บทที่ 632 ถูกปิดล้อม

ตราบใดที่ปาปารัสซี่ขุดค้นข้อมูลอื่น ๆ แม้ว่าลูซี่ แคทซ์จะไม่ได้พูดอะไรก็ตาม การปรากฏตัวของเธอเพียงคนเดียวก็เพียงพอแล้วสำหรับพวกเขาที่จะสร้างบางสิ่งขึ้นมา

ใบหน้าของลูซี่เย็นชาเมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เธอสั่งคนขับรถว่า “กลับไปที่ออร์คิด วิลล่า กันเถอะ”

คนขับคุ้นเคยกับสถานที่นั้น เขาจึงทำตามคำสั่งของเธอและขับรถออกไป

ยี่สิบนาทีต่อมา รถก็มาถึงออร์คิด วิลล่า

โชคดีที่ยังไม่มีใครรู้จักสถานที่นี้ ดังนั้นพวกเขาจึงปลอดภัยที่นี่ในตอนนี้

ลูซี่กับคาริน่าลงจากรถ คาริน่าถือกระเป๋าและทั้งสองก็เดินเข้าไป ทันใดนั้นโทรศัพท์ของลูซี่ก็ดังขึ้น

เธอเห็นหมายเลขผู้โทร มันคือแม่ของเธอ

ลูซี่หยิบขึ้นมาโดยไม่ต้องคิดเลย

ในทางกลับกัน เธอได้ยินเสียงอ่อนโยนของแม่แคทซ์

“ลู ลูกอยู่บ้านหรือเปล่า?”

ลูซี่บอกกับแม่ของเธอว่าพิธีปิดกล้องของภาพยนตร์คือเมื่อวาน วันนี้เธอจะกลับบ้าน นั่นคือเหตุผลที่แม่แคทซ์ ถามถึงสิ่งนี้

ใบหน้าที่เย็นชาของเธอดูอ่อนโยนขึ้นเล็กน้อยแล้วตอบว่า “หนูกลับมาบ้านแล้วค่ะ แม่สบายดีไหม?”

แม่แคทซ์ หัวเราะและพูดว่า “แม่เก่งมาก แม้แต่หมอก็บอกว่าร่างกายของแม่หายดีแล้ว และอีกสักพักแม่ก็จะสามารถออกจากโรงพยาบาลได้”

ด้วยประโยคนี้ อารมณ์ที่ตึงเครียดของลูซี่คลายลงเล็กน้อย

นี่ถือเป็นหนึ่งในข่าวที่ดีที่สุดที่เธอเคยได้ยินในช่วงเวลานี้

ลูซี่ยิ้มและพูดว่า “ดีมาก หนูจะไปรับแม่ วันที่แม่ออกจากโรงพยาบาล”

แม่แคทซ์ หัวเราะและตอบว่า “ไม่ ไม่ หนูทำธุระของหนูเถอะ แม่กลับบ้านเองได้”

ลูซี่มองดูวิลล่าที่อยู่ข้างหน้าเธอและหัวเราะเบา ๆ

“แน่นอนว่าไม่ แม่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหนูอาศัยอยู่ที่ไหน จะมาคนเดียวได้ยังไง?”

แม่แคทซ์ ตะลึงเมื่อได้ยินเรื่องนี้

“อพาร์ทเมนต์ของหนูอยู่บนถนน ถนนหมายเลขสี่ไม่ใช่เหรอ? แม่จะไม่รู้ได้อย่างไร?”

เมื่อเธอพูดถึงเรื่องนี้ ลูซี่ทำได้เพียงถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

“ในตอนนี้เราไม่สามารถอยู่ที่นั่นได้ หนูพักอยู่ที่อื่น เมื่อแม่ได้กลับ หนูจะไปรับแม่”

แม่แคทซ์ ตกใจและถามด้วยความเป็นห่วงว่า “เกิดอะไรขึ้น? ทำไมลูกถึงอยู่ที่นั่นไม่ได้?”

เธอยังคงไม่ทราบข่าวออนไลน์ ในขณะที่กำลังพักฟื้นจากการผ่าตัดจึงไม่ได้อ่านข่าวในช่วงเวลานี้

นอกจากนี้ เธอยังเป็นหญิงชราและไม่คุ้นเคยกับ Weibo หรืออินเทอร์เน็ต

นั่นคือเหตุผลที่เธอยังคงมึนงงเกี่ยวกับการใส่ร้ายที่ลูซี่กำลังเผชิญอยู่

นี่เป็นสิ่งที่ดีสำหรับลูซี่

ท้ายที่สุด ถ้าคนอื่นรู้เรื่องนี้ แต่มันก็ไม่พิเศษอะไร ถ้าคน ๆ นั้น ไม่ใช่คนที่เธอเป็นห่วง

ก็คงไม่ช่วยอะไร

ลูซี่เม้มริมฝีปากเข้าหากันและอธิบายว่า “ไม่มีอะไร หนูจะอธิบายให้แม่ฟัง ตอนที่แม่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว”

แม้ว่าแม่แคทซ์ยังคงกังวล แต่เธอก็พยักหน้า

หลังจากที่พวกเขาวางสาย ลูซี่ก็พาคาริน่าเข้าไปในบ้าน

ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ที่นี่

ลูซี่ขอให้คาริน่ากลับบ้าน หลังจากที่เธอวางกระเป๋า

จากนั้นเธอก็ขึ้นไปอาบน้ำเป่าผมให้แห้ง และเลื่อนดูโทรศัพท์ของเธอ

ซูซาน รีทได้ส่งตารางงานของเธอในสัปดาห์หน้ามาให้แล้ว

ลูซี่มองดูคร่าว ๆ และสังเกตว่าช่วงนี้เธอไม่ค่อยมีหนังมากนัก

ตามตารางงานของเธอ เธอต้องไปต่างประเทศเพื่อถ่ายแบบเเครื่องสำอางที่เซ็นสัญญาไปเมื่อสองวันก่อน

สองวันนี้จะเป็นวันหยุดของเธอ

ลูซี่คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วโทรหาโจเอล ฟอสเตอร์

"คุณกำลังทำอะไร?"

อีกด้านหนึ่ง เสียงอู้อี้ของโจเอลดังขึ้น