บทที่ 748 เขาดูถูกเหยียดหยามเธอ

เธอสูญเสียศักดิ์ศรีและความภาคภูมิใจของเธอไปโดยสิ้นเชิง

สิ่งที่เกรกอรีพูดออกมานั้นมีแต่คำพูดแย่ ๆ อย่างไม่น่าเชื่อ ยิ่งคำพูดของเขาเย็นชามากสักเท่าไร เขาก็ยิ่งแสยะยิ้มออกมามากขึ้นเท่านั้น ซึ่งนั้นทำให้เธอรู้สึกถึงความรัก และความเกลียดชังในเวลาเดียวกัน

ความอดทนของยูเลียนาได้หมดลง น้ำตาของเธอไหลลงมาอาบเต็มแก้มเมื่อได้ยินคำพูดที่รุนแรงเหล่านั้น

ใบหน้าขาวเรียบเนียนของเธอแดงระเรื่อเพราะความอึดอัดใจ

เธอก้มศีรษะลงและกัดริมฝีปากล่างของเธอ ร่างผอมบางของเธอยืนสั่นราวกับใบไม้ในสายลม

ยูเลียนาพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา “คุณเกรแฮม ฉันไม่ได้…”

“จุ๊ จุ๊ คุณไม่ต้องอธิบายหรอก คำอธิบายมักจะใช้เพื่อปิดบังความจริง”

เขาขัดจังหวะเธออย่างไร้ความปราณี ราวกับว่าเขาไม่ได้เตรียมตัวที่จะได้ยินสิ่งที่เธอกำลังจะพูดต่อไป

ยูเลียนาทำได้เพียงแค่ปิดปากให้เงียบอย่างไม่เต็มใจ

เกรกอรีพูดอย่างเย็นชาว่า “ผมไม่เคยตั้งใจจะทำให้ผู้หญิงคนไหนต้องรู้สึกลำบากใจ แต่คุณไม่สามารถตำหนิผมได้เพราะคุณเป็นคนขอมันเอง สิ่งไหนที่คุณเคยผ่านมันมาก่อน ผมก็สามารถแกล้งทำเป็นไม่สนใจมันได้ แต่ถ้าหากว่าคุณต้องการที่จะโกหกต่อหน้าของผมแบบนี้ ผมว่ามันง่ายเกินไป”

ตูม

เมื่อมาถึงจุดนี้หัวใจของยูเลียนาแตกก็ได้สลายไปในทันที

เธอเงยหน้าขึ้นมามองไปที่เกรกอรีด้วยความไม่เชื่อ

ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะรู้เรื่องพวกนี้ได้อย่างไร

ประการแรกก็คือ เธอไม่ได้บริสุทธิ์อีกต่อไปหลังจากที่เธอถูกขายไปให้กับผู้ค้ามนุษย์โดยผู้ชายคนนั้น

ต่อมาเธอก็ได้ถูกขายไปให้กับพี่น้องการ์เซีย

เธอคิดว่าคงจะไม่มีใครรู้ถึงเหตุการณ์ทั้งหมดเหล่านี้หลังจากที่ผู้ค้ามนุษย์ได้จากไป

แต่ว่าเกรกอรีกลับพูดถึงเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นได้ทั้งหมดอย่างไม่ลังเลเลย

เขารู้ได้ยังไง?

เป็นไปได้ไหมว่าเขาตามสืบเรื่องของเธอมานานแล้ว?

แม้จะไม่ได้พูดอะไรแต่จู่ ๆ ความกลัวก็คลืบคลานเข้ามา มันทำให้ใบหน้าที่ของเธอแดงก่ำกลายเป็นซีดเผือด

เกรกอรีได้ค้นหาความจริงเกี่ยวกับตัวเธอแล้ว

เขาเป็นใครกันแน่? เขาเป็นผู้สืบทอดของตระกูลเกรแฮมในอนาคต จากหนึ่งในสี่ของตระกูลที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งเป็นผู้นำของกองทหารมังกรในต่างประเทศ

คนที่เรียนรู้วิธีระบุตัวตนของคนรอบข้างได้ตั้งแต่ยังเป็นเด็กอย่างเขา บุคคลนั้นคือบุคคลอันตรายตั้งแต่ยังเด็ก

ไม่มีเหตุผลที่จะมีบุคคลที่เข้ามาอยู่เคียงข้างเขาโดยไม่ได้รับการตรวจสอบภูมิหลัง หากเป็นเช่นนั้นใคร ๆ ก็คงจะสามารถอยู่เคียงข้างเขาได้ และคงทำร้ายเขาไม่ในทางใดก็ทางหนึ่งเข้าสักวัน

ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่เกรกอรีจะส่งคนไปตรวจสอบเธอ

ที่ยูเลียนารู้สึกประหลาดใจ มันเป็นเพราะว่าในขณะนั้นเธอไม่รู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของเขา

เธอไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไรจากเขาอีก เพราะว่าเขาคงจะรู้ทุกอย่างแล้ว

ด้วยสถานการณ์ปัจจุบัน ยูเลียนาจงใจที่จะยึดตามสิ่งที่เธอได้พูดไปก่อนหน้านี้และบอกกับเขาว่า “ฉันโกหกคุณ? ฉันแค่ยังไม่ได้บอกคุณ”

เธอต้องการที่จะมั่นใจ แต่ระหว่างที่เธอพูด เธอก็จับจ้องไปที่สายตาที่เย็นชาของเกรกอรี

แต่แล้วจู่ ๆ ความมั่นใจของเธอก็สั่นคลอนพร้อมกับอ่อนแอลง

นัยน์ตาของเธอเป็นสีแดงในขณะที่กำลังเก็บอั้นความขายหน้าเอาไว้ เธอพูดว่า “คุณจะมาตำหนิฉันเกี่ยวกับเรื่องพวกนั้นได้ยังไงกันคะ? ฉันเป็นเหยื่อที่เจอกับเหตุการณ์เหล่านั้นมา ถ้าคุณรังเกียจ ฉันจะหยุดทำแบบนั้น ฉันเป็นแค่ผู้หญิงที่อ่อนแอและตัวคนเดียวในที่ต่างแดน ฉันมีบ้านแต่ก็ไม่กล้าที่จะกลับไป ในที่สุดฉันก็ได้พบกับคนที่สามารถช่วยฉันได้ ฉันจะทำอะไรได้อีกเหรรอคะ?