บทที่ 53 ห้ามหย่า

ด้วยสายตาที่จับจ้องของเขา เนลล์จึงคล้อยตาม

อย่างไรก็ตามความคิดเกี่ยวกับบทสนทนาที่เธอได้ยินราวกับว่ามีบางอย่างติดอยู่ในคอเธอไม่สามารถละทิ้งได้

ใบหน้าของเธอมืดลงขณะที่เธอพูดอย่างจริงใจว่า

“กิดเดียน ลีย์ ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงแต่งงานกับฉัน ฉันไม่รู้ว่าการแต่งงานครั้งนี้จะอยู่ได้นานแค่ไหน แต่ฉันหวังว่าหากวันหนึ่งคุณต้องการที่จะยุติการแต่งงานครั้งนี้ คุณจะแจ้งให้เราทราบล่วงหน้า ฉันไม่สนว่าคุณจะตกหลุมรักผู้หญิงคนอื่นฉันก็จะหย่า ฉันรู้สึกผิดกับการทรยศไม่ว่าในฐานะสามีภรรยาหรือในฐานะหุ้นส่วนทางธุรกิจ คุณเข้าใจไหม?”

ดวงตาของชายคนนั้นเปลี่ยนเป็นสีเข้ม เขาจ้องมองเธออย่างเย็นชาและตอบอย่างเคร่งขรึมว่า

“คุณไม่สนใจถ้าผมจะตกหลุมรักผู้หญิงคนอื่นเหรอ?” มันเป็นหนามยอกอกของเธอ เนลล์ไม่สามารถสรุปได้ว่าทำไมเธอถึงมีความรู้สึกนี้

เธอกับกิดเดียนไม่ได้รักกันและอยู่ด้วยกันเพราะเหตุผลอื่นเท่านั้น ไม่มีสาเหตุที่ทำให้เธอต้องมาขวางหากวันหนึ่งเขาได้พบรักแท้จริงๆ

ดังนั้นเธอจึงพยักหน้า

“คุณคิดจะหย่าเหรอ?”

เธอพยักหน้าอีกครั้ง ชายคนนั้นเย้ยหยันด้วยสีหน้าเศร้า

ใบหน้าอ่อนโยนถูกแทนที่ด้วยความหม่นหมอง เขาลุกขึ้นและเดินออกไป

เนลล์ผงะเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะหลุดออกจากความคิด กิดเดียนกลับมาพร้อมกับหนังสือเล่มเล็กสีแดงสองเล่ม

นี่คือทะเบียนสมรสของพวกเขา ตาของเนลล์กระตุกเมื่ออยู่ในความมืดของสิ่งที่ชายคนนี้กำลังทำอยู่ อย่างไรก็ตามความกล้าหาญของเธอกำลังบอกเธอว่ามันคงไม่เป็นไปตามที่เธอคิด

เขาเดินไปที่หน้าโต๊ะและหยิบไฟแช็ก ทันใดนั้นหนังสือเล่มเล็กสีแดงทั้งสองเล่มก็สว่างไสว

เนลล์เบิกตากว้าง

“กิดเดียน ลีย์ คุณกำลังทำอะไร?”

เธอพยายามฉกทะเบียนสมรสที่ถูกจุดไฟ อย่างไรก็ตามชายคนนั้นหยุดเธอ เขาจับเธอด้วยมือเขากดเธอเข้ากับกำแพง

“เนลล์ เจนนิ่งส์ ผมบอกคุณแล้วว่าผม กิดเดียน ลีย์ จะมีผู้หญิงเพียงคนเดียวและแต่งงานครั้งเดียวในชีวิตนี้ คุณคิดว่าผมกำลังล้อเล่นกับคุณเหรอ? วันนี้ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็น ทะเบียนสมรสของเราถูกเผาดังนั้นคุณไม่กล้าหย่ากับผม! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปอย่าแม้แต่จะคิดถึงเรื่องนี้!”

“ ... ”

เนลล์เพียงแค่แสดงความคิดเห็นเท่านั้น ผู้ชายคนนี้จำเป็นต้องให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ขนาดนี้เลยเหรอ?

เขากำข้อมือของเธออย่างแน่นหนา ทำให้เธอปวดเมื่อย

เธอพลิกข้อมือด้วยความยากลำบาก เมื่อพบว่าเธอไม่สามารถดึงออกไปจากเงื้อมมือของเขาได้ ดังนั้นเธอจึงขยับตัว

“เอาล่ะโอเคฉันเข้าใจแล้ว คุณช่วยปล่อยฉันไปได้ไหม?”

กิดเดียนยังคงไม่คลายการยึดเกาะของเขา เขาจ้องมองมาที่เธอและพูดประมาณว่า

“ถ้าอย่างนั้นคุณยังคิดเรื่องหย่าอยู่หรือเปล่า?” เนลล์กลอกตา

"นายลีย์ คุณเป็นคนที่เอาเปรียบคนอื่น ใครให้สิทธิ์คุณถามฉันเรื่องนั้น?”

ในที่สุดกิดเดียนก็หัวเราะออกมา ด้วยความคิดเขาเอื้อมมือไปยีผมของเธอ เขาพึมพำ

“คนโง่!” เนลล์พูดไม่ออกด้วยความสับสน

โชคดีสำหรับเธอในที่สุดเขาก็ปล่อยเธอ เขาอธิบายว่า

“เธอเป็นคนสำคัญในชีวิตของผม แต่ไม่ใช่แบบที่คุณคิด” เนลล์สงสัย

กิดเดียนยิ้มให้กับปฏิกิริยาของเธอ

“ผมจะพาคุณกลับไปที่ตัวเมืองสักพัก แล้วคุณจะรู้” มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในการแสดงออกบนใบหน้าของเนลล์

กลับไปตัวเมือง? เธออ้าปากกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ลิ้นของเธอก็ชะงักไว้หลังจากที่กิดเดียนมองเธอ

ชายคนนั้นเดินเข้ามาหาเธอและจูงมือเธอไปนั่งบนเตียง จากนั้นเขาก็โน้มตัวไปจูบเธอที่แก้ม

“ดึกแล้วนอนเถอะ ราตรีสวัสดิ์!" เธอนอนหลับทั้งคืนจนถึงรุ่งสาง

วันรุ่งขึ้นเนลล์พาลูซี่ไปที่สำนักงานของ กาเร็ธ ลีย์ ตามสัญญา