บทที่ 653 ทำหน้าที่ลูกกตัญญู

“ถ้าเขาไม่ปกป้องนายท่านให้พ้นจากภัยอันตรายในตอนนั้น นายท่านก็คงจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ในตอนใต้ได้ ครอบครัวแคทซ์ไม่ใช่คนต่ำต้อย หนูเข้าใจใช่ไหม?”

ในที่สุด ลูซี่ก็รับรู้ว่าซาเวียร์กำลังทำให้เธอมีสถานะทางสังคมที่สูงขึ้นตามความต้องการของเขา

เธอก้มศีรษะลงเล็กน้อย เธอฝืนยิ้ม "หนูเข้าใจค่ะ"

ซาเวียร์มองมาที่เธอและถอนหายใจเบา ๆ

บางครั้งเด็กที่ไม่มีพ่อก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องละทิ้งความภาคภูมิใจ

คนที่ไม่ได้รับแรงสนับสนุนไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่ดื้อรั้นได้ แต่เพื่อที่จะทำตามที่พวกเขาพอใจ พวกเขาเสี่ยงที่จะสูญเสียทุกอย่าง เพียงแค่พวกเขามีการเคลื่อนไหวครั้งเดียวมันก็เป็นความผิดพลาดได้

ซาวียร์พาพวกเขาไปที่ห้องอาหารโดยไม่พูดอะไรอีก

ในช่วงเวลานี้ เหล่าสาวใช้ได้เตรียมงานเลี้ยงอันหรูหราไว้ในห้องอาหารแล้ว

นาตาลีอาจไม่ชอบลูซี่ แต่เธอจะไม่ทำลายบรรยากาศของการรวมตัวที่หายากในวันนี้

ดังนั้นเธอจึงสั่งให้สาวใช้จัดช้อนส้อมด้วยเช่นนั้น

เมื่อพวกเขาเข้ามาในห้อง นาตาลีก็กวาดสายตามองลูซี่และหัวเราะเบา ๆ

“คุณแคทซ์ ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ทำไมไม่มานั่งกับฉันตรงนี้ล่ะ?”

ทุกคนต่างตกตะลึง

โต๊ะอาหารของฟอสเตอร์เป็นหินอ่อนทรงสี่เหลี่ยม

เมื่อไม่มีนายท่าน หัวโต๊ะแต่ละฝั่งจะเป็นที่นั่งของนาตาลีกับซาเวียร์

เมื่อจอห์นไม่อยู่ โจเอลจึงนั่งข้างซาเวียร์

ตามความเป็นจริง ลูซี่ควรนั่งข้างกับโจเอล เพราะเธอเป็นภรรยาของเขา

ในทางด้านขวามือของโจเอล

แต่ตอนนี้ นาตาลีต้องการให้ลูซี่นั่งข้างเธอ แต่เวนดี้ หลานสาวของเธอนั่งอยู่ข้าง ๆ เธอแล้ว

นี่คือการบอกว่าลูซี่จะได้นั่งทางด้านซ้ายมือของเวนดี้ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ต่ำที่สุดในตระกูลก็คือ ตรงปลายโต๊ะ

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป

เวนดี้กำลังจะลุกขึ้นแล้วพูดว่า “พี่สาว ทำไมไม่มานั่งตรงนี้...”

นาตาลีขัดจังหวะเธอ ก่อนที่เธอจะพูดจบ

เธอเงยหน้าขึ้นและจ้องไปที่เวนดี้ "อะไร? ไม่ใช่ว่าเธอจะทานอาหารกับฉันได้ทุกวันซะหน่อย เธอจะต้องกลับไปที่เมืองตอนใต้ในอีกไม่กี่วัน เธอก็ช่วยนั่งกับป้าสักพักได้ไหม?”

จากนั้นเธอก็ยกคางขึ้น และจ้องไปที่ลูซี่อย่างมีความสุข นาตาลีพูดต่อ “ฉันได้ยินมาว่าเธอเป็นคนใจดีและมีน้ำใจ ในตอนนั้นที่แม่ของเธอยังอยู่ในเมืองหลวง เธอจะคอยรับใช้ทุกสิ่งทุกอย่าง

“ลองคิดดู เธอช่วยฉันอยู่ไฟหลังจากที่ฉันให้คลอดโจเอล เวนดี้ของเรามาถึงเมืองหลวงเพียงครั้งเดียวในไม่กี่ปี เธอรู้ไหมว่าเด็ก ๆ ไม่สามารถนั่งอยู่ได้นานก่อนที่จะทานอาหารให้เสร็จ ฉันรบกวนเธอช่วยดูแลเธอได้ไหม ฉันหวังว่าเธอจะไม่ได้รังเกียจใช่ไหม?”

สีหน้าของลูซี่เริ่มบูดบึ้ง

มือของเธอกำแน่นอยู่ใต้โต๊ะ

แน่นอน ทุกคนสามารถบอกได้ว่านาตาลีสั่งเธอ เหมือนว่าเธอเป็นพี่เลี้ยง

ไม่เป็นไรที่จะนั่งตรงนั้น แต่นาตาลีกำลังทำให้เธอลำบาก ถึงแม้ว่าเธอจะนั่งที่นั่นตามที่ขอร้อง

ยิ่งไปกว่านั้น นาตาลีตั้งใจพูดถึงแม่ของเธอว่า ครั้งหนึ่งเคยช่วยดูแลเธอระหว่างที่เธออยู่ไฟหลังคลอด

เธอทำให้ครอบครัวของลูซี่ตกต่ำในทางสังคม โดยวิจารณ์พวกเขาเหมาะสมที่จะข่วยเหลือคนอื่นเท่านั้น ไม่สมควรที่จะคบกับโจเอล

ลูซี่สั่นไปทั้งตัวด้วยความโกรธ

ทันใดนั้น ก็มีเสียงดังขึ้น

โจเอลกระแทกตะเกียบลงบนโต๊ะ

ซาเวียร์ขมวดคิ้วมองดูโจเอลทำหน้าอย่างไม่พอใจ และเตือนสติโดยไม่รู้ตัว “โจเอล ถ้าแกมีอะไรจะพูด ให้รอจนกว่าอาหารของแกจะหมด!”

โจเอลเย้ยหยันอย่างเย็นชา

โดยไม่ได้มองที่นาตาลี โจเอลมองตรงไปยังเวนดี้ในดวงตา และถามด้วยท่าทางที่ไม่พอใจ “เธอต้องการใครคอยดูแลเธอ ตอนที่เธอกำลังกินข้าวอยู่ไหม?”