บทที่ 540 หัวใจของเธอสลาย

ลูซี่เข้าใจความเป็นห่วงของเมซ เธอจึงบอกให้เขาขับรถต่อไป

เมื่อตระหนักว่าเธอเลือกปฏิเสธที่จะพูด เมซก็ส่ายหัวและขับรถต่อ

“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเธอจะนอนหลับได้อย่างสงบสุขเมื่อเห็นภาพเหล่านี้แล้ว” ถึงตอนนี้ เจด้ารู้สึกพอใจ และอยากเห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป

ทั้งเธอและลูซี่อยู่ในบริษัทเดียวกัน แม้ว่าเธอไม่เคยคาดหวังว่าเธอจะได้พบกับลูซี่ แต่พวกเขาก็ยังใกล้ชิดกัน และเธอก็รู้ได้ถึงอารมณ์ของอีกฝ่าย

ดังนั้น เธอจึงใช้ประโยชน์จากความหึงหวงและความขาดความมั่นใจของลูซี่ เมื่อพิจารณาจากบุคลิกของลูซี่แล้ว เธอคงจะรู้สึกสงสัยเมื่อได้เห็นรูปถ่ายเหล่านี้เป็นแน่

ในกรณีนี้ มีอะไรมากมายให้ต้องสังเกต

ตามที่คาดไว้ ลูซี่อารมณ์ไม่ดี ภาพถ่ายที่เจด้าส่งให้เธอได้ทำลายวันทั้งวันของเธอลงไปแล้ว

ในตอนแรก เธอค่อนข้างแน่ใจในสิ่งที่โจเอลพูดกับเธอในวันนั้น เธอเริ่มยอมรับเขาทีละน้อย นอกจากนี้ เธอได้พิจารณามันอย่างละเอียดถี่ถ้วน ครั้งหน้าที่พวกเขาพบกัน เธอต้องบอกเขาว่าเธอรู้สึกอย่างไรกับเขา และสัญญาว่าจะอยู่กับเขา

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอเอาใจใส่กับความคิดดังกล่าว เหตุการณ์นี้ก็เกิดขึ้น

หัวใจของลูซี่แตกสลาย เธอไม่แน่ใจว่าความรู้สึกของเธอเป็นนั้นคือ ความหึงหวงหรืออย่างอื่นกันแน่

อย่างไรก็ตาม เธอรู้ว่าเมื่อเห็นภาพเหล่านั้น เธอก็สูญเสียความรู้สึกดี ๆ ที่เธอมีให้ต่อโจเอลไป ด้วยเหตุนี้ เธอจึงไม่เข้าใจว่าโจเอลจะกลับกลายเป็นคนแบบนี้ไปได้อย่างไร

โจเอลกำลังจับปลาสองมืออยู่หรอกเหรอ? ความจริงใจไม่มีความหมายสำหรับเขาเลยใช่ไหม?

ไม่นาน ลูซี่ก็รู้สึกอารมณ์เสีย

ในเวลาเดียวกัน เมซหยุดรถที่สัญญาณไฟจราจร เขาสังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติกับการแสดงออกของลูซี่จากกระจกมองหลัง "เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?"

"ไม่มีอะไรค่ะ ไม่มีอะไร"

ถ้าเธอบอกเมซว่าเธอรู้สึกแบบนี้เพราะโจเอล มันคงจะน่าอับอายมาก ดังนั้นเธอจึงบอกตัวเองว่าเธอต้องไม่เปิดเผยเรื่องนี้แก่เขา

เฮ้อ…

ลึกลงไป เมซถอนหายใจ

วันนี้เขามีความรู้สึกมากเป็นพิเศษว่าลูซี่ทำตัวแปลก ๆ แต่เธอไม่ต้องการบอกเขาว่าเกิดอะไรขึ้น และมันทำให้เขาสับสน

“ก็ได้ ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นอะไร ถ้ามีอะไรอยู่ในใจของคุณก็แค่แบ่งปันกับผม เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันนะ! คุณยังถือว่าผมเป็นเพื่อนไหม ถ้าคุณเก็บปัญหาไว้กับตัวเองคนเดียว” เมซเป็นห่วงเธอ เขาจึงอยากให้เธอเอาทุกอย่างออกจากอกเพื่อที่เธอจะได้รู้สึกดีขึ้น

ลูซี่ก้มหัวลง “ไม่มีอะไรผิดปกติกับฉันหรอก บางทีฉันยังไม่หายดีจากอาการบาดเจ็บครั้งก่อน และฉันยังคงกังวลกับมันอยู่”

อย่างไรก็ตาม เธอเลือกที่จะเบี่ยงเบนความสนใจของเขาอีกครั้ง

“เอาล่ะ คุณต้องบอกผมถ้ามีอะไรผิดปกติ อย่าเก็บทุกอย่างไว้คนเดียว”

ใคร ๆ ก็ดูออกว่าลูซี่กำลังกังวลอะไรสักอย่างอยู่ แต่เธอก็บอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าทุกอย่างปกติดี