บทที่ 865 เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส

เมื่อเธอคิดว่ามันคงจะต้องเป็นแบบนั้น วิกกี้ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที

แต่ทว่า ตอนที่เธอเข้านอนในคืนนั้น เธอก็ยังคงรู้สึกไม่ค่อยสบายใจอยู่เล็กน้อย

เธอไม่รู้ว่าทำไม แต่เธอรู้สึกค่อนข้างไม่สบายใจ ราวกับว่ามีก้อนหินกดทับที่หัวใจของเธอ จนมันทำให้เธออยากจะอาเจียนออกมา

วิกกี้สะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก

ข้างนอกมีเสียงฝีเท้าดังขึ้น เธอจึงลุกขึ้นจากเตียงและวิ่งออกไปดูที่หน้าต่าง

สิ่งที่เธอเห็นก็คือมีรถยนต์อยู่หลายคัน และผู้คนกำลังวิ่งพล่านอยู่ข้างนอก ทุกคนดูรีบร้อนและสับสนกันไปหมด

วิกกี้รู้สึกใจคอไม่ค่อยดี ก่อนจะก้มมองดูนาฬิกาที่ตอนนี้เป็นเวลาตีสามแล้ว

ในช่วงเวลาเดียวกับที่เธอได้ยินเสียงนั้น แอนเดรียก็วิ่งเข้ามาจากข้างนอกเช่นกัน

แอนเดรียยังคงสวมชุดนอน และสวมเสื้อไหมพรมแบบบางทับไว้ข้างนอก

เมื่อเห็นว่าวิกกี้ยืนอยู่ที่หน้าต่าง เธอจึงรีบพูดออกมาว่า “คุณวิกกี้ คุณเป็นอะไรรึเปล่า? คุณไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหมคะ?”

วิกกี้หันกลับมามองเธอพร้อมกับคิ้วที่ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย “มีอะไรเกิดขึ้นข้างนอกนั่นเหรอ?”

แอนเดรียตอบว่า "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ พวกเขาบอกว่ามีคนทิ้งระเบิดในเมือง และเรากำลังจะเข้าสู่สงคราม!"

วิกกี้ตกใจ

สงคราม?

เป็นไปได้อย่างไร?

ทุกคนรู้ว่าฝั่งนี้เป็นอาณาเขตของเกรกอรี เกรแฮม แม้ว่ากองทัพทหารมังกรจะลดลงในช่วงสองปีที่ผ่านมา แต่ก็ไม่ได้อยู่ในสภาพที่เลวร้ายอย่างที่คนอื่นจะเข้ามาก่อสงครามซึ่ง ๆ หน้าแบบนี้ได้

วิกกี้ขมวดคิ้วขึ้น พลางถามเธอว่า “แล้วเกรกอรีอยู่ที่ไหน?”

แอนเดรียมีท่าทางกังวลใจเป็นอย่างมาก จนเกือบจะร้องไห้ออกมา ตัวของเธอสั่นเทาขณะที่พูดว่า “ฉันกำลังจะบอกคุณว่า ฉันเพิ่งจะตื่นนอน แล้วก็ได้ยินว่านายน้อยกลับมาพร้อมกับได้รับบาดเจ็บสาหัส ฉันจึงรีบวิ่งมาดูคุณค่ะ”

วิกกี้ตัวสั่นเทา

เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า “เขาได้รับบาดเจ็บงั้นเหรอ? มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่?”

“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ฉันก็เพิ่งจะได้ยินมาเหมือนกัน”

"แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?"

“พวกเขาส่งเขากลับมาที่บ้านแล้วค่ะ”

ทันทีที่แอนเดรียพูดจบ ผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างหน้าของเธอก็รีบวิ่งออกไปทันที

แอนเดรียรู้สึกตกใจมากจนร้องตะโกนออกมา “คุณวิกกี้คะ! ขาของคุณยังเจ็บอยู่…”

วิกกี้จะมัวมาสนใจอาการบาดเจ็บของเธอได้อย่างไร?

เพราะในหัวของเธอตอนนี้มันเต็มไปด้วยภาพที่เกรกอรีกำลังได้รับบาดเจ็บ

เขาบาดเจ็บสาหัสเลยเหรอ?

มันเป็นไปได้อย่างไร?

เขาไม่ได้รับการปกป้องจากเหล่าบอดี้การ์ดของเขาเลยเหรอ? ใครกันที่จู่โจมเขาได้เร็วขนาดนี้?

หัวใจของเธอเต้นแรง และเธอใช้เวลาไม่นานวิ่งขึ้นไปที่ชั้นบนของอาคารหลัก

ในเวลานี้ เธอเห็นว่าชั้นสองเต็มไปด้วยผู้คนที่ไม่ใช่แค่คนใช้เท่านั้น ฮาโรลด์และคนอื่น ๆ แม้แต่มัสซิโม โนแลน ก็อยู่ที่นี่ด้วย พวกเขาทั้งหมดมารวมตัวกันที่หน้าประตูห้องนอน

ใบหน้าของเธอเปลี่ยนไปตอนที่เธอรีบเดินเข้ามา

"เขาอยู่ที่ไหนคะ?"

เมื่อฮาโรลด์เห็นเธอ เขาก็ตอบด้วยความเคารพว่า "เขาอยู่ในห้องนอนครับ"

วิกกี้กำลังจะเดินเข้าไปข้างใน แต่เธอก็ถูกมัสซิโมรั้งเอาไว้ก่อน

เขามองเธอด้วยสายตาเป็นห่วง และพูดว่า “เกรกอรีได้รับบาดเจ็บจากแรงระเบิด อีกฝ่ายเตรียมการมาเป็นอย่างดี คราวนี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เธอไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ เพราะเราได้หาแพทย์ที่ดีที่สุดมาผ่าตัดเขาแล้ว แต่เนื่องจากตอนนี้เราพาเขาไปที่โรงพยาบาลไม่ได้ เพราะมันไม่ปลอดภัยสำหรับเขา เราจึงให้คนมาจัดห้องผ่าตัดข้างในไว้ชั่วคราว นอกจากหมอแล้ว พ่อบ้านออสบอร์นก็อยู่ข้างในนั้นเพื่อดูแลเขา เธออย่าเพิ่งตื่นตระหนกไปเลย ถ้าเธออยากจะเข้าไปข้างในก็ไปเปลี่ยนชุดก่อน”

พอมัสซิโมอธิบายจบ เขาก็ให้ใครบางคน นำชุดป้องกันเชื้อมาให้กับเธอ

วิกกี้เพียงแค่สวมมันลงบนตัวของเธอ โดยไม่ได้คิดอะไรเกี่ยวกับมันเลย

หลังจากที่เธอเปลี่ยนชุดป้องกันเชื้อแล้ว เธอก็หันไปหามัสซิโม “ตอนนี้โอเครึยัง?”

มัสซิโมพยักหน้า

ฮาโรลด์และคนอื่น ๆ ที่ยืนเฝ้าอยู่ข้างหน้าประตูก็ปล่อยให้เธอเข้ามา