บทที่ 575 ความเสี่ยงสูงมาก

“ฉันคิดว่าเขาค่อนข้างหมกมุ่นอยู่กับเรื่องนี้ ดังนั้นเขาอาจจะไม่อยากถูกรบกวนด้วยการไปงานเทศกาลภาพยนตร์”

เนลล์ขมวดคิ้ว

เทศกาลภาพยนตร์นี้อาจมีความสำคัญ แต่กาเร็ธในฐานะผู้กำกับที่มีชื่อเสียง ไม่ได้อยากถูกเปิดเผย และไม่ต้องการมัน ดังนั้นจึงไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ว่าเข้าจะเข้าร่วมหรือไม่

อย่างไรก็ตาม...

เขาต้องการถ่ายทำภาพยนตร์แนวไซไฟอย่างนั้นเหรอ

สิ่งนี้หมายถึงอะไร?

ทุกคนรู้ว่าภาพยนตร์ไซไฟที่ผลิตในประเทศโดยปกติแล้วมันเป็นสิ่งที่อันตราย

ภาพยนตร์เรื่องแนวนี้ล้มเหลวทุกครั้ง และไม่มีใครประสบความสำเร็จเลย

ในช่วงไม่กี่ครั้งที่ผ่านมานี้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ชม ผู้กำกับ นักแสดง หรือนักลงทุนในประเทศ พวกเขาสูญเสียความหวังทั้งหมดกับเรื่องนิยายวิทยาศาสตร์

มันไม่ใช่ปัญหาของพรสวรรค์ของผู้กำกับหรือทักษะการแสดงของนักแสดง แต่เป็นสาระสำคัญที่ของเทคนิค ความก้าวหน้าในปัญหานี้ไม่น่าจะได้พัฒนาขึ้นในเร็ว ๆ นี้

กาเร็ธกำลังบอกว่าเขาต้องการถ่ายทำภาพยนตร์นิยายวิทยาศาสตร์?

เขาเสียสติไปแล้วหรือไง?

เนลล์รู้สึกปวดหัวและนวดขมับ ก่อนจะถามไคลีว่า “เธอได้ยินเขาพูดแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่?”

ไคลีอยู่ในความคิดของเธอ พยายามนึกให้ออก

เธอตอบอย่างรวดเร็วว่า “น่าจะสามหรือสี่วันก่อน ฉันบังเอิญได้ยินตอนที่ฉันเดินผ่านห้องทำงานของเขาในตอนบ่าย”

ถึงตอนนี้อาการปวดหัวก็ได้กลายเป็นไมเกรน

สัญชาตญาณของเธอบอกกับเธอว่า เมื่อกาเร็ธตั้งใจแล้ว มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเปลี่ยนความคิดของเขา

คนดื้อรั้น

เธอโบกมืออย่างช่วยไม่ได้กับความคิดนั้น “โอเค เข้าใจแล้ว ออกไปได้แล้ว”

ไคลีพยักหน้าและหันหลังเดินจากไป

ตามที่คาดไว้ ไคลีหายไปได้ไม่นาน สักพักกาเร็ธก็เข้ามาพร้อมกับกองเอกสารด้วยรอยยิ้มที่กว้างขวาง

เปลือกตาของเนลล์กระตุกโดยไม่ตั้งใจตั้งแต่แรกเห็น ถ้วยของเธอเกือบจะหลุดออกจากนิ้วของเธอและตกลงไปที่พื้น

“คุณน้า”

กาเร็ธยิ้มแย้มแจ่มใสเข้าหาเธอในตำแหน่งพร้อมที่ยอมทำตาม และเชื่อฟังเธอ

เนลล์สามารถบอกได้จากรอยยิ้มของเขาว่า เขามาที่นี่เพื่อภาพยนตร์เรื่องนี้อย่างแน่นอน

น่าปวดหัว

เนลล์โบกมือให้เขา และโบกมือให้เขานั่งลง

“ผู้กำกับลีย์ มีอะไรเหรอ?”

กาเร็ธเซ็นสัญญากับอันนิง อินเตอร์เนชั่นแนล เมื่อปีที่แล้วและทำงานเป็นผู้กำกับเฉพาะสำหรับภาพยนตร์ที่ผลิตโดยอันนิง อินเตอร์เนชั่นแนล

กล่าวอีกนัยหนึ่ง เนลล์เป็นเจ้านายโดยตรงของเขา

คำถามของเธอทำให้กาเร็ธ ตอบด้วยรอยยิ้มทั้งหมด "โอ้ไม่มีอะไร มีเรื่องเล็กน้อยที่ผมอยากคุยกับคุณ”

บางทีเขาอาจรู้ว่าคำแนะนำของเขาในครั้งนี้มีความเสี่ยงอย่างมากอย่างไม่สมเหตุสมผล ดังนั้นเสียงของกาเร็ธจึงสะท้อนออกถึงความรู้สึกผิดอย่างมาก ในขณะที่เขาพูด

เนลล์รู้สึกปวดหัวในตอนแรก แต่ความเจ็บปวดดูเหมือนจะทิ้งเธอไป เมื่อเขานำเสนอทัศนคตินี้ อันที่จริงเธอรู้สึกขบขัน

การที่ผู้กำกับลีย์ผู้โด่งดังรู้สึกผิดเช่นนี้ เป็นบุญคุณอันใหญ่จริง ๆ

ไม่กังวลอีกต่อไป เนลล์เอนกายพิงเก้าอี้และจ้องมาที่เขาอย่างสงบ เธอยิ้ม “โอ้ นั่นอะไร บอกฉันสิ"