บทที่ 762 เป็นคนตรงไปตรงมา

ท้ายที่สุดแล้วครอบครัวเทย์เลอร์ก็ถือได้ว่าเป็นครอบครัวที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง แต่เป็นเพราะไบรอันที่ทำให้พวกเขาต้องตกต่ำ

อย่างไรก็ตาม พวกเธอรู้ว่าเจนนี่มีพี่สาวคนหนึ่งซึ่งไม่ได้อาศัยอยู่กับครอบครัวเทย์เลอร์ตั้งแต่ตอนที่เธอยังเป็นเด็ก แต่พวกเธอก็ไม่รู้อะไรนอกเหนือจากนั้น

ดังนั้นการได้เห็นวิกกี้ในตอนนี้จึงค่อนข้างเป็นที่แปลกใจเล็กน้อย

พวกเธอไม่คิดว่าพี่สาวของเจนนี่จะสวยและมีเสน่ห์ได้ถึงเพียงนี้

วิกกี้อยู่ในชุดที่เรียบง่าย เธอมีผมที่สั้นแต่นั่นไม่ได้ทำให้ความสวยของเธอลดลงไปเลย เธอดูเรียบร้อยและสวยงามให้ความรู้สึกที่ไร้เดียงสา

อันที่จริงเธอให้ความรู้สึกที่บริสุทธิ์อย่างหนึ่ง

มันเป็นเรื่องยากที่จะจินตนาการได้ว่า ใครสักคนจะสามารถคงความสวยงามเช่นนี้เอาไว้ได้ แม้ว่าเธอจะติดอยู่ในสถานที่เช่นนั้นมาเป็นเวลาสี่ปี

พวกเธอฟื้นคืนสติและเดินเข้ามา พวกเธอทักทายวิกกี้อย่างเป็นกันเอง

วิกกี้แก่กว่าพวกเธอ ดังนั้นพวกเธอจึงเรียกวิกกี้ว่า "พี่สาวโทมัส" อย่างสุภาพ

เธอพยักหน้าตอบด้วยรอยยิ้ม

เจนนี่พูดว่า "หืม พวกเธอยังไม่ได้กินข้าวเลยใช่ไหม? วันนี้ฉันทำอาหารเยอะมาก มากินข้าวเที่ยงด้วยกันสิ"

แน่นอนว่าเธอทั้งสองยินดีเข้าร่วม ดังนั้นอาหารมื้อแรกของวิกกี้จึงกลายเป็นมื้ออาหารที่มีชีวิตชีวามากขึ้น

วิกกี้รู้สึกดีกับผู้หญิงสองคนนี้ ด้วยบุคลิกที่ดีตามวัยของพวกเธอ

ท้ายที่สุดแล้ว การเป็นคนตรงไปตรงมาและแสดงอารมณ์ออกมาอย่างเป็นธรรมชาตินั้น คือเสน่ห์ของเยาวชน หลังจากได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ จากภายนอกมากขึ้นเรื่อย ๆ ผู้คนจะรู้จักเก็บซ่อนอารมณ์ทั้งหมดเอาไว้ภายในใจ ดังนั้นตลอดมื้ออาหาร วิกกี้จึงยิ้มอย่างอ่อนโยนให้กับพวกเขา

ในสายตาของเธอทั้งสอง พี่สาวของเจนนี่ดูเป็นกันเองมาก นอกจากเธอจะดูสงบและไม่พูดมากแล้ว วิกกี้ก็ไม่มีจุดด้อยอื่น ๆ อีกเลย

จากนั้นเธอทั้งสองก็ช่วยกันล้างจานหลังจากที่ทานอาหารเสร็จ

วิกกี้คิดว่ามันไม่เหมาะสมที่จะปล่อยให้พวกเธอทำ แต่เจนนี่ได้ห้ามเธอเอาไว้

เธอหัวเราะและกล่าวว่า "พี่สาว ปล่อยให้พวกเธอล้างจานไป พวกเธอจะกินฟรี ๆ ได้ยังไง สบายเกินไปแล้วนะ!"

จากนั้นพวกเธอต่างก็หัวเราะ

วิกกี้จึงไม่ขัดใจเธอ จากนั้นเธอก็เดินเข้าห้องไปพร้อมกับเจนนี่

เจนนี่จัดเตียงให้เธอและพูดว่า “พี่ วันนี้พี่นอนในห้องของฉันนะ ฉันจะไปนอนกับแซนดี้ในห้องถัดไป ทำตัวตามสบายนะ พี่อยู่ที่นี่ได้ฟรี ๆ เลย เพื่อนร่วมบ้านของฉันทั้งคู่ต่างก็เป็นคนใจดี พวกเธอเองก็ไม่มีปัญหาอะไร"

วิกกี้ตะลึงเล็กน้อยเมื่อเธอได้ยินเช่นนั้น เธอถามเจนนี่ว่า "จะเป็นการรบกวนพวกเขามากไปหรือเปล่า?"

เจนนี่เงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยรอยยิ้มและพูดว่า "ไม่เลย"

วิกกี้จึงพยักหน้าตอบรับ

หลังจากจัดเตียงเสร็จแล้ว เจนนี่ก็บอกให้เธอพักผ่อน จากนั้นเจนนี่ก็เดินออกไป

เสียงหัวเราะของสาว ๆ ที่ดังอยู่ข้างนอกในตอนแรกค่อย ๆ จางหายไป พวกเขาคงกำลังพักผ่อนเช่นกัน

วิกกี้นอนลงบนเตียงและสูดดมกลิ่นหอมของผงซักฟอกบนผ้าปูที่นอนที่เพิ่งจะซักใหม่ เธอตกอยู่ในความเงียบแต่เธอก็นอนไม่หลับ

เธอยกนาฬิกาขึ้นและมองดูเวลา ขณะนี้เป็นเวลาบ่ายโมง

เมื่อเธอหลับตาลง ฉากต่าง ๆ มากมายก็ปรากฏขึ้นภายในใจของเธอ อดีตที่ยากจะลืมเลือนเหล่านั้นราวกับฉากที่ถูกฉายในภาพยนตร์

จากนั้นเธอก็ลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว เธอลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินไปทางหน้าต่างทันที