บทที่ 545 กลัวสุดขีด

เมื่อลูซี่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ขึ้นมา เธอพูดว่า “ยอมแพ้ซะเถอะ ฉันจะไม่ให้เงินคุณอีกต่อไป!”

อีกฝ่ายก็ตื่นตระหนกเมื่อได้ยิน

“ลูซี่ แคทซ์! หัดมีสำนึกซะบ้าง ใครเป็นคนพาแกและแม่ของแกไปเมื่อตอนที่แกกำลังจะตาย? อย่าบอกนะแกว่าอยากเห็นฉันตายตอนนี้?”

“ให้ฉันเตือนแกนะ ถ้าตอนนี้แกไม่สนใจฉัน อย่าโทษฉันที่เปิดโปงทุกอย่างแล้วกัน! ยังไงฉันก็จะตายอยู่แล้ว หลังจากที่ฉันเปิดเผยทุกอย่างแล้ว มันจะไม่เป็นธุระอะไรของฉันอีก”

เมื่อได้ยินคำพูดของลูซี่ ชายที่ในสายก็ยิ่งเพิ่มความโกรธที่รุนแรงขึ้น

เขาไม่คิดว่าลูซี่จะปฏิเสธเขาโดยตรงและไม่สนใจเขาแบบนี้

เป็นเพราะเธอไร้หัวใจ เธอก็ไม่ควรจะโทษสิ่งที่เขาพูดคำเหล่านี้

"คุณต้องการอะไร?"

สิ่งที่ชายคนนั้นพูดถึงคือ ช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดของลูซี่ เธอไม่ต้องการให้คนดู เพื่อน และแฟน ๆ รู้เกี่ยวกับวัยเด็กของเธอ

“ตอนนี้แกไม่สนใจฉัน แล้วฉันจะเปิดเผยทุกอย่างต่อสาธารณะ หรือแกจะนำเงินสดมาให้ฉันแล้วไปพบฉันที่บาร์”

ชายคนนั้นรู้ว่าวิธีนี้ได้ผลเสมอ

ลูซี่เป็นบุคคลสาธารณะ ดังนั้นเธอจึงกลัวเรื่องซุบซิบ และเรื่องอื้อฉาวมากที่สุด

สิ่งเหล่านี้อาจทำให้เธอไปฉาวอยู่บนอินเตอร์เน็ตได้

ลูซี่ก็กลัวสิ่งนี้เช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เธอต้องการเงินมากกว่าที่เคย

หากเธอต้องการเงิน เธอจะต้องเริ่มถ่ายทำรายการที่มีชื่อเสียง

เมื่อถึงจุดนั้น ลูซี่ก็จะไม่สามารถเปิดเผยอดีตของเธอได้ เพราะมันจะเป็นอันตรายต่ออาชีพการงานของเธอ

"ได้ รอฉันอยู่ที่นั่น”

แม้ว่าลูซี่จะกลัวที่จะไปที่นั่น แต่เธอก็จำเป็นต้องไป

ทั้งหมดนี้เพียงเพื่อให้เธอสามารถหาเงินเพื่อดำรงชีวิตต่อไปได้

หลังจากนั้นไม่นาน เธอนั่งแท็กซี่ไปยังสถานที่ที่พ่อเลี้ยงของเธอรออยู่

ในความเป็นจริง แม้ว่าเขาจะเป็นพ่อของเธอ แต่เขาเป็นเพียงพ่อเลี้ยงของเธอ ไม่ใช่พ่อแท้ ๆ ของเธอ

เนื่องจากเขาเป็นพ่อเลี้ยงของเธอ ใคร ๆ ก็จะคิดว่าเขาเป็นพ่อของเธอ ดังนั้นลูซี่จึงไม่สามารถกำจัดเขาได้

แม้ว่าบางครั้งเขาจะทำตัวมากเกินไป แต่เธอก็ไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้น

ลูซี่อยู่ที่บาร์และนำเงินไปช่วยพ่อเลี้ยงของเธอ

“โอ้! ในที่สุดแกก็มาถึงสักที! เงินอยู่ที่ไหน?”

ตอนแรกเธอคิดว่าพ่อเลี้ยงของเธอกำลังจะตาย แต่เมื่อเธอมาถึงบาร์ เขาก็นั่งพักผ่อนอยู่บนเก้าอี้อย่างสบายใจ

เขาเสียบไม้จิ้มฟันไว้ระหว่างฟัน และมองดูเธอด้วยใบหน้าที่สมเพช

“คุณไม่ได้บอกว่าคุณกำลังจะตายหรอกเหรอ? ทำไมคุณยังไม่ตายอีกซะที?”

ลูซี่เห็นเหตุการณ์ตรงหน้าเธอ และรู้ว่าเธอถูกเขาหลอกอีกแล้ว

“วิธีการมันไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือแกมีเงินสดอยู่แล้ว ไม่ว่าฉันจะตายหรือไม่ตาย มันก็ไม่สำคัญแล้ว”

หลังจากที่เขาพูดแบบนี้ เขาก็ลุกขึ้นและคว้าถุงเงินจากลูซี่

จากนั้นเขาก็นับเงินต่อหน้าเธอ

“ทำไมแกมีเงินแค่นี้เอง? ครั้งหน้าเอาอีกได้ไหม แค่นี้ยังไม่พอสอดช่องว่างระหว่างฟันของฉันเลย”

ขณะที่เขาพูดแบบนี้ เขาก็เก็บก้อนเงินสดใส่ในเสื้อของเขา

“คุณคิดว่ามันน่าตื่นเต้นมากเหรอที่จะหลอกฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า? ตอนนี้คุณแค่ทำกับฉันเหมือนเป็นตู้เอทีเอ็ม คุณจะมองหาฉันเมื่อคุณไม่มีเงิน ฉันมีหน้าที่อะไรที่ต้องคอยสสนับสนุนคุณต่อไปอีก?”