บทที่ 900 ผลประโยชน์ร่วมกัน

กิดเดียน ลีย์กอดเนลล์ เจนนิงส์ เอาไว้ในอ้อมแขนจนแน่น เขาพึมพำออกมาว่า "คนโง่เอ้ย"

เนลล์เอื้อมมือไปโอบรอบเอวของเขาเอาไว้จนแน่นด้วยเช่นเดียวกัน

เนื่องจากว่าพวกเขาทั้งสองคนได้ตัดสินใจแล้ว พวกเขาจึงไม่รอช้าอีกต่อไป

ยิ่งไปกว่านั้น เกรกอรี เกรแฮมก็ไม่ได้ให้เวลากับพวกเขามากนัก

เมื่อพวกเขาได้ตัดสินใจกันเรียบร้อยแล้วในคืนนั้น เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเขาก็ขึ้นเครื่องบินไปยังเมืองเอชทันที

เมืองเอช เป็นที่ตั้งฐานทัพของเกรกอรี

สถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่ที่สี่แยกสามเหลี่ยมทองคำ และถือว่าเป็นเขตหวงห้าม

เพราะเหตุนี้สถานที่แห่งนี้จึงเป็นอาณาเขตของเกรกอรี

ทั้งสองคนเดินทางมาถึงที่เมืองเอชในเวลาบ่ายสามโมง

ในฤดูร้อนแบบนี้ แสงแดดที่อยู่เหนือศีรษะทำให้ร่างกายมีเหงื่อไหลออกมาเป็นจำนวนมาก

ทันทีที่พวกเขาลงจากเครื่องบิน พวกเขาก็เห็นชายชุดดำสองสามคน กำลังยืนอยู่ห่างจากข้างหน้าไม่ไกลมากนัก

เมื่อเห็นพวกเขา ชายกลุ่มนั้นก็เดินเข้าไปหาพวกเขาทันที

“คุณคือคุณผู้ชายและคุณนายลีย์ใช่ไหมครับ?”

ทั้งสองคนพยักหน้า

พวกเขาโค้งคำนับด้วยความเครพทันที

อาจเป็นเพราะว่าพวกเขามาถึงที่นี่แล้ว พวกเขาจึงไม่กลัวว่าเกรกอรีจะเล่นตุกติก พวกเขาเลยเดินตามชายพวกนั้นไปด้วยความไว้วางใจ

ในคราวนี้ แนนซี่ เมอร์เรย์ก็ได้ติดตามพวกเขาทั้งสองคนมาด้วย

แต่ในทางกลับกันกิดเดียนให้ แมทธิว สตาร์กรออยู่ที่บ้าน เพื่อช่วยเขาจัดการกับกิจการของบริษัท

ยังไงก็ตามเขาไม่ใช่นักสู้ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถช่วยเหลือปัญหาของพวกเขาได้อยู่ดี

หลังจากที่เดินมาได้ไม่ไกลมากนัก พวกเขาก็เห็นรถจอดอยู่ริมถนนแถวหนึ่ง

กิดเดียนและเนลล์ขึ้นไปบนรถ โดยมีชายกลุ่มนั้นเป็นคนพาขับไปยังจุดหมาย

ผ่านไปได้ประมาณครึ่งชั่วโมง รถคันนั้นก็มาถึงคฤหาสน์ที่แสนจะหรูหราและสง่างาม

นี่เป็นครั้งแรกที่เนลล์มาที่นี่ ถึงแม้ว่าเธอและเกรกอรีจะรู้จักกันมาเป็นเวลานาน แต่ในอดีตเกรกอรีมักจะปรากฏตัวในฐานะของหัวหน้ากองทัพทหารมังกร ดังนั้นสถานที่ที่เขาปรากฏตัวจึงเป็นที่สำนักงานใหญ่ของกองทัพทหารมังกร และโดยปกติแล้วเขาจะไม่พาใครมายังที่แห่งนี้

หลังจากที่รถแล่นเข้ามาในประตูแล้ว ชายกลุ่มนั้นก็จอดรถอยู่หน้าอาคารขนาดใหญ่

พวกเขาลงจากรถพลางมองขึ้นไปเห็น เกรกอรี เกรแฮม กำลังยืนอยู่ที่ปากทางเข้า

"ยินดีต้อนรับสู่ คฤหาสน์แกรแฮม"

เขายิ้มออกมาเล็กน้อยภายใต้ชุดสูทสีดำที่เขาสวมใส่ เขาดูค่อนข้างอ่อนโยนและมีเสน่ห์ ถ้าหากว่าคุณไม่ได้สนใจรอยคล้ำใต้ตาของเขา

กิดเดียนเผยยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน ถึงแม้ว่าพวกเขาทั้งสองจะเป็นศัตรูตัวฉกาจ แต่การพบกันในวันนี้ ดูช่างเข้ากันได้ดีอย่างคาดไม่ถึงเลยทีเดียว

กิดเดียนเดินขึ้นมาข้างบน แล้วจับมือกับเกรกอรี ก่อนที่เกรกอรีจะพาพวกเขาทั้งคู่เข้าไปในห้องรับแขก

จากนั้นสาวใช้ก็เข้ามาเสิร์ฟ ชาและน้ำด้วยความเคารพ

เนลล์มองไปรอบ ๆ และหัวเราะออกมาเบา ๆ

“ฉันไม่ยักรู้ว่าคุณอยู่ในรังแบบนี้! ฉันน่าจะพาใครสักคนมาทำลายที่นี่ในตอนแรกซะก็ดี เพื่อที่ฉันจะได้ไม่ต้องถูกคุณหลอกอีก”

เกรกอรีมองมาที่เธอ และพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า "ที่นี่คือที่ที่แม่ของผมทิ้งไว้ให้"

เนลล์หยุดนิ่งลงชั่วคราว

ในตอนแรกเธอไม่เคยรู้ภูมิหลังของเกรกอรีเลย เธอเพิ่งจะมารู้ในภายหลังว่าเขาเป็นลูกชายนอกสมรสของตระกูลเกรแฮม

พื้นเพของเขาค่อนข้างชัดเจน

แต่นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ต้องรู้จักแยกแยะ เมื่อมาถึงขนาดนี้แล้ว เธอจะไม่สงสารเขาอีกต่อไป

นอกจากนี้แล้ว ผู้ชายคนนี้ก็ไม่ได้ต้องการความเห็นอกเห็นใจจากใคร

เธอเดินไปที่หน้าโซฟาและนั่งลง ก่อนจะพูดเข้าประเด็นว่า

“บอกฉันมาว่าคราวนี้ที่คุณเรียกให้เรามาหาถึงที่นี่ เพื่อต้องการจะบอกอะไรกับเรากันแน่? ความร่วมมือที่คุณพูดมันหมายความว่ายังไง?”