บทที่ 39 การซ่อนมันให้ชัดเจนเท่านั้น

ทั้งหมดเป็นหนังสือที่มัดรวมไว้อยู่ด้านหลังจากไม่มีใครหยิบมันมา

เมื่อเห็นสิ่งนี้เนลล์ ก็ลูบหน้าผากของเธอแล้วไม่ได้พูดอะไร ต้องบอกว่าคนที่จะอยู่ที่นี่ใจต้องจริง ๆ สำหรับสิบคนนี้ที่เต็มใจที่จะอยู่ในบริษัทนี้ เธอเก็บข้อมูลทิ้งสรุปสั้น ๆ ในสมุดบันทึกของเธอและปิดมันก่อนที่จะลุกขึ้น เธอยืดตัวมองนาฬิกาแขวนและสังเกตว่ามันเป็นเวลา 22.30 น. แล้ว เวลาผ่านไปเร็วมากโดยไม่รู้ตัว!

เนลล์เดินออกมา เมื่อเธอเดินผ่านทางเดินเธอก็ได้ยินเสียงของใครบางคนกำลังคุยกันในห้องทำงาน ดูเหมือนจะเป็นการประชุม เนลล์ไม่สนใจมันและลงไปชั้นล่างเพื่อเทนมร้อนหนึ่งถ้วย หลังจากดื่มเสร็จเธอก็กลับไปที่ห้องนอนและเอาเสื้อผ้าไปอาบน้ำ ป้าจอยซ์เพิ่งเดินขึ้นมาเหมือนกันและเห็นกระเป๋าเดินทางอยู่ในห้องนอน เธอถามว่า

“คุณผู้หญิงต้องการให้ฉันจัดกระเป๋าเดินทางใบนี้ให้คุณไหม?”

เนลล์ลองคิดดู กระเป๋าเดินทางเต็มไปด้วยสิ่งของจำเป็นในชีวิตประจำวัน ข้างในไม่มีอะไรน่าอับอาย

ดังนั้นเธอจึงพยักหน้า “ค่ะ รบกวนด้วยนะคะ!”

“ไม่มีปัญหาค่ะ คุณผู้หญิง”

เนลล์ยื่นกระเป๋าให้ป้าจอยซ์แล้วเข้าไปในห้องน้ำ

ในห้องน้ำมีชุดอุปกรณ์อาบน้ำใหม่ทั้งหมดเป็นแบรนด์โปรดและกลิ่นของเธอ กิดเดียนสั่งให้พวกเขาเตรียมไว้ล่วงหน้าสำหรับเธอ

หลังจากอาบน้ำเสร็จเธอก็เช็ดตัวและเอื้อมมือไปหยิบชุดนอน เธอลื่นล้ม เมื่อเธอยึดผนังอย่างรวดเร็วเพื่อให้เธอทรงตัวได้ชุดนอนของเธอก็ตกลงไปบนพื้นที่ชุ่มน้ำ เนลล์หยิบชุดนอนที่เปียกแล้ว

เดินเข้าไปอย่างงุนงง เธอจะโชคร้ายกว่านี้อีกไหม? ทำไมเธอถึงลื่นเมื่อเธอแค่พยายามแต่งตัว? ตอนนี้ชุดนอนนี้ไม่สามารถสวมใส่ได้อย่างแน่นอน อย่างไรก็ตามเธอนำชุดนอนนี้มาด้วยดังนั้นเธอจึงไม่สามารถห่อด้วยผ้าขนหนูออกไปได้!

เนลล์รู้สึกหดหู่ แต่ในขณะนี้เธอได้ยินเสียงฝีเท้าเบา ๆ ด้านนอก

ปกติแล้วเธอคิดว่าเป็นป้าจอยซ์ที่ยังคงอยู่ข้างนอก เธอจึงร้องเรียกว่า

“ป้าจอยซ์คะ ช่วยเอาชุดนอนมาให้ฉันได้ไหมคะ? ชุดนอนของฉันตกลงไปที่พื้น มันเปียกไปหมดแล้ว”

ด้านนอกฝีเท้าของกิดเดียนหยุดลงขณะที่เขาจ้องมองไปที่ห้องน้ำ แม้ว่ากระจกฝ้าจะไม่โปร่งใส แต่ภาพเงาของผู้หญิงก็ยังมองเห็นได้ผ่านมันโค้งเรียวและน่าทึ่ง ดวงตาของเขามืดลงและเขาวางเอกสารในมือลงก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วเปิดประตู มีเสื้อผ้าผู้หญิงมากมาย โดยปกติแล้วเนลล์ไม่ได้นำเสื้อผ้าเหล่านี้มา แต่กิดเดียนเตรียมไว้ล่วงหน้า นอกจากนี้ยังมีห้องเก็บของพิเศษหนึ่งร้อยตารางฟุตบนชั้นสามซึ่งเต็มไปด้วยสิ่งของที่เธอสามารถใช้ได้

เขาไม่เคยปฏิบัติต่อคนรอบข้างไม่ดี กิดเดียนหยิบชุดนอนสายสปาเกตตี้ผ้าไหมสีดำตัดกับลูกไม้สีเข้ากันจากชุดนอนหลากสไตล์แล้วมุ่งหน้าไปที่ห้องน้ำ

เขาเคาะประตูเบา ๆ โดยไม่พูดอะไรและประตูก็เปิดออก หมอกสีขาวล้นออกมาด้านนอกและสีขาวบาง ๆ ก็แผ่ออกไปยังคงปกคลุมด้วยความชื้นบาง ๆ เมื่อมองลงไปจะเห็นทิวทัศน์ที่ปลุกใจได้อย่างง่ายดาย ลูกกระเดือกของกิดเดียนขึ้นลงอย่างช่วยไม่ได้ ดวงตาที่ลึกของเขามืดลง

เนลล์ยื่นมือออกไปและเริ่มสับสนว่าทำไมเธอถึงไม่ได้รับเสื้อผ้า

“ป้าจอยซ์เอามาให้ฉันได้ไหมคะ?”

ในที่สุดกิดเดียนก็ตอบสนองและส่งชุดนอนไปให้เธอ วินาทีต่อมาผู้หญิงคนนั้นถอยมือและประตูห้องน้ำก็ปิดลงอีกครั้ง ขณะที่เนลแต่งตัวเธอรู้สึกว่าวันนี้ป้าจอยซ์แปลกไปเล็กน้อย ก่อนหน้านี้เธอกระตือรือร้นมาก ทำไมตอนนี้เธอยังเงียบอยู่?