บทที่ 841 ขอให้เชื่อใจเขา

ในทางกลับกัน เกรกอรีมองไปที่มัสซิโมด้วยความสับสน

“นายไม่เคยจัดงานฉลองวันเกิดใหญ่ขนาดนี้มาก่อนเลย ปีนี้มันมีอะไรพิเศษงั้นเหรอ?”

เมื่อได้ยินเขาพูดแบบนี้ วิกกี้ก็รู้สึกตกใจเช่นกัน

มัสซิโมเกาศีรษะด้วยความเขินอาย และยิ้มออกมาอย่างเก้ ๆ กัง ๆ

“เกรกอรี พี่ชายของฉัน แม้ว่านายจะไม่เห็นหัวฉัน นายก็ไม่ควรเปิดโปงฉันแบบนี้นะ ช่วยไว้หน้าฉันสักหน่อยเถอะ”

แทบจะไม่ค่อยเห็นเกรกอรีหัวเราะแบบนี้สักเท่าไร “ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?”

ใบหน้าของมัสซิโมเริ่มแดง และเขาก็พูดติดอ่าง

“อืม เมื่อถึงตอนนั้นนายก็จะรู้เอง”

วิกกี้ไม่เข้าใจว่าพวกเขากำลังพูดถึงอะไร ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจตัดบทสนทนาและถามว่า “นี่พวกนายพูดถึงเรื่องอะไรกัน? ผู้หญิงอะไรเหรอ?”

เกรกอรียิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน พลางอธิบายว่า “ก็ปกติแล้วมัสซิโมจะดูถูกดูแคลนงานเลี้ยง งานปาร์ตี้แบบนี้น่ะสิ แต่ตอนนี้เขากลับอยากจะจัดงานเลี้ยงวันเกิดของเขาเอง ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะไม่ได้ประโยชน์อะไรจากงานนี้”

“นอกเหนือจากนั้นก็คงไม่มีเหตุผลอื่นอีก ถ้าฉันคิดหาเหตุผลจริง ๆ แล้วล่ะก็ มัสซิโมคงจะได้เจอกับผู้หญิงที่เขาชอบแล้วแน่ ๆ แต่ก็ดูเหมือนกับว่าเขายังไม่ได้สนิทกับผู้หญิงคนนั้นมากนัก นั่นคงเป็นเหตุผลที่เขาจัดงานเลี้ยงวันเกิดของเขา เพื่อหาข้ออ้างที่จะได้พบกับผู้หญิงคนนั้นยังไงล่ะ”

“อีกอย่างงานปาร์ตี้ก็มีคนมามากมาย ผู้หญิงคนนั้นก็คงจะไม่สงสัยหรอกว่าเขามีแรงจูงใจแอบแฝงอยู่ นั่นคือเหตุผลที่มีความเป็นไปได้สูง ที่เธอจะมาร่วมงานปาร์ตี้นี้ เมื่อเวลานั้นมาถึง ทั้งหมดที่เขาต้องทำก็คือสร้างความโรแมนติกให้กับเธอ ไม่ว่าผู้หญิงคนนั้นจะสวยขนาดไหน เขาก็คงจะคว้าหัวใจของเธอเอาไว้ได้ไม่ยากอย่างแน่นอน”

วิกกี้ตกตะลึง

เธอไม่เคยคิดเลยว่ามัสซิโมจะทำทั้งหมดนี้เพราะเหตุผลแบบนั้น

ในขณะนั้นเธอไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี แต่เธอก็เหลือบมองผู้ชายทั้งสองคนด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

“จุ๊ จุ๊ ระวังตัวไว้หน่อยนะ ไม่งั้นกลอุบายของนายอาจจะถูกเปิดเผยก็ได้ โดยเฉพาะเมื่อนายได้วางกับดักเอาไว้มากมาย ไม่เพียงแต่เธอจะไม่ชอบนายกลับอย่างที่คาดไว้ แต่นายยังจะต้องแบกรับความผิดของการเป็นผู้บงการด้วย แล้วนายจะทำยังไง?”

เมื่อเธอพูดออกมาแบบนี้ มันก็ทำให้มัสซิโมรู้สึกกลัว

สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป

"ไม่มีทางหรอก"

แน่นอนว่าวิกกี้แค่อยากทำให้เขากลัวเฉย ๆ เธอจะรู้ได้อย่างไรว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่?

เธอหัวเราะออกมา เมื่อเห็นใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นซีดเผือด

“เอาล่ะ ฉันก็แค่ล้อนายเล่นน่ะ นายเป็นคนช่างคิด เชื่อฉันเถอะว่าผู้หญิงคนนั้นจะต้องตกหลุมรักนายแน่ ๆ ขอให้โชคดีนะ! ฉันเชียร์นายอยู่นะ”

เมื่อเธอพูดจบ เธอก็กำหมัดขึ้นและทำท่าทาง 'สู้ ๆ'

มัสซิโมรู้สึกโล่งใจ

เกรกอรีมองดูเธอด้วยดวงตาที่หรี่ลงเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่วิกกี้แสดงด้านที่น่ารักของเธอออกมา

แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาคุยกับมัสซิโมต่ออีกพักหนึ่ง ก่อนที่มัสซิโมจะกลับไปทำธุระของเขา

หลังจากที่มัสซิโมได้กลับไปแล้ว วิกกี้ก็คิดว่าเธอไม่ควรจะอยู่ในห้องนี้กับเกรกอรีสองต่อสอง ดังนั้นเธอจึงรีบหาข้ออ้างเพื่อออกไปเช่นกัน

ผู้ชายคนหนึ่งหยุดเธอเอาไว้ก่อนที่เธอจะไปถึงประตู มันจึงทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจมาก

ผู้ชายคนนั้นมองเธอด้วยสีหน้าจริงจัง

เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า “ฉันจะพายูเลียนาไปงานแต่งงานของฮัดสันในวันพรุ่งนี้”

วิกกี้รู้สึกได้ถึงการเต้นของหัวใจของเธอ

อารมณ์ดีของเธอได้หายไปในทันใด ราวกับว่ามีคนเทถังน้ำเย็นราดลงบนหัวใจของเธอ

เขาจะพายูเลียนาไปที่งานแต่งงานด้วย มันหมายความว่าอย่างไร?

จู่ ๆ วิกกี้ก็ตระหนักขึ้นมาได้ว่าการพาใครสักคนไปงานแต่งงานด้วยถือว่าเป็นเรื่องปกติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับงานของฮัดสัน ที่ปกติแล้วอีกคนจะต้องเป็นสมาชิกในครอบครัว

เขาพยายามจะบอกใบ้อะไรบางอย่างหรือเปล่า?

ในหัวใจของเขา ยูเลียนาเป็นคู่หูที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเขา เขาจริงจังกับยูเลียนาหรือเปล่า?

สีหน้าของเธอหม่นหมองลง และสายตาที่เฉียบคมของเธอเริ่มพล่ามัว ราวกับว่ามีฝุ่นกำลังเข้าปกคลุมดวงตาอยู่

เกรกอรีเห็นสีหน้าของเธอที่เปลี่ยนไป และมันทำให้เขารู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก แต่ทว่าเขากลับไม่แสดงสีหน้าของความรู้สึกนั้นออกมา

เขาเดินเข้าไปหาเธอและมองลงมาที่เธอ "เธอกำลังคิดอะไรอยู่เหรอ?"

จู่ ๆ วิกกี้ก็กลับมารู้สึกตัว