บทที่ 522 ยังไม่เจอมันเลย

ตอนนี้เจด้ารู้สึกเกลียดลูซี่มากขึ้นไปอีก ถึงอย่างนั้นโจเอลก็จับตาดูสิ่งหลัง และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ลูซี่ก็ได้รับการยกเว้น

เธอไม่มีอะไรที่ลูซี่มีงั้นเหรอ

เจด้าเต็มไปด้วยความเกลียดชัง และแทบจะรอไม่ไหวที่จะฉีกลูซี่ออกเป็นชิ้น ๆ

ขณะที่เธอคิดเรื่องนี้ ใบหน้าของเธอมีสีหน้าชั่วร้าย และริมฝีปากของเธอก็ขดเป็นรอยยิ้มที่มุ่งร้าย

เธอต้องให้ลูซี่ได้ชดใช้กับสิ่งนี้!

ที่วิลล่าภูเขาหอม

เนื่องจากโจเอลกำลังดื่มอยู่ เขาจึงขับรถไม่ได้ เขาจึงให้คนขับรถพาเขากลับบ้านจากบาร์

เมื่อเขากลับถึงบ้าน เขาตัดสินใจพักสักครู่เพราะดื่มมากเกินไป

"นายน้อย"

ในเวลาเดียวกัน พ่อบ้านก็มาหาเขา

"มีอะไร?"

โจเอลขมวดคิ้ว โจเอลบีบสันจมูกเพื่อพยายามใล่ความเครียดในหัว

“เกี่ยวกับการสอบสวน ตอนนี้เราเจอแล้ว”

พ่อบ้านพูดอย่างเคร่งขรึม

โจเอลหันมามองเขา ดวงตาของเขามืดราวกับออบซิเดียน และพวกมันก็เปล่งประกายเย็นเยียบ อย่างไรก็ตาม สายตาของเขาคุกคามมากจนทำให้เกิดความไม่สบายใจในตัวผู้ที่รอฟังเขา

“เป็นอย่างไรบ้าง?”

“เราเจอว่าอุบัติเหตุของลูซี่เกิดจากมีคนที่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสะพานก่อนหน้านี้ นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้นายน้อยตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายด้วยในวันนั้น”

พ่อบ้านตอบอย่างสุภาพ

เมื่อมาถึงจุดนี้ พ่อบ้านก็ตกใจ การเต้นของหัวใจอย่างบ้าคลั่งและการหายใจที่มั่นคงของเขาดูเหมือนจะชัดเจนผิดปกติ ในบรรยากาศที่เงียบสงัดนี้

เป็นเพราะเขารู้ว่าโจเอลเป็นห่วงลูซี่แค่ไหน เมื่อเขารู้ว่าอุบัติเหตุคือการจัดฉากจริง ๆ เขาคงจะโกรธมาก

“คุณรู้หรือเปล่าว่าใครที่ทำแบบนี้?"

โจเอลจ้องไปที่พ่อบ้านอย่างโกรธแค้น

เขาต้องการรู้ตัวตนของคนที่ทำความผิด ใครที่โหดร้ายพอถึงขนาดพยายามจะฆ่าลูซี่

เมื่อโจเอลถามคำถามนี้ พ่อบ้านก็พูดไม่ออก

เขาเงียบไปครู่หนึ่ง

“ทำไมคุณไม่พูด?”

สีหน้าของโจเอลกลายเป็นการตื่นตัวในตอนนี้

เขาหยุดอย่างไม่น่าไว้ใจกับแก้วสีอำพันในมือ และมองพ่อบ้านอย่างตั้งใจ

"นี่…"

เหงื่อหยดใหญ่ไหลอาบแก้มของพ่อบ้าน ขณะที่เขาพึมพำด้วยความกลัว

"พูดอะไรสักอย่างสิ!"

โจเอลขึ้นเสียง เขายังโกรธเคือง

“เรายังไม่เจอมันเลย”

พ่อบ้านกลืนน้ำลายหลังจากตอบเขา ขณะที่เขาสงสัยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขาต่อจากนี้

"อะไรนะ"

เขาไม่ได้คาดหวังให้ลูกน้องของเขาผิดหลาดในการระบุตัวตนของคนที่ทำความผิด แต่ในตอนนี้เขาใจร้อน และหงุดหงิดมาก

“สถานะของงานที่ผมบอกให้คุณทำก่อนหน้านี้คืออะไร?”

ลองคิดดู งานนี้ก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น เขาทำได้เพียงสั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาทำการสืบสวนต่อไป และต้องใช้เวลาสักระยะกว่าความจริงจะถูกเปิดเผย

“เรียบร้อยแล้วครับ”

“แล้วรวมคนในทีมให้มากขึ้นเพื่อสอบสวนเรื่องนั้น ในวันนี้ผมจะไม่โทษพวกคุณทุกคน แต่ถ้าไม่มีผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรมในอนาคต อย่าโทษผม ถ้าผมจะทำตัวแย่”

แม้ว่าสีหน้าของโจเอลจะอ่อนลงเล็กน้อยในตอนนี้ แต่ความโกรธของเขาก็ยังปรากฏชัด