บทที่ 573 จะไม่เรียกร้องมากเกินไป

เนื่องจากเซซิลคนที่สี่ไม่มีร่มติดตัว เขาจึงเปียกโชกตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าเพราะฝนที่ตก

ลูซี่และแม่ของเธอประหลาดใจที่เห็นเขาเป็นแบบนี้

ก่อนที่พวกเธอจะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ชายคนนั้นรีบเข้าไปในบ้านและเริ่มคุ้ยหาเงิน

แม่และลูกสาวทั้งสองต่างตกใจกลัวเขาอย่างมาก แม้จะไม่รู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น แต่พวกเขาก็กลัวเกินกว่าจะถาม ในขณะที่เขาดูเหมือนกำลังจะคลุ้มคลั่ง

เซซิลคนที่สี่แทบจะพลิกบ้านหา แต่เขาก็ยังหาเงินไม่เจอ เขารีบวิ่งไปคว้าเสื้อผ้าของแม่เธอและถามว่า “เงินอยู่ที่ไหน? คุณซ่อนเงินไว้ที่ไหน?”

ในตอนนี้ลูซี่ก็รู้แล้วว่าเซซิลที่สี่ติดยา

นี่เป็นหนึ่งในสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลก

ทุกคนรู้ดีว่าคนติดยาจะไม่มีสติสัมปชัญญะ

ดังนั้น ลูซี่จึงยิ่งหวาดกลัว

เธออายุสิบห้าปีในตอนนั้น

โชคดีที่แม่ของเธอฉลาด และเพื่อป้องกันไม่ให้เซซิลที่สี่ทำร้ายเธอ เธอจึงส่งเธอไปโรงเรียนประจำในตัวเมือง

โรงเรียนใช้รูปแบบการจัดการแบบปิด ตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันศุกร์ ครอบครัวจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาเว้นแต่เป็นกรณีพิเศษ

เธอและแม่ของเธออาศัยอยู่ด้วยความหวาดกลัวในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

ร่างกายของแม่ของเธอก็ทำงานอย่างหนักในปีเดียวนั้นด้วย

สถานการณ์นี้ยังคงเหมือนเดิมแต่เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น เมื่อเธอจบการศึกษาจากสถาบันภาพยนตร์ และย้ายไปที่เมืองหลวง

ทุกสิ่งในอดีตผุดขึ้นในใจเธอราวกับฉากในหนัง

เมื่อย้อนกลับไปถึงอดีตอันเจ็บปวด ลูซี่ก็สงบลงอย่างน่าประหลาดใจ

ราวกับว่าอดีตที่ลำบากนั้นได้หวนกลับคืนมาเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านมา

เธออาจจะรู้สึกถึงมันและมีชีวิตอยู่ แต่มันก็เป็นอดีตไปแล้ว จะไม่มีการหันหลังกลับไปจึงไม่มีอะไรให้ต้องกลัวอีก

ลูซี่ตื่นสายในวันรุ่งขึ้น

อาจเป็นเพราะเมื่อคืนเธอฝัน เธอจึงตื่นขึ้นด้วยความหดหู่ใจ

เมื่อคาริน่ารู้ว่าเมื่อคืนนี้ลูซี่กลับถึงบ้านดึกดื่น วันนี้เธอจึงมาสาย และสั่งซุปบำรุงมาให้ เพราะว่าลูซี่ไม่น่าจะทานอาหารเช้า

หลังจากทำให้สดชื่น ลูซี่ก็ดื่มซุปในขณะที่เลื่อนดู Weibo เพื่อดูข่าวซุบซิบ

เธอเลื่อนดู การเคลื่อนไหวของเธอหยุดลง

คาริน่านั่งอยู่บนโซฟามและเก็บของจำเป็นสำหรับการเดินทางในวันนี้ เมื่อรู้ตัวว่าตัวของลูซี่แข็งทื่อ เธอจึงถามด้วยความสงสัย “พี่ลูซี่ เป็นอะไรไป?”

ลูซี่สำลักและไอน้ำซุปที่เธอยังไม่ทันได้กลืนลงไปออกมา

เธอโบกแขนของเธอ “ไม่มีอะไร”

อย่างไรก็ตาม ด้วยความสนใจ คาริน่ายังคงเข้ามาใกล้

ในโทรศัพท์ของเธอ มีการนินทาพาดหัวข่าวบน Weibo

“สาวข้างบ้าน นัดเดทดึก ลูซี่ แคทซ์กับลูกคนที่คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด ต่อไประฆังวิวาห์ก็เป็นได้ใช่ไหม?”

คาริน่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

มีภาพเบลอสองภาพ จากการถ่ายที่ไม่ได้รับอนุญาต แนบมากับโพสต์ เป็นภาพที่ลูซี่และโจเอลออกมาจากร้านอาหารหลังอาหารเย็น

อาจเป็นเพราะความกลัวในอำนาจและอิทธิพลของโจเอล หรือเหตุผลอื่นที่บุคคลนั้นจงใจเบลอร่างของชายผู้นั้น ตรงกันข้ามกับลูซี่ที่ถูกถ่ายออกมาอย่างชัดเจน

ดังนั้น แม้ว่าเธอจะสวมหน้ากากและก้มศีรษะโดยปล่อยผมลง แต่ก็ยังเห็นได้ว่าผู้หญิงในภาพคือเธอ

“พี่ลูซี่ นี่...”

ลูซี่ขมวดคิ้วอย่างหดหู่

"ไม่เป็นอะไรหรอก เรื่องซุบซิบแบบนี้ก็มีเยอะอยู่แล้ว ไซมอนกับฉันยังถูกถ่ายเมื่อไม่นานมานี่เอง ฮิฮิ..."

รอยยิ้มของเธอมีความเด็ดเดี่ยว เห็นได้ชัดว่าถึงแม้ว่าเธอจะบอกว่าเธอไม่เป็นอะไร แต่เธอต้องสบถอยู่ในหัวของเธอแน่ ๆ