บทที่ 825 ขโมยซุป

โดยปกติแล้ว วิกกี้จะซ่อนตัวอยู่แต่ในคฤหาสน์เพื่อความปลอดภัย แต่วันนี้เป็นวันพิเศษ ดังนั้นบรรดาคู่รักจะไม่ยอมอยู่บ้านเพื่อปล่อยให้โอกาสการอธิษฐานในเรื่องความรักของพวกเขาหลุดลอยไป

เธอจึงมีเหตุผลที่ดีพอที่จะออกไปข้างนอก วิกกี้ยังเชื่อด้วยว่า การที่อีกฝ่ายหนึ่งไม่เคลื่อนไหว ไม่ใช่เพราะว่าพวกเขายอมแพ้อย่างแน่นอน

มีโอกาสสูงมากที่พวกเขากำลังมองหาโอกาสที่จะเคลื่อนไหว และวันนี้ก็เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของพวกเขา

ด้วยเหตุนี้ วิกกี้จึงสรุปได้ว่าพวกเขาจะต้องเคลื่อนไหวอย่างแน่นอน จากนั้นเธอก็จะสามารถจัดการกับปัญหาได้อย่างง่ายดายในคราวเดียว จัดการพวกเขาและสืบหาว่าพวกเขามีพลังอำนาจ และมีเป้าหมายมากแค่ไหน

ช่างเป็นความคิดที่น่าเสียดาย…

ความคิดเหล่านั้นผุดขึ้นมาภายในใจ จากนั้นเธอก็ยิ้มแห้ง ๆ กับตัวเอง

เหตุผลที่เธอไปหาเกรกอรีที่โรงฝึก ก็เพื่อที่จะบอกเขาเกี่ยวกับแผนการของเธอ

เมื่อเธอไปถึง เธอก็ได้เห็นเกรกอรีและยูเลียนาที่กำลังอยู่ในสภาพที่ไม่น่ามอง เสื้อผ้าของพวกเขายุ่งเหยิงและหลุดลุ่ย

วิกกี้โกรธมากจนเธอไม่สามารถพูดในสิ่งที่เธอเตรียมมาได้ ต่อมาเมื่อเธอคิดเช่นนั้น เธอก็พบว่าปัญหาที่อยู่ในมือนั้นมีความสำคัญมากขึ้น จากนั้นเมื่อเธอต้องการพูดถึงมันหลังจากนั้น ยูเลียนาก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง โดยที่เกรกอรีก็ยังเลือกที่จะยืนเคียงข้างเธอ!

เธอไม่เข้าใจเลยจริง ๆ กับคนที่ฉลาดอย่างเกรกอรี มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่เขาจะถูกคนอย่างยูเลียนาหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แม้แต่เด็ก 10 ขวบยังมองออก แต่เขากลับมองไม่เห็นมันจริง ๆ เหรอ?

วิกกี้รู้สึกสับสน หรือมันอาจจะเป็นไปได้ว่าเขากำลังตกหลุมรักผู้หญิงคนนั้นหัวปักหัวปำ

เกรกอรีคงจะรักยูเลียนาจนทำให้เขามองไม่เห็นแผนการของเธอ

วิกกี้รู้สึกผิดหวังในตัวเขาไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม

เธอหมดความหวังในตัวเขา เมื่อคิดว่าเขาจะสนับสนุนในการกระทำของเธอ

และวันนี้ก็เป็นวันวาเลนไทน์ของจีน ดังนั้นวิกกี้จึงไม่อยากรออีกต่อไป

เธอจะต้องออกไป ไม่ว่าจะมีหรือไม่มีเขาก็ตาม ส่วนอีกฝ่ายหนึ่งจะใช้เหยื่อล่อหรือไม่… ทั้งหมดนั้นก็ขึ้นอยู่กับพระเจ้าที่จะเป็นผู้ตัดสินใจ

ในขณะที่วิกกี้ครุ่นคิดเช่นนั้น เธอก็ถอนหายใจยาว

เธอพูดกับแอนเดรียว่า “อย่าทำให้เสียแผน ทำให้แน่ใจว่าคนอื่นจะรู้ว่า ผู้หญิงที่พักอยู่ในคฤหาสน์เกรแฮมกำลังจะเข้าร่วมงานวันวาเลนไทน์จีนในคืนนี้ กระจายข่าวออกไปยังผู้คนให้มากที่สุด เข้าใจไหม?”

แอนเดรียพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม “เข้าใจแล้วค่ะ ไม่ต้องกังวลคุณหนูของฉัน ตอนที่ฉันออกไปข้างนอก ฉันได้แกล้งทำเป็นไม่รู้ว่าพวกเขากำลังพูดเรื่องอะไร จากนั้นฉันก็เก็บรายละเอียด

“เพราะฉันกังวลว่าผู้คนจะไม่รู้ข่าว ฉันจึงไปถามถึงเรื่องสนุก ๆ ที่งานนั้นด้วย ฉันไปที่ร้านขายเครื่องประดับมา และบอกพวกเขาว่า ฉันจะออกไปกับคุณในคืน นี้และฉันก็จะพาคุณไปซื้อเครื่องประดับของพวกเขาอีกด้วย

“ฉันทำตามที่คุณบอก และจงใจพูดเกินจริงว่า การออกจากคฤหาสน์นั้นยากเย็นเพียงใดและคุณก็ติดอยู่ที่นั่นจนเบื่อคุณอยากจะออกไปสูดบรรยากาศ และจะไม่ปล่อยให้โอกาสที่สำคัญเช่นนี้ผ่านพ้นไป และฉันก็เชื่อว่าจะไม่มีใครสงสัยอะไรอย่างแน่นอนค่ะ”

เมื่อวิกกี้ได้ฟังเช่นนั้น เธอจึงพยักหน้า

“ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว ”

เธอมองดูนาฬิกา มันเป็นเวลาสิบโมงเช้า

งานวันวาเลนไทน์ของจีนจะต้องมีการแสดงโคมไฟ และมีการแสดงแสงไฟ ดังนั้นมันจึงถูกจัดขึ้นในเวลากลางคืน

เธอยังมีเวลาที่จะฆ่า

วิกกี้ครุ่นคิดเกี่ยวกับมัน จากนั้นเธอก็สั่งให้แอนเดรียออกไป ก่อนที่เธอจะกลับไปที่ห้องของเธอเพื่อพักผ่อนและชาร์จพลังงานของเธอ เพราะคืนนี้อาจจะต้องมีการต่อสู้เกิดขึ้นก็เป็นได้

ในขณะเดียวกัน ในอีกห้องหนึ่ง…

จินนี่สังเกตเห็นว่า ยูเลียนาที่มักจะร่าเริงและเย่อหยิ่งไม่ค่อยกระสับกระส่ายในวันนี้

ถึงแม้ว่าในทุก ๆ ครั้งที่เธอออกจากห้องไป เธอจะชอบทำท่าทางโอ้อวดและหยิ่งยโส แต่เมื่อเธอกลับมาถึงห้องของเธอใบหน้าของเธอจะกลับกลายเป็นว่างเปล่าในทันที ดวงตาของเธอก็ดูราวกับว่ามันกำลังจะจมลงไปในเบ้าตาของเธอ

จินนี่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่ทำให้เธอเป็นเช่นนี้

เมื่อคืนนี้ เมื่อการต่อสู้เกิดขึ้นระหว่างยูเลียนากับวิกกี้ นายน้อยเกรกอรีก็เข้าข้างเธออย่างเห็นได้ชัดเจน

มันยังทำให้เธอมีความสุขไม่พออีกเหรอ?