บทที่ 398 ไม่ชอบเธอเลย

เนลล์พลิกโบรชัวร์ในมือของเธออย่างรวดเร็วและอ่านการแนะนำต่างหูรูปพระจันทร์เสี้ยว

เป็นเพชรสีน้ำเงินรูปพระจันทร์เสี้ยวธรรมชาติคู่หนึ่งซึ่งถูกค้นพบในเหมืองแห่งใหม่จากแอฟริกาใต้ในปีนี้ ซึ่งหายากมากและหายากมาก มันกลายเป็นสิ่งที่เป็นอยู่ในขณะนี้หลังจากการตัดและการขัดที่แม่นยำของนักออกแบบเท่านั้น

เนลล์รู้สึกประทับใจมาก

นอกจากเธอแล้ว ผู้หญิงทุกคนที่อยู่ด้วยก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาทันทีที่ต่างหูถูกเปิดเผย เห็นได้ชัดว่าทุกคนประหลาดใจ

ท้ายที่สุดทุกคนรักความงาม

มันสวยเกินไป!

โจเอลก็ค่อนข้างสนใจเช่นกัน แต่เมื่อเขาเห็นดวงตาที่น่าหลงใหลของเนลล์ เขาก็ลดความคิดลงในที่สุด

ลืมไปซะเถอะ ผู้ชายที่ดีจะไม่ทะเลาะกับผู้หญิง เนื่องจากผู้หญิงจำนวนมากต้องการมัน เขาอาจจะถูกคนหลายพันคนเกลียดชังถ้าเขาต้องแข่งขันเพื่อชิงมัน

แน่นอนว่ามีคนเริ่มประมูลอย่างรวดเร็ว

ราคาเสนอเริ่มต้นคือ สิบล้านโดยราคาเสนอที่เพิ่มขึ้นเป็นหนึ่งล้านและไม่นานราคาก็เพิ่มขึ้นเป็นแปดสิบล้าน

เนลล์ต้องการต่างหูจริง ๆ แต่หลังจากที่เห็นว่าราคาเสนอสูงขึ้นเรื่อยๆ เธอลังเลและอดทนกับความตื่นเต้นในใจ

แปดสิบล้าน! แต่มันอาจจะยังขึ้นไปอีก มันแพงเกินไป!

จากนั้นเธอก็ตระหนักว่าเมื่อเทียบกับต่างหูเพชรแล้วกิ๊บหยกแปดล้านชิ้นจากก่อนหน้านี้สู้ไม่ได้เลย

“แปดสิบห้าล้าน จากผู้หญิงหมายเลข 26! มีราคาสูงกว่านี้ไหม?”

“เก้าสิบล้าน!”

ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกน

ทุกคนหันไปมองตามเสียงนั้นเพียงเพื่อจะเห็นว่าเป็นผู้หญิงคนนั้น โจแอนน์ โนแลน อีกครั้ง

เธอนั่งอยู่แถวหน้าโดยมีริมฝีปากโค้งงอและดูมั่นใจบนใบหน้าของเธอ คอที่เซ็กซี่ของเธอเชิดขึ้นและผิวขาวบนหน้าอกของเธอดูเปล่งปลั่งมากขึ้นภายใต้ชุดสีแดง ขณะที่มันกระทบกับแสงไฟ

เนลล์ได้ยินเสียงผู้ชายหลายคนกลืนน้ำลาย

เธอแอบหรี่ตามองพวกเขาและหันไปทางกิดเดียน

โชคดีที่ราวกับว่าเขาไม่ได้เห็นฉากนั้น ในขณะที่ดวงตาของเขายังคงจดจ้องอยู่บนเวทีโดยไม่แสดงออก

“เก้าสิบล้าน! สาวผู้ถือหมายเลข 16 ขึ้นราคาเก้าสิบล้าน! มีใครจะเสนอราคาอีกไหม?”

ไม่มีใครทำเสียงแม้หลังจากผ่านไปสิบวินาที

ขณะที่พิธีกรกำลังจะเหวี่ยงค้อนลง เสียงที่ลึกและเย็นก็ดังขึ้น “หนึ่งร้อยล้าน!”

อะไร?

หนึ่งร้อยล้าน?

ทุกคนหันกลับมามองอย่างไม่เชื่อ เมื่อพวกเขาเห็นว่าผู้ประมูลคือ กิดเดียน ลีย์ พวกเขาส่วนใหญ่ก็เข้าใจ

เป็นคุณชายลีย์ ดังนั้นจึงเป็นการดีที่จะเสนอราคาหนึ่งร้อยล้าน อันที่จริงก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะแสดงความอิจฉาต่อเนลล์

บรรดาผู้ที่ไม่รู้จักกิดเดียนเพียงรู้สึกประหลาดใจเมื่อได้เห็นหน้าตาของเขา

ผู้ชายอะไรหล่อขนาดนี้!

ความร่ำรวยและความหล่อเหลาเป็นสิ่งที่ล่อตาล่อใจที่ไม่อาจต้านทานได้มากที่สุดสำหรับผู้หญิง ยิ่งกว่านั้น เฉพาะผู้ที่มีบุคลิกลักษณะที่พิเศษเท่านั้นที่สามารถมาที่นี่ได้ การจะร่ำรวย หล่อเหลา และมีสถานะที่พิเศษ มันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ผู้หญิงส่วนใหญ่แห่เข้ามาหาเขา

เนลล์กระซิบใต้ลมหายใจ “คุณกำลังทำอะไรอยู่?”

กิดเดียนจับมือเธอและไม่พูดอะไร

“หนึ่งร้อยล้าน จากสุภาพบุรุษที่ถือหมายเลข 32 มีใครจะเสนอราคาอีกไหม?”

โจแอนน์ โนแลน มองไปที่กิดเดียนและแสดงสีหน้าอ้อนวอน

ใบหน้านั้นดูเหมือนจะพูดว่า 'คุณชายลีย์ โปรดเมตตาและปล่อยมันให้ฉัน!'

สีหน้าของเนลล์มืดลงเล็กน้อย

มันเป็นการยั่วยวนมากกว่าคำวิงวอน