บทที่ 418 เธอเมา

ตัวอย่างเช่น นางสนมแกล้งหยิบดอกไม้แต่ตกลงไปในน้ำ แล้วกล่าวหาว่านางเอกผลักเธอ เนื่องจากไม่มีใครอยู่แถวนี้ ตัวละครหลักจึงไม่สามารถปกป้องความบริสุทธิ์ของเธอได้

เนลล์หันไปมองรอบ ๆ จริงด้วย มีเพียงพวกเขาสองคนในบริเวณนี้เท่านั้น

เธอก้าวถอยหลัง

“อืม อย่าเลือกเลย! ดอกไม้จะสวยงามยิ่งขึ้นเมื่อมันบาน ถ้าหยิบขึ้นมาจะเสียเปล่า”

“หืม?” อีเวตต์หัวเราะคิกคัก “พี่สะใภ้ มันเป็นแค่ดอกไม้ ต้องแสดงละครขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เมื่อเห็นว่าเนลล์ไม่เต็มใจ อีเวตต์ไม่ได้บังคับให้ เนลล์จับเธอไว้ เธอจับราวบันไดและเอนกายออกไปแทน

เนลล์ลูบจมูกและสงสัยว่าเธอกำลังตัดสินอีเวตต์ผิดหรือเปล่า

"ฉันเข้าใจแล้ว! ดูสิ มันคือดอกบัวจริง ๆ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นดอกบัวในปีนี้เลย”

อีเวตต์ยิ้มและแสดงดอกบัวในมือให้เนลล์ เนลล์พยักหน้า “หายากจริง ๆ”

“พี่สะใภ้ นี่สำหรับพี่” อีเวตต์ยัดดอกบัวไว้ในมือของเนลล์

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เมื่อเนลล์มองดูดอกบัวและสูดกลิ่นหอมของดอกไม้เข้าไป เธอรู้สึกว่าหัวของเธอเริ่มหนักขึ้น

เธอดื่มมากเกินไปหรือเปล่า?

นั่นฟังดูไม่ถูกต้องเลย เมื่อตอนทานอาหารเย็น เนลล์ได้ดื่มเพียงหนึ่งหรือสองแก้ว เธออาจจะคออ่อน แต่เธอก็ไม่ได้แย่ขนาดนี้!

“พี่สะใภ้พี่เป็นอะไรไป? พี่ดูไม่ดีเลย” เสียงของอีเวตต์ฟังดูคลุมเครือเข้ามาในหูของเธอ

“ไม่มีอะไร” เนลล์โบกมือให้ “บางทีก็เหนื่อยหน่อยนะ”

“ถ้าอย่างนั้นฉันพาพี่ไปพักผ่อนนะ”

อีเวตต์เอื้อมมือไปช่วยเธอ แต่เนลล์ปฏิเสธ “ไม่ต้องหรอก ฉันจะไปเอง”

ในท้ายที่สุด เนลล์ก็ยังรู้สึกว่าอีเวตต์กำลังสงสัย

ความระแวดระวังในใจทำให้เธอไม่อยากเข้าใกล้ผู้หญิงคนนี้มากเกินไป

เนลล์เดินไปข้างหน้าอย่างสั่นเทา ด้านหลังเธออีเวตต์ยืนอยู่ในศาลาด้วยการเยาะเย้ยเย็นชา

“วิลเลียม คาบอท ครั้งนี้ฉันช่วยคุณแล้ว คุณควรจำกาช่วยเหลือของฉันไว้ดีกว่า”

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและมองดูร่างที่เดินห่างออกไป “เป้าหมายเพิ่งจากไป ไม่มีใครอยู่รอบตัว คุณสามารถลงมือได้แล้ว”

เนลล์ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ เธอปวดที่หัวมากและเท้าของเธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่บนสำลี หัวของเธอรู้สึกหนักในขณะที่เท้าของเธอรู้สึกอ่อนแรง

เนลล์คิดว่ามีบางอย่างผิดปกติจากจิตใต้สำนึกของเธอ ก่อนหน้านี้เธอรู้สึกปกติดี ตั้งแต่อีเวตต์เอาดอกบัวเข้ามาให้เธอ หัวของเธอก็เริ่มปวด มีปัญหาอยู่ที่ดอกนั้น...

นังตัวแสบนั่น!

เธอสาปแช่งในใจของเธอ ความคิดแรกในใจของเธอคือการไปที่ไหนสักแห่งที่มีผู้คนมากขึ้น มิฉะนั้นใครจะรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นต้องการทำอะไรกับเธอ

ในขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นข้างหลังเธอ

เนลล์ตื่นตระหนก และรีบเดินอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ อย่างไรก็ตามเท้าของเธอสั่นคลอนและอ่อนแอ อย่างไรก็ตาม เธอบังคับตัวเองให้ก้าวไปข้างหน้าเร็วขึ้นเล็กน้อย

คนข้างหลังเธอดูเหมือนจะรู้ว่าเธอเร่งความเร็วและเริ่มวิ่งเข้าหาเธอ

ขณะที่ฝีเท้ากำลังจะตามเธอ เสียงอ่อนโยนก็ดังขึ้นจากด้านหน้าของเธอ “พี่สะใภ้รอง?”

เนลล์เหล่ตาและเห็นว่าเป็นเบลีย์

“เบลีย์” เนลล์ตัวสั่น เธอยื่นมือของเธอให้เขา

เบลีย์เข็นรถเข็นของเขาไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและขึ้นมาพยุงเธอ

เมื่อเห็นสีหน้าของเธอเปลี่ยนไป เขาจึงถามด้วยความเป็นห่วงว่า “เกิดอะไรขึ้นกับพี่?”

“ไม่มีอะไร” เนลล์ส่ายหัว “แค่เวียนหัวนิดหน่อย”

ดวงตาของเบลีย์ดูเป็นกังวล

“พี่ดื่มมากไปหรือเปล่า? ไม่เป็นไร ผมจะเรียกคนพาพี่ไปที่ห้องรับแขกเพื่อพักผ่อน”