บทที่ 550 รู้ความจริงทั้งหมด

สีหน้าของ ลูซี่ แคทซ์เปลี่ยนไป เมื่อเห็นสิ่งนี้ เธอเอื้อมมือไปลูบหลังแม่ของเธอทันที

“แม่อย่าโกรธ เขาไม่ได้ตามหาหนูจริง ๆ หนูสาบาน"

เธอมองไปที่แม่ของเธออย่างจริงจัง ขณะที่เธอพูดแบบนี้ แม่แคทซ์เห็นหน้าเธอก็เชื่อว่าเธอไม่ได้โกหก

จากนั้นลูซี่ก็อยู่กับแม่ของเธออีกสักพัก จนกระทั่งแม่ของเธอรู้สึกเหนื่อย เธอช่วยแม่ของเธอให้นอนลงเพื่อพักผ่อน

เธอรอจนกระทั่งแม่แคทซ์หลับสนิท ก่อนเธอจะเดินออกจากวอร์ด

หลังจากที่เธอออกจากห้อง เธอมุ่งหน้าไปที่ห้องทำงานของแพทย์ที่ดูแลแม่ของเธอ

นามสกุลของแพทย์ที่ดูแลคือ เฮย์ส เขาเป็นแพทย์โรคหัวใจที่ดีที่สุดของโรงพยาบาล

เขาใส่ใจสุขภาพของแม่แคทซ์มากขึ้นเนื่องจากตัวตนของ ลูซี่

เมื่อเขาเห็นลูซี่ที่ประตู เขาทำท่าให้เธอเข้ามาและพูดว่า “คุณมาแล้ว นั่งลงก่อนสิ"

ลูซี่พยักหน้าแต่ก็ขมวดคิ้วแน่น

“คุณหมอเฮย์สคะ ก่อนหน้านี้ที่คุณหมอโทรหาฉัน คุณหมอบอกฉันว่าอาการของแม่แย่ลง มันเกิดอะไรขึ้น?"

ด็อกเตอร์เฮย์สโบกมือเพื่อไม่ให้เธอตกใจไป จากนั้นเขาก็เอาภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจจากกองเอกสารที่อยู่ถัดจากเขามาวางไว้ข้างหน้าลูซี่

เขาอธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “อาการป่วยของแม่คุณไม่ใช่เรื่องใหม่ ผมแน่ใจว่าคุณเข้าใจกับอาการป่วยของแม่ หลังจากที่ผ่านมาหลายปีแล้ว หัวใจของเธออ่อนแอลง ข้อสรุปที่เราได้มาในตอนนี้คือ ถ้าเรายังไม่สามารถหาผู้บริจาคหัวใจที่เหมาะสมกับคุณแม่ของคุณภายในเวลาหกเดือนนี้ เธอจะไม่สามารถอยู่รอดได้”

ประโยคนี้ทำให้หัวใจของลูซี่สั่นอย่างรุนแรง

เธอพูดทันทีว่า “คุณหมอเฮย์สคะ ฉันยกำลังตามหาผู้บริจาคหัวใจอยู่ ขอเวลาฉันอีกสักนิดได้ไหม”

แม่แคทซ์ มีกรุ๊ปเลือด Rh-negative ซึ่งหายากมาก เพราะเหตุนี้จึงทำให้หาผู้บริจาคหัวใจที่ตรงกันยากขึ้น

ด้วยเหตุนี้ แม้ว่าลูซี่จะเป็นดาราภาพยนตร์ระดับ A และไม่มีปัญหาทางการเงินใด ๆ เธอสามารถจ่ายค่ารักษาพยาบาลของแม่ได้ แต่เธอก็ยังไม่สามารถรักษาแม่ของเธอได้

ท้ายที่สุดนี่คือการปลูกถ่ายหัวใจและหลายคนก็มีรายชื่อที่รออยู่ นี้เป็นสิ่งที่หายากมากด้วย จะหาผู้บริจาคหัวใจที่เหมาะสมภายในหกดือนได้อย่างไร

หมอเฮย์สเข้าใจเหตุผลนี้เช่นกัน เขาถอนหายใจและส่ายศีรษะของเขา

“ผมสัญญาว่าเราจะพยายามอย่างเต็มที่ แต่ผมไม่สามารถรับประกันกับผลลัพธ์ได้ สิ่งสำคัญที่สุดคือคุณก็จะต้องพยายามให้มากขึ้นด้วย”

ลูซี่ได้ยินเรื่องนี้ ก็รู้ว่าหมอพยายามอย่างเต็มที่เช่นกัน พวกเขาไม่มีวิธีอื่นให้แก้ปัญหา ดังนั้นเธอจึงนั่งลงอย่างผิดหวังและพยักหน้า

“ก็ได้ ฉันรู้ ไม่ต้องกังวล ฉันจะหาวิธีที่จะค้นหาผู้บริจาคหัวใจที่เหมาะสม ฉันหวังว่าคุณหมอจะดูแลแม่ของฉันอย่างดีในช่วงเวลานี้”

เธอหยุดครู่หนึ่งแล้วเสริมว่า “คุณหมออย่าบอกเรื่องนี้กับเธอได้ไหม?”

หมอเฮย์สพยักหน้าและพูดว่า “ไม่ต้องห่วง ผมรู้”

หลังจากที่พวกเขาพูดคุยกัน ลูซี่ก็พบกับทุกสิ่งที่เธออยากรู้

เธอยืนขึ้นและจากไป

ลูซี่กลับบ้านทันทีหลังจากออกจากโรงพยาบาล

เธอนั่งอยู่ที่บ้านและจู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนกับว่าบ้านทั้งหลังว่างเปล่า แม้แต่หัวใจของเธอก็ยังรู้สึกภุงความอ้างว้าง

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ลูซี่พาแม่ของเธอไปโรงพยาบาลหลายแห่งเพื่อปรึกษากับแพทย์นับไม่ถ้วน ไม่มีหวังแล้วจริงหรือ

เธอคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และเรียกสมาคมบริจาคหัวใจ ตามที่คาดไว้ ยังมีคนรออยู่ในรายชื่ออีกเป็นจำนวนมาก เธอได้ให้แม่ของเธออยู่ในรายชื่อผู้รอเมื่อหลายปีก่อน แต่หัวใจที่เหมาะสมกับกรุ๊ปเลือดที่ตรงกันนั้นหายากเกินไป

ลูซี่ไม่มีทางเลือกนอกจากวางสาย

ในขณะนี้ โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

เธอเห็นหมายเลขผู้โทรและรู้สึกเสียใจ

ไม่นานหลังจากนั้น ลูซี่ก็รับสาย