บทที่ 696 ออกท่องโลก

ในทางกลับกัน โจเอลกลอกตาและเอนตัวไปพร้อมกับหัวเราะ “พ่อ แม่ พวกคุณ… วันนี้ถูกแจ็คพอตมาเหรอ?”

ทั้งสองเงยหน้าขึ้นมองด้วยความงุนงงและถามว่า “แกหมายความว่าอย่างไร? แจ็คพอตอะไร?”

โจเอลยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ “เฮ้ ทำไมทั้งคู่ถึงกอดกันแน่นถ้าไม่ได้รางวัลแจ็กพอต? เหมือนกลัวอีกคนจะหนี! จิ๊ ทั้งคู่ดูแปลกจริง ๆ”

ซาเวียร์และนาตาลีไม่มีอะไรจะพูด

ทั้งสองมองหน้ากัน ซาเวียร์ไอ ท่าทางอึดอัดนิดหน่อย ก่อนจะจ้องมองโจเอล

“แกพูดเรื่องไร้สาระอะไร? เราแค่ดูทีวี”

โจเอลพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “โอ้ พ่อกำลังดูทีวีอยู่ แต่ผมไม่เห็นความจำเป็นที่ต้องกอดกันแน่นขนาดนี้เวลาดูทีวี”

นาตาลีทนไม่ไหวแล้วยกมือขึ้นโยนหมอนใส่เขา "แกพูดมาก! ไปล้างมือแล้ว! เด็กไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับธุระของผู้ใหญ่!”

โจเอลจับหมอน และรู้ว่าเขากำลังทำให้แม่รำคาญ เขาจึงไม่กล้าพูดเรื่องไร้สาระอีกต่อไป เขายิ้มอย่างรวดเร็ว และพูดว่า “โอเค โอเค ผมไปล่ะ”

แล้วเขาก็วิ่งหนีไปทันที

เมื่อจอห์นกับโจเอลล้างมือเสร็จแล้ว พวกเขาออกมาและเห็นว่าพ่อแม่ของพวกเขานั่งจับมือกันอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว

อาหารเย็นถูกเสิร์ฟแล้ว และอาหารในคืนนี้ดูอุดมสมบูรณ์และสวยงามกว่าปกติ

โจเอลยังสังเกตเห็นด้วยว่ามีหลายจานที่ดูเหมือนฝีมือแม่ของเขา ดวงตาของเขาอดไม่ได้ที่จะเปล่งประกาย ดูเหมือนว่าความรู้สึกของเขาจะถูกต้องจริง ๆ มีบางอย่างเกิดขึ้นในวันนี้

แม่ของเขาซึ่งไม่เคยทำอาหาร ได้ทำอาหารด้วยตัวเองในวันนี้

เมื่อเขานึกถึงท่าทางที่สนิทสนมของทั้งสองนั่งอยู่บนโซฟาก่อนหน้านี้ โจเอลคาดเดาอย่างคลุมเครือ และกล้าหาญในใจของเขา

ในอีกด้านหนึ่ง จอห์นก็รู้สึกแตกต่างเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เขาไม่ต้องการยุ่งกับโจเอล ดังนั้นเขาจึงไม่ยอมรับ

เขามองไม่เห็นมันได้อย่างไร? ไม่ว่าจะเป็นนาตาลีหรือซาเวียร์ ทั้งสองคนต่างจากปกติมาก

นอกจากนี้ การเปลี่ยนแปลงนี้เป็นการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นอย่างชัดเจน ดังนั้นเขาจึงไม่กังวล

ไม่จำเป็นต้องวิตกกังวล เนื่องจากพวกเขาเป็นคนที่โทรหาโจเอลและตัวเขาเองกลับมาโดยกะทันหัน นั่นหมายความว่าพวกเขาไม่ได้วางแผนที่จะซ่อนมันจากลูก ๆ ของพวกเขา อันที่จริงเป็นเพราะพ่อแม่ต้องการบอกพวกเขาแทน

หลังจากที่ลูกชายทั้งสองนั่งที่โต๊ะแล้ว ซาเวียร์ก็เรียกคนใช้มาเปิดขวดไวน์ และรินไวน์ให้แต่ละคนเล็กน้อย

นาตาลีก็มีแก้วเหมือนกัน ซาเวียร์ไม่สามารถดื่มได้ เขาจึงแทนที่มันด้วยน้ำเปล่าแทน

“วันนี้เราโทรหาแกสองคนกลับมา เพราะเป็นเวลานานแล้วที่ครอบครัวสี่คนของเราไม่ได้อยู่ด้วยกันจริง ๆ ฉันได้ยินมาว่าโคลอี้ไปเรียนต่อต่างประเทศและไม่ได้อยู่ที่บ้านวันนี้ ลูซี่ก็กำลังถ่ายหนังอยู่ใช่ไหม?”

โจเอลพยักหน้าอย่างรวดเร็วกับคำถามนั้น “ใช่ เธอไปที่เมืองทางตอนใต้ เธอไม่ได้อยู่ในเมืองหลวงแล้วตอนนี้”

ซาเวียร์ยิ้ม “น่าเสียดายจริง ๆ ฉันอยากจะขอให้โคลอี้และเธอมาอยู่ด้วยกัน แต่เนื่องจากพวกเขาไม่อยู่ที่นี่ เราจะทำในครั้งต่อไป”

ขณะที่เขาพูดแบบนี้ ดวงตาของเขาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองนาตาลี เมื่อเขาไม่เห็นท่าทางที่ไม่มีความสุขบนใบหน้าของเธอ เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก

จากนั้นเขาก็พูดต่อ “นอกจากงานคืนสู่เหย้าแล้ว แม่ของแกและฉันยังมีบางอย่างที่เราอยากจะประกาศให้แกรู้”