บทที่ 838 มันคือเธอ

เธอเห็นข้อมูลของเรน่าในเอกสาร

วิกกี้อ้าปากค้าง และเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

“เรน่า! มันจะเป็นเธอไปได้ยังไง?”

เกรกอรีหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา “อันที่จริงฉันก็รู้สึกแปลกใจเหมือนกัน ฉันเชื่อว่าตั้งแต่เกิดเรื่องวางยาพิษขึ้นในห้องครัวเสริม ในฐานะสาวใช้เธอจึงเป็นคนที่น่าสงสัยที่สุด แต่เธอก็ไม่เคยทำเรื่องอะไรโง่ ๆ แบบนี้มาก่อนเลย

“แต่มันก็มีความเป็นไปได้สูง ว่าเธอจะใช้มันเพื่อประโยชน์ส่วนตัวของเธอเอง ทุกคนคงจะเชื่อว่าเธอไม่สามารถทำเรื่องอะไรแบบนี้ได้ แต่เธอคือคนที่อยู่เบื้องหลังของเรื่องนี้จริง ๆ ช่างน่าเสียดายที่เธอค่อนข้างประมาท เพราะคนของฉันพบสารหนูที่เหลือในห้องของเธอ”

วิกกี้ตกใจมาก

เธอมองขึ้นไปที่เขา

“เธอสารภาพแล้วเหรอ”

เกรกอรีพยักหน้า "ใช่เธอเป็นคนทำ"

วิกกี้รู้สึกขัดแย้งขึ้นมาในจิตใจ

ก่อนหน้านี้ตอนที่ยูเลียนาได้กล่าวหาว่าเรน่าตั้งใจจะทำร้ายเธอ วิกกี้ยังออกหน้ารับแทนเรน่าอยู่เลย เนื่องจากวิกกี้รู้สึกเสียใจต่อเธอ

เธอไม่คิดเลยว่าคนที่เธอเคยช่วยเอาไว้ในตอนนั้น จะกลับกลายมาเป็นคนที่อยากทำร้ายเธอได้

ต้องเป็นคนแบบไหนกัน ถึงได้กล้ากลับมาแว้งกัดมือของคนที่เคยเลี้ยงดูไว้แบบนี้ได้?

วิกกี้เดือดดาลจนถึงขีดสุด

"เธออยู่ที่ไหน?"

"เธอตายแล้ว"

คำตอบทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจมากขึ้นไปอีก

วิกกี้ตกใจหนักมาก เกรกอรีขมวดคิ้วขึ้น ก่อนจะถอนหายใจออกมา “เธอฆ่าตัวตายหลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอคงรู้ตัวว่าเธอกำลังจะมีปัญหา หรือบางทีเธออาจจะกลัวที่เราต้องสอบปากคำเธอ เธอจึงกินยาพิษและฆ่าตัวตาย สารหนูมีพิษร้ายแรง ถึงแม้ว่าฉันจะให้แพทย์มาที่นี่ในทันที แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว”

วิกกี้เงียบไป

แววตาของเธอเย็นชาเล็กน้อย และเกรกอรีก็รับรู้ได้ว่าเธอกำลังรู้สึกไม่พอใจ

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เธอก็ถามขึ้นมาว่า “นายแน่ใจเหรอว่าเธอทำคนเดียว? ไม่มีผู้สมรู้ร่วมคิดคนอื่น ๆ เลยเหรอ?”

เขาส่ายหัวปฏิเสธ

“อย่างน้อยตอนนี้ฉันก็รู้แล้วว่าเรน่าเป็นคนทำ ถ้าหากว่ายังมีผู้สมรู้ร่วมคิดคนอื่น ๆ ที่เรายังหาพวกเขาไม่เจอ ฉันได้ให้คนของฉันไปตรวจค้นบ้านของเธอ และที่ ๆ เธอมักจะไป แต่ก็ไม่มีอะไรที่น่าสงสัยอีกแล้ว ส่วนเรื่องมีผู้สมรู้ร่วมคิดคนอื่นในคฤหาสน์หรือไม่ ฉันก็ยังไม่สามารถให้คำตอบที่แน่ชัดได้”

วิกกี้หน้าซีดเผือด

ขนาดที่นี่คือดินแดนของเกรกอรีเองแท้ ๆ เขาก็ยังไม่แน่ใจเลย

นั่นหมายความว่าอีกฝ่ายซ่อนตัวได้ดีมากเลยทีเดียว

มีความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้เกิดขึ้นมาในใจของวิกกี้ และดูเหมือนว่าเธอจะไม่สามารถปลงกับสิ่งที่เป็นอยู่นี้ได้ มันรู้สึกเหมือนมีหมอกกำลังเข้าปกคลุมทุกสิ่งเอาไว้ และคุณไม่สามารถมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ข้างหน้าคุณได้ เช่นเดียวกับความจริงที่กำลังถูกปกคลุมไปด้วยความลับ

แต่มันก็ไม่ได้หายไปทั้งหมด เธอได้รับเบาะแสบางอย่างมา และตราบใดที่เธอคงยังคงสืบหา คำตอบก็จะเปิดเผยออกมาเอง

ในท้ายที่สุดทั้งคู่ก็ไม่ได้ข้อสรุปที่ชัดเจน

สิ่งเดียวที่แน่นอนก็คือตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป วิกกี้จะต้องย้ายเข้ามาอยู่ในอาคารหลักกับเกรกอรีเพื่อความปลอดภัยของเธอเอง

วิกกี้ไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ ต่อข้อเสนอนี้

แม้ว่าเธอจะยังไม่รู้ว่าเกรกอรีกำลังคิดอะไรอยู่ แต่เธอก็รู้ว่าตราบใดที่เธอไม่ยอมรับ เขาก็จะไม่แตะต้องเธอ

ดังนั้นการย้ายไปอยู่ที่อาคารหลักจึงไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ และเธอจะปลอดภัยกว่าถ้าอยู่ที่นั่น

นับตั้งแต่ที่เขาได้ช่วยชีวิตเธอเอาไว้ วิกกี้ก็ไม่ปฏิเสธเกรกอรีอย่างที่เธอเคยทำอีกต่อไป

แต่ทว่าเขากับยูเลียนา…

นั่นคือสิ่งที่พวกเขาต้องไปตกลงกัน ยูเลียนาไม่ได้บอกว่าเธอต้องการกลับไปกับเกกอรีในทันที เพราะว่ามันก็ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเธอ