บทที่ 412 ใจเต้นแบบอธิบายไม่ถูก

เมื่อเทียบกับความอับอายของเธอ กิดเดียนเต็มใจจะจูบเธอเป็นเวลาสิบนาทีแทน เขาจึงหัวเราะ “คุณภรรยา คุณต้องเคารพคำพูดของคุณ ถ้าคุณบอกว่าคุณกำลังเล่นเกม คุณก็ต้องเต็มใจที่จะแพ้"

หลังจากพูดจบ เขาก็กดที่ด้านหลังศีรษะของเธอก่อนจะจูบเธอ

มีเสียงหัวเราะลั่นเข้าไปในหูของเธอ ขณะที่เนลล์นั้นหน้าแดง อยากจะหาที่มุดลงดินเพื่อซ่อน

โชคดีที่ชายคนนั้นไม่ได้จงใจให้คนอื่นดู เขาเพียงแค่กดริมฝีปากของเธอกับเขาและไม่ได้ทำอะไรต่อไป

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ดูน่าเบื่อสำหรับกลุ่มเพื่อน ๆ และไม่นานพวกเขาก็ร้องไห้ฟูมฟาย “พี่รองกับพี่สะใภ้ นี่มันเรื่องธรรมดา คนเราจะจูบปากกันเขาทำแบบนี้หรือไง?”

กิดเดียนจ้องมองพวกเขาโดยไม่พูดอะไรสักคำ

เนลล์อายก่อนจะถอยกลับแล้วพูดว่า "คุณไม่ได้บอกว่าเราต้องจูบยังไง มันก็แล้วแต่เรา"

หลังจากพูดจบ ริมฝีปากของเธอก็กลับไปหากิดเดียน

เนื่องจากพวกเขาเลือกที่จะไม่ใส่ใจในเรื่องนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่มีอะไรน่าชม ดังนั้นโจเอลจึงโบกมือ “ลืมมันไปเถอะ แค่นาทีเดียวก็ได้ สิบนาทีก็นานไป”

เมื่อกลยุทธ์ของ เนลล์ประสบความสำเร็จ คิ้วของเธอก็โค้งงอเมื่อยิ้ม

หลังจากผ่านไปหนึ่งนาที กิดเดียนก็ดื่มตามกฎ และเนลล์ก็มอบถ้วยลูกเต๋าให้คนต่อไป

เป้าหมายต่อไปของเธอคือ โอเวนที่ขี้อาย เขาจึงเลือกความจริง

ทันใดนั้นมีคนถามว่า “ตอนนี้คุณกับธาราอยู่ขั้นไหนแล้ว? คุณ...”

ใบหน้าของโอเวนแดงเล็กน้อย และธาราซึ่งนั่งอยู่ข้างหลังเขา หน้าแดงระเรื่อถึงหูของเธอ

เขาไอออกมาอย่างชัดเจนและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “เรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัว ขอฉันเลือกที่จะไม่พูดถึงมันได้ไหม?”

“ไม่ ไม่ คุณต้องทำตามกฎของเกม”

โอเวนรู้สึกเขินเล็กน้อยเมื่อได้ยินเรื่องนี้

เขาเป็นสุภาพบุรุษและเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความเป็นส่วนตัวของผู้หญิงคนนั้น ดังนั้นเขาจึงพูดอะไรมากไม่ได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นสิ่งนี้ ธาราก็ใจดีมาก เธอพึมพำเบา ๆ “เรากำลังจะแต่งงานกัน พวกคุณคิดว่าเรามาไกลแค่ไหนแล้ว?”

มันก็ดีพอ ๆ กับที่ยอมจำนน

ใบหน้าของโอเวนแดงเล็กน้อย เมื่อโจเอลและคนอื่น ๆ ได้ยินคำตอบที่พวกเขาต้องการ ก็มีเสียงโห่ร้องขึ้นมาทันที

พวกเขาไม่ได้เป็นพวกประสงค์ร้าย พวกเขาเป็นเพียงกลุ่มชายร่างใหญ่ที่ชอบล้อเล่นกัน

เมื่อธารารู้เรื่องนี้ เธอจึงพอใจกับคำตอบของเธอ

มีการเอะอะโวยวายกันมากในสองรอบถัดไป เมื่อกลับมาถึงตาของเนลล์ เธอเลือกความจริง

ไซมอนหยิบกระดาษขึ้นมาและเหลือบมองก่อนจะมีรอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

"สารภาพรักกับบุคคลที่เป็นเพศตรงข้ามด้วยระยะเวลามากกว่าหนึ่งนาที"

เนลล์มองไปที่กิดเดียนที่อยู่ด้านข้าง

โจเอลแสดงละครทันที "มันจบแล้ว เราต้องดูพวกเขาทำมันอีกครั้งสินะ”

เมื่อเนลล์ได้ยินสิ่งนี้โดยไม่คาดคิด เธอจึงหันหัวและชี้ไปที่เขาทันที

โจเอลรู้สึกหัวใจเต้นแรงทันที และจู่ ๆ เขาก็รู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี

“ฉันเลือกคุณ” เนลล์พูด

โจเอลตกตะลึง

เนลล์ยิ้มแล้วพูดว่า “ดูสิ คุณหล่อ บุคลิกดี และสดใสร่าเริง คุณอารมณ์ดี ไม่น่ารำคาญ คุณรู้ถึงความสำคัญของความรักและให้เกียรติ ถ้าไม่มองความบ้า ๆ บอ ๆ คุณเข้าใจความจริงดีกว่าใคร ๆ และจริงจังกับสาว ๆ เสมอ..."

เนลล์เกือบโพล่งคำชมทั้งหมดที่เธอนึกออกในชีวิตของเธอ