บทที่ 871 เจ้าของอาณาจักรคฤหาสน์

อยู่ ๆ เขาก็เงียบไป และวิกกี้ก็เช่นกัน

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็พูดจาเย้ยหยันออกมา ด้วยความเย็นชาว่า “แสดงว่าเรื่องราวของชาวนากับงูเห่าก็เป็นความจริงสินะ”

เกรกอรีถอนหายใจออกมาเบา ๆ "ก็อาจจะเป็นไปได้สินะ"

วิกกี้ยังคงถามต่อไปว่า “แล้วคนเหล่านั้นเป็นใคร?”

เกรกอรีขมวดคิ้ว “ฉันสอบปากคำเขาแล้ว แต่เขาก็ไม่รู้”

วิกกี้ขมวดคิ้วเข้าหากัน

เกรกอรีจึงอธิบายว่า “คนเหล่านั้นติดต่อกับเขาทางอีเมล ฉันได้ให้คนตรวจสอบที่อยู่ของอุปกรณ์นั้นแล้ว แต่มันก็ไม่ได้เรื่อง เพราะคนเหล่านั้นคงจะทำลายมันไปแล้ว เขาไม่รู้ว่าคนเหล่านั้นเป็นใคร เขาได้รับมาแค่เพียงเงิน และคำมั่นสัญญาว่าจะได้ตำแหน่งที่สูงขึ้นเท่านั้น”

“ฉันเดาว่าคน ๆ นั้นคงต้องอยากได้ตำแหน่งจนตัวสั่นสิท่า ไม่แปลกที่เขาจะยอมทำเรื่องเลว ๆ พันธุ์นั้น บอดี้การ์ดที่ทำตัวเลวทรามต่ำช้า จะเทียบกับเจ้าของอาณาจักรคฤหสน์แห่งนี้ได้ยังไง?”

วิกกี้เผยยิ้มออกมาอย่างเย็นชา “เจ้าของอาณาจักรคฤหาสน์? เขา? สำหรับคนทรยศแบบเขา มันคงเป็นเรื่องแปลกที่จะได้รับความสำเร็จ หลังจากที่หักหลังผู้มีพระคุณของเขา เพราะแค่อีเมล”

เกรกอรีไม่มีความคิดเห็นใด ๆ

อยู่ ๆ บรรยากาศระหว่างพวกเขาก็เงียบลงอีกครั้ง

วิกกี้ใช้เวลาชั่วครู่ ก่อนที่จะทำลายความเงียบลง “นี่เรามาถึงทางตันกันอีกแล้วเหรอ?”

เกรกอรีพยักหน้า “ฉันเดาว่าอย่างนั้น ถึงฮาโรลด์จะมีวิธีสอบปากคำที่โหดร้าย แต่เขาก็ไม่ได้อะไรจากเทอร์เรนซ์เลย เห็นได้ชัดว่ามันไม่มีข้อมูลอะไรมากไปกว่านี้แล้ว”

วิกกี้เกิดอารมณ์ขุ่นเคืองขึ้นมาเล็กน้อย ความรู้สึกของความไร้อำนาจ และความทุกข์ยากที่สุดผุดขึ้นมาในใจของเธอ

กี่ครั้งแล้วที่สิ่งนี้ได้เกิดขึ้น?

คนเหล่านี้พยายามเข้ามาขวางทางพวกเขา และทำร้ายเธอกับเกรกอรีหลายต่อครั้งหลายต่อ แต่เธอกลับไม่แม้แต่จะตอบโต้พวกเขาได้เลยแม้แต่น้อย นับประสาคนอะไรกับคนที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์ จะรู้ว่าพวกเขาเป็นใคร

เธอถูกความหงุดหงิดเข้าครอบงันอย่างกะทันหัน

เกรกอรีก็ไม่ได้รู้สึกอารมณ์ดีอะไรมากนัก แต่เมื่อเปรียบเทียบกับเธอแล้ว เขาสู้เธอไม่ได้เลย

เรื่องราวนั้นได้ผ่านไปหลายปีแล้ว แต่เขาก็ยังรู้สึกได้ว่ามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับเขาเมื่อสี่ปีก่อน เขาฝึกฝนความอดทนของเขามาสี่ปี ดังนั้นเขาจึงไม่กังวลว่าตัวเขาเองจะไม่สามารถตามหาบุคคลที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ได้

ทุกอย่างมันเป็นเรื่องของเวลา

แต่ไม่ว่ายังไง เกรกอรีก็จะไม่ยอมให้วิกกี้รู้เรื่องนี้เป็นอันขาด

เขาจะไม่มีทางบอกกับเธอว่า เขารู้ตัวผู้บงการเมื่อสี่ปีก่อน

วิกกี้ก็ไม่ได้ถามอะไรเขาต่อเช่นกัน หลังจากที่เห็นเขากลับเข้าห้องไปแล้ว เธอก็บอกให้เขาพักผ่อนเร็ว ๆ แล้วเธอก็กลับไป

วันรุ่งขึ้นวิกกี้กำลังจะไปหาเกรกอรี แต่เมื่อเธอเห็นแอนเดรียอยู่ใกล้ ๆ โดยบังเอิญ ที่กำลังพูดถึงเรื่องบางอย่างกับใครบางคนที่แต่งตัวเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

ถูกต้องแล้ว ในฐานะสาวใช้ส่วนตัวของเธอ แอนเดรียไม่ควรข้องเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

ทำไมพวกเขาถึงยืนอยู่ด้วยกัน?

วิกกี้เดินเข้าไปหาพวกเขาด้วยความอยากรู้

เมื่อสังเกตเห็นวิกกี้จากทางหางตา เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนนั้นก็นิ่งเงียบไป เขาถอยหลังออกไปหนึ่งก้าว และทักทายเธอด้วยความเคารพว่า “คุณโทมัส”

วิกกี้ชายตามองเขาแค่เพียงแวบเดียวเท่านั้น

เมื่อเดินเข้าไปใกล้ ๆ เธอก็ตระหนักขึ้นมาได้ว่า ถึงแม้เขาจะเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของคฤหาสน์ แต่เขาก็ดูไม่เหมือนกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเลย เขาดูสุภาพและอ่อนโยน สะอาดเหมือนคนที่มีความรู้สูง

เธอถามแอนเดรียพร้อมกับรอยยิ้มว่า "เขาคือใคร?"

แอนเดรียตอบด้วยความเขินอายพร้อมแก้มสีแดงอมชมพูของเธอว่า “คุณวิกกี้คะ เขาคือโจนาธาน สตาร์ค บอดี้การ์ดของคฤหาสน์ค่ะ เขาถูกย้ายมาที่อาคารหลักเนื่องจากอาการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นของนายน้อยค่ะ”