บทที่ 490 ตึกจะถล่ม

เหตุผลที่เนลล์ไม่ได้กล่าวถึง เกล เชลบีให้เป็นผู้สืบทอดก็เพราะว่า ความเข้าใจของเธอเกี่ยวกับเกลเป็นไปเพียงด้านเดียว

บางสิ่งบางอย่างก็ดีกว่าที่จะปล่อยให้อยู่คนเดียวเพื่อพัฒนาตามธรรมชาติ การแทรกแซงมากเกินไปอาจส่งผลเสียด้วยซ้ำ

หลังจากวิดีโอนี้ถูกส่งออกไป ตระกูลโบฮิเนียก็วุ่นวายเหมือนน้ำที่สาดใส่หม้อน้ำมันร้อน

เกลเป็นคนแรกที่โทรหาเนลล์ น้ำเสียงของเขาทางโทรศัพท์เป็นกังวลและโกรธ

“เนลลี่ ทำไมคุณถึงทำเช่นนี้? คุณรู้ไหมว่าการที่คุณพูดแบบนี้หมายความว่าอย่างไร?”

เนลล์เพิ่งทานอาหารเย็นเสร็จ และกำลังนั่งอยู่ในสวนเพื่อย่อยอาหารของเธอ

ลูกของเธออยู่ในเปลข้างเธอ ดูดจุกนมหลอกอยู่

กิดเดียนกำลังทำงานในห้องทำงาน คนใช้รู้ว่าเนลล์ชอบความสงบของเธอ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รบกวนเธอ และยุ่งกับงานของตัวเอง

เนลล์เอนพิงหลังเก้าอี้หวาย และมีรอยยิ้มอันอบอุ่นบนใบหน้าของเธอ รอยยิ้มบ่งบอกถึงความเกียจคร้าน

“เป็นอะไรไปน้ารอง? ฉันได้บอกทางลัดในตอนสุดท้ายสำหรับคุณด้วยวิดีโอนั้น ทำไมน้าดูอารมณ์เสียจัง”

เกลสูญเสียคำพูด

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาพูดด้วยความโกรธว่า “น้าได้เคยขอให้เธอบอกทางลัดให้กับน้าเมื่อไหร่? เธอรู้ไหมว่าเธอทิ้งอะไรไป?"

เนลล์ตอบอย่างใจเย็นว่า “ฉันรู้”

“มันตลกที่เธอรู้ เธอเข้าใจหรือไม่ว่าคนอื่น ๆ จะทำอะไรเพื่ออยู่ในตำแหน่งของเธอ? แต่เธอกลับบอกว่าเธอไม่ต้องการสิ่งนี้?”

เนลล์เลิกคิ้วเล็กน้อย

ในมุมของเธอ ลูกของเธอที่มีดวงตาโตเป็นประกาย และใบหน้าสีชมพูอ้วน ๆ ของเขา มองขึ้นไปมาที่เนลล์และยิ้มให้เธอทันทีที่เธอเผชิญหน้ากับเขา

รอยยิ้มของทารกปลอบเธอ และเธอก็พูดเบา ๆ ว่า “คุณน้า สิ่งที่น้าเห็นว่าเป็นสมบัติเป็นเพียงภาระ แต่สำหรับฉัน ฉันได้พบสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิตแล้ว และไม่สนใจสิ่งอื่นอีก

“น้าขอให้ฉันคิดให้รอบคอบเสมอมา และตอนนี้ฉันสามารถบอกน้าได้อย่างมั่นใจว่าฉันได้คิดผ่านสิ่งนี้อย่างชัดเจน วิดีโอนั้นเป็นการตัดสินใจครั้งสุดท้ายของฉัน ดังนั้นน้าไม่จำเป็นต้องแนะนำฉันเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันได้ตัดสินใจแล้วและฉันจะไม่เสียใจกับมัน”

เกลถอนหายใจเบา ๆ ซึ่งทำให้เขาทำเสียงเหมือนหายใจไม่ออก “เอ่อ เธอ...”

'ทำไมเธอถึงเหมือนพ่อของเธอมากขนาดนี้?'

'ความรักและครอบครัวสำคัญกว่าสิ่งอื่นใดจริงหรือ'

พวกที่ไล่ตามอำนาจมาตลอดจะไม่มีวันเข้าใจเรื่องนี้อย่างถ่องแท้

เนลล์ไม่ต้องการคุยต่อ เธอจึงพูดว่า “คุณน้ารอง ถ้าคุณไม่มีอะไรจะพูดอีก ฉันจะวางสายเดี๋ยวนี้”

“เนลลี่...”

“น้าเดาว่าหนูยุ่งในช่วงเวลานี้ ดังนั้นแทนที่จะเสียเวลากับน้า หนูควรคิดถึงวิธีทำให้สถานการณ์ปัจจุบันมีความเสถียรภาพ มีโอกาสเดียวเท่านั้น เมื่อมันหายไปมันอาจไม่มีวันกลับมาอีก น้าเชื่อว่าหนูชัดเจนในเรื่องนี้มากกว่าน้า เมื่อหนูกลับมาอย่างมีชัย เราสามารถฉลองกันในมื้อเย็นได้”

เธอไม่ให้โอกาสเขาตอบขณะที่วางสายหลังจากพูด

ปลายสาย เกลรู้สึกหงุดหงิดเพราะจู่ ๆ เขาก็วางสาย

อย่างไรก็ตาม เนลล์ไม่ได้คิดอะไรมากหลังจากวางสายอย่างกะทันหัน

เธอลุกขึ้นอุ้มทารกที่กำลังพูดพล่ามจากเปลของเขา คราง “เด็กน้อย หิวไหม? แม่จะพาหนูเข้าไปในบ้านและให้อาหารคุณเดี๋ยวนี้”

เนลล์จึงอุ้มทารกของเธอและเดินเข้าไปในบ้าน

เธอไม่ได้สังเกตเห็นชายที่ยืนอยู่บนระเบียงชั้นสองซึ่งจ้องมองลึกซึ่งเต็มไปด้วยความรักใคร่มาหาเธอ

ตอนกลางคืนท่านผู้หญิงพาลิซซี่มาดูวีมอนด์ตัวน้อย

พวกเขาพักทานอาหารเย็นตั้งแต่มาถึงที่นี่

ครอบครัวของพวกเขารวมตัวกันอย่างมีความสุข กิดเดียนมีการประชุมทางโทรศัพท์ตอนกลางคืน ดังนั้นหลังจากรับประทานอาหารแล้ว เขาขอตัวไปทำงานต่อ