บทที่ 401 ประกาศเจตจำนง

สีหน้าของนายท่านการ์เร็ตต์ซีด ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

“เธอคิดว่าครอบครัวเชลบีจะได้ทุกอย่างเพียงแค่เรียกร้องหรือไง? เธอพาตระกูลการ์เร็ตต์ของฉันไปทำอะไร? ฉันไม่สนใจว่าเราจะพบเด็กคนนั้นหรือไม่ แม้ว่าเราจะทำเช่นนั้น แต่ก็ไม่มีผลอะไรกับเธอ! ฉันขอเตือนไว้ก่อน ตราบใดที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ อย่าคิดจะมีความคิดใด ๆ เกี่ยวกับเด็กคนนั้น!”

เสียงของเกลเงียบลง “แม้ว่าเธอจะเกิดมาเพื่อคุณการ์เร็ตต์ แต่เธอก็ยังมีเลือดเนื้อของพี่ชายคนโตของผมเช่นเดียวกับทายาทของตระกูลโบฮิเนียของเรา เราจะไม่ยอมแพ้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น!”

ชายชราปล่อยคำเยาะเย้ยไม่มีแรงที่จะโต้เถียงกับเขาอีกต่อไป

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เกลก็โค้งคำนับและกล่าวอย่างสุภาพว่า “ผมขอโทษที่รบกวนคุณ ผมจะกลับมาอีกครั้ง”

แล้วเขาก็หันหลังเดินจากไป

พ่อบ้านเข้ามาหลังจากที่เกลจากไป เมื่อเห็นชายชรานั่งอยู่ที่นั่นด้วยใบหน้าที่ซีด ไร้ซึ่งชีวิตชีวา เขาก็รีบวิ่งไป

“นายท่านมีอะไรหรือเปล่า? คุณเป็นอะไรไหม?!"

นายท่านการ์เร็ตต์โบกมือและชี้ไปที่ขวดยาบนโต๊ะข้าง ๆ เขา

พ่อบ้านรีบป้อนยาเม็ดให้เขา หลังจากนั้นครู่หนึ่งสีหน้าของนายท่านก็ดีขึ้น

“โทรหาโจเซฟ แล้วบอกให้เขากลับมาหาฉันทันที”

“รับทราบครับท่าน”

ด้วยเหตุนั้น โจเซฟจึงกลับมาหลังจากนั้นไม่นาน

นายท่านการ์เร็ตต์เรียกเขามาที่ห้องหนังสือ ซึ่งทั้งสองพักอยู่ตลอดช่วงบ่าย ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาพูดอะไรหรือตัดสินใจอะไรในนั้น

วันรุ่งขึ้น เนลล์ได้รับคำเชิญจากตระกูลการ์เร็ตต์อีกครั้ง

บอกว่ามีเรื่องสำคัญที่ต้องหารือ และเธอต้องหาเวลาไปที่นั่น

คำเชิญนั้นเป็นทางการมาก ยิ่งกว่านั้นคำที่เขียนไว้นั้นจริงจังและจริงใจด้วย

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเนลล์จะคิดมากเพียงใด เธอก็นึกไม่ออกว่าครอบครัวการ์เร็ตต์จะมีความสำคัญอะไรกับเธอ ถึงขั้นที่เธอต้องไปที่นั่นเป็นการส่วนตัว

แม้ว่าพวกเขาจะพูดมากขนาดนี้แล้วก็ตาม เนลล์ก็ต้องไป ไม่ว่าเธอจะลังเลใจแค่ไหนก็ตาม

เธอจะกลายดูเป็นคนไม่มีเหตุผล

ดังนั้น ในคืนนั้นเนลล์จึงไปที่การ์เร็ตต์โดยมีกิดเดียนไปด้วย

หลังจากมาถึงที่พักแล้ว เธอสังเกตเห็นว่าสมาชิกทุกคนในตระกูลการ์เร็ตต์อยู่ด้วย

นอกจากนายท่านการ์เร็ตต์แล้ว โจเซฟ แฮเรียต สเตฟานี และผู้อาวุโสอีกหลายคนจากสาขาด้านข้างของตระกูลการ์เร็ตต์ก็อยู่ที่นั่น แม้แต่นายท่านลีย์และท่านผู้หญิงควินตัน ก็ปรากฏตัวเช่นกัน

เนลล์รู้สึกประหลาดใจอย่างสิ้นเชิง

“คุณปู่ คุณย่า ทำไมคุณถึงมาที่นี่ด้วย” เธอเดินไปที่ท่านผู้หญิงควินตันและถามด้วยความงงงวย

สีหน้าของทั้งสองคนดูแปลก ๆ เมื่อพวกเขามองมาที่เธอ

เห็นได้ชัดว่า นายท่านการ์เร็ตต์ได้บอกจุดประสงค์ของการรวมทุกคนที่นี่ในวันนี้ ก่อนที่เนลล์จะมาถึง

หญิงชรามองมาที่เธอด้วยท่าทางที่ซับซ้อนและถอนหายใจ “เนลลี่ เธออยู่ที่นี่แล้ว นั่งลงก่อน ต่อให้มาได้ยินอะไรก็ไม่ต้องกลัว เธอจะเป็นหลานสะใภ้ของตระกูลลีย์เสมอ ไม่มีใครบังคับเธอได้”

เนลล์ชะงัก รู้สึกแปลกใจมากขึ้นไปอีก

เธอมองกลับไปที่กิดเดียนด้วยสายตาสงสัย แต่การจ้องมองของชายคนนั้นลึกล้ำและเขาไม่ได้ให้คำตอบใด ๆ กับเธอ

เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากนั่งลง

เนื่องจากนายท่านการ์เร็ตต์มีอาการกำเริบในช่วงสองวันที่ผ่านมา แพทย์บอกให้เขานอนพักผ่อนอยู่บนเตียง ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถเดินลงมาได้

ดังนั้นเมื่อทุกคนมาถึง เขายังอยู่ในห้องของเขา

เมื่อเขาได้ยินว่าทุกคนอยู่ เขาจึงบอกให้พ่อบ้านช่วยเปลี่ยนไปนั่งรถเข็นเพื่อจะเข็นออกมา ในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ไม่ได้พบเขา นายท่านการ์เร็ตต์ดูเหมือนจะแก่ขึ้น