะ "อย่างที่คาดไว้ หากใครไม่เชื่อสามารถมาดูเองได้ ดมกลิ่นด้วยตัวคุณเองและดูว่าฉันกล่าวหาว่าเธอผิดหรือเปล่า?!”

เกมส์ขึ้นผลิกกลับมาอย่างรวดเร็วจนในชั่วขณะ ไม่มีใครสามารถตอบสนองอะไร

แต่เมื่อพวกเขาแสดงปฏิกิริยาพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่เนลล์ด้วยความไม่เชื่อ การสนทนาที่น่าตกใจปะทุขึ้นจากฝูงชน

“เป็นไปได้ยังไง? คนร้ายคือ เซลีน เจนนิงส์ จริง ๆ!”

“ไม่น่าเชื่อเลย ฉันคิดว่าเธอเป็นคนดีตอนที่เธอขอร้องสาวใช้คนนั้นก่อนหน้านี้! ใครจะคิดว่าเธอเป็นคนร้ายตัวจริง!”