บทที่ 816 ตรวจสอบกล้องวงจรปิด

เรน่าวางรังนกไว้ที่นั่นและไม่ได้แตะต้องมันอีกเลย เนื่องจากทุกคนรู้ดีว่าเธอรับผิดชอบอาหารของยูเลียนาและวิกกี้ จึงไม่มีใครกล้าที่จะแตะต้องสิ่งเหล่านั้น

เกิดอะไรขึ้นที่นี่?

เรน่าอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นตระหนก

อย่างไรก็ตาม วิกกี้ไม่ได้เป็นกังวลเลย เธอมองดูรังนกอย่างใกล้ชิดอีกครั้ง และขอให้ใครบางคนโทรหาพ่อบ้านออสบอร์นเพื่อยืนยันว่าสิ่งที่เขาส่งมาก่อนหน้านี้เป็นรังนกที่มีคุณภาพสูงจริง ๆ

จากนั้นเธอก็หันไปมองกลุ่มคนรับใช้อีกครั้ง

“ในช่วงนี้ ใครบ้างที่ทำหน้าที่ในครัว นอกจากเรน่า?”

ทุกคนจ้องมองและแลกเปลี่ยนสายตากัน

จากนั้นสาวใช้สามคนก็ก้าวออกมา

วิกกี้มองไปที่พวกเธอและถามว่า “พวกคุณเป็นสาวใช้ในครัวทั้งหมดหรือเปล่า?”

ทั้งสามคนก้มหน้าลงและส่ายหน้า ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะพวกเธอกลัววิกกี้ หรือเพราะว่าพวกเธอขี้อาย

หนึ่งในพวกเธอตอบเบา ๆ ว่า “ไม่ใช่ค่ะ คุณโทมัส พวกเราแค่ช่วยงานล้างจาน และทำความสะอาดภายในครัวเท่านั้น”

วิกกี้เลิกคิ้ว

“แล้วมีใครเคยแตะต้องส่วนผสมของเรน่าบ้างไหม?”

"ไม่มีค่ะ"

ทั้งสามคนส่ายหน้าและปฏิเสธอย่างพร้อมเพรียงกัน

วิกกี้เงียบไปครู่หนึ่ง

ในขณะนั้นสาวใช้ที่อายุน้อยที่สุดก็พูดขึ้นว่า “อันที่จริง พี่เรน่าเป็นคนเก็บรังนกและจะไม่มีใครสามารถนำมันออกมาได้ เพราะว่าเธอมักจะเก็บของที่มีค่าเอาไว้ในตู้และล็อกมันไว้เสมอ และพวกเราก็ไม่สามารถนำมันออกมาได้เพราะว่าพวกเราไม่มีกุญแจ”

ทันทีที่พูดจบ เรน่าก็พูดขึ้นอย่างรวดเร็ว “ใช่ค่ะ คุณโทมัส เนื่องจากว่าในคฤหาสน์มีผู้คนจำนวนมาก ฉันจึงกลัวว่าจะมีคนมือไวมาหยิบออกไปโดยพละการ ดังนั้นฉันจึงมักจะเก็บของที่มีค่าเอาไว้ในตู้เสมอ และมีเพียงฉันเท่านั้นที่มีกุญแจเปิดที่ตู้”

วิกกี้เลิกคิ้วและยื่นมือออกมา “ขอฉันดูกุญแจหน่อย”

เรน่ารีบนำกุญแจสีเงินขนาดเล็กออกจากกระเป๋าของเธอ แล้วยื่นมันให้กับวิกกี้ด้วยมือทั้งสองข้าง

วิกกี้หยิบขึ้นมาดูและเห็นว่ามันเป็นแค่กุญแจธรรมดา ๆ ดูเหมือนว่าตัวล็อคก็คงจะเป็นเพียงแค่ตัวล็อกธรรมดาด้วยเช่นกัน

ดังนั้นจึงได้รับการพิสูจน์แล้วว่า คนธรรมดาจะไม่สามารถแตะต้องมันได้ถ้าหากไม่มีกุญแจ

มันจึงฟังดูไม่มีเหตุผลที่จะยอมเสี่ยง และสะเดาะกุญแจเพียงเพื่อรังนกเพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้น

วิกกี้ครุ่นคิดเล็กน้อย

ในขณะที่ยูเลียนาเริ่มจะหมดความอดทน

เธอตะโกนขึ้นทันที “วิกกี้ เธอมัวแต่ลังเลอะไรอีก? นี่มันยังไม่ชัดเจนอีกหรอ?

“รังนกที่ถูกส่งมามีคุณภาพสูงจริง ๆ และมีเพียงเธอเท่านั้นที่มีกุญแจ ในเมื่อตอนนี้รังนกถูกสับเปลี่ยน แล้วมันจะเป็นใครถ้าไม่ใช่เธอ?”

วิกกี้จ้องไปที่ยูเลียนา

ดวงตาของเธอเย็นชา

ยูเลียนารู้สึกสับสนกับสายตาของวิกกี้อย่างอธิบายไม่ถูก เธอจึงหยุดพูดทันที

วิกกี้หันกลับมาและพูดกับเรน่า

“ในครัวมีกล้องวงจรปิดไหม?”

เรน่าตกตะลึงเล็กน้อย

เธอพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “มีค่ะ”

"ให้ฉันดูหน่อย"

จากนั้นพวกเธอจึงพาวิกกี้ไปที่ห้องครัว