บทที่ 987 มีบางอย่างแปลก ๆ เกิดขึ้น

อีกฝ่ายพยายามข่มขู่พวกเขาด้วยการสร้างบรรยากาศคุกคาม โดยที่อีกฝ่ายหนึ่งไม่รู้ว่าพวกเขายังไม่ได้เห็นสถานการณ์ ตอนที่เนลล์และกิดเดียนได้เข้ามามีส่วนร่วมในอาณาเขตนี้

แต่ไม่ว่ายังไง พวกเขาก็ยังคงอยู่ในอาณาเขตของคนอื่น

กิดเดียนถามป้าจีนด้วยความอดทนว่า “เกิดอะไรขึ้นที่นี่?”

จีนกำลังตกใจกลัว เธอจึงพูดโพล่งทุกสิ่งที่เกิดขึ้นออกมา ขณะที่ตัวยังคงสั่นเทา

ปรากฏว่าจีนกำลังปาร์ตี้ที่บาร์อื่นที่ชื่อว่าน็อคเทิร์นอยู่ แต่หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็เริ่มรู้สึกว่าที่นั่นก็ไม่ได้ต่างไปจากบาร์อื่น ๆ เลย มันจึงทำให้เธอรู้สึกเบื่อ

เธอได้ยินว่ามีบาร์ใต้ดินที่น่าตื่นเต้นจากผู้หญิงคนหนึ่งที่เธอกำลังดื่มด้วย เธอจึงมาที่นี่กับผู้หญิงคนนั้น

แน่นอนว่าจีนได้สัมผัสกับสิ่งใหม่ ๆ ที่น่าอัศจรรย์ใจมากมาย เมื่อเธอมาถึงที่นี่

และแล้วค่ำคืนที่มีความสุขของเธอก็พังลง

จีนไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นกลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ จนเธอสังเกตเห็นว่ามีชายคนหนึ่งกำลังเดินเข้ามาก่อกวนเธอ

เวลาที่อยู่ข้างนอก จีนมักจะทำตัวหยิ่งในฐานะที่เป็นถึงผู้หญิงของตระกูลลีย์ แต่ในความเป็นจริงเธอไม่ได้เป็นคนใจเสาะ

เธออาจจะทำอะไรไม่ได้มาก แต่การป้องกันตัวไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธอเลย เพราะว่าเมื่อก่อนเธอถูกคุณหญิงควีนตันบังคับให้เรียนยูโด นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมกิดเดียนถึงไม่ได้ว่าอะไรที่เธอออกมาเที่ยวคนเดียว

เมื่อจีนสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติกับผู้ชายคนนั้น เธอจึงผลักเขาออกไปตามสัญชาตญาณ และสิ่งที่เธอไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เขาสะดุดล้มลงและมองมาที่เธอ ก่อนจะพุ่งเข้ามาหาเธอ

จีนได้กลิ่นเหม็นอ้วกตามร่างกายของเขา เธอจึงเตะเขาออกไป

โชคไม่ดี ในขณะที่กำลังต่อสู้กันอยู่นั้น ผู้ชายคนนั้นก็เสียหลัก และลื่นล้มหัวกระแทกกับโต๊ะกระจกที่อยู่ข้าง ๆ เขาจนเสียชีวิต

จีนถึงกับตกใจ

แม้เธอจะชอบทำตัวงี่เง่า และไม่เคยทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน หรือมีอะไรที่น่าจดจำในชีวิตมาก่อน แต่เธอก็ไม่เคยฆ่าคนเช่นกัน!

เมื่อเธอเอานิ้วมือไปแตะที่เขา และพบว่าเขาหยุดหายใจแล้ว สัญชาตญาณแรกของเธอก็คือวิ่ง แต่ทว่ากลับมีใครบางคน ได้สังเกตเห็นการทะเลาะวิวาทของเธอ จีนจึงถูกล้อมตัวเอาไว้ก่อนที่จะออกมาจากห้องนั้นได้

ถึงเธอจะมีบอดี้การ์ดอยู่กับเธอก็จริง แต่คนแค่เพียงสามคนจะต่อสู้กับคนกลุ่มนี้ทั้งหมดได้อย่างไร ไม่ต้องพูดถึงว่าสถานการณ์นั้นเลวร้ายกับเธอมากเพียงใด เพราะฉะนั้นบอดี้การ์ดจึงไม่มีประโยชน์ ที่นี่ไม่มีใครสามารถฆ่าคนบางคนและจากไปได้อย่างสงบสุขได้

ด้วยเหตุนี้จีนจึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากจะต้องโทรหากิดเดียน เพื่อขอความช่วยเหลือ

ใบหน้าของกิดเดียนมืดมิด เมื่อได้ฟังถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

เนลล์ดึงแขนเสื้อของเขาเอาไว้ เพื่อเตือนว่าพวกเขากำลังอยู่ในที่สาธารณะ และเขาก็ไม่ควรจะตำหนิจีนก่อน เขาจึงหันหน้าไปทางผู้ชายที่อยู่ข้างหน้าของเขา

“อย่ากังวลไปเลย ถ้าป้าของฉันฆ่าคน ๆ นั้นจริง ๆ เราจะรับผิดชอบทั้งหมดเอง แต่ก่อนอื่น ขอฉันดูผู้ตายก่อนได้ไหม?”

ชายคนนั้นเห็นด้วย เมื่อเห็นว่าพวกเขามีเหตุผล และไม่ได้ก่อกวน หรือพยายามปัดความรับผิดชอบ

เนลล์เดินเข้าไป และคุกเข่าลงเพื่อตรวจดูร่างกายของชายคนนั้น ใบหน้าของเขามีรอยฟกช้ำแต่ก็ถูกรอยสักปิดเอาไว้ นั่นอาจจะเป็นสาเหตุที่จีนไม่ได้สังเกตมาก่อน

นอกจากนี้ เขายังมีรอยบากขนาดใหญ่ อยู่บนหน้าผากของเขา และมีเลือดไหลออกมา

ชายร่างกำยำอุทานออกมาว่า “เห็นไหม! ฉันไม่ได้โกหก! คนของคุณผลักเขาลงบนโต๊ะจนเขาตาย! และตอนนี้เธอก็กำลังพยายามหาทางหนี!”

จีนโต้กลับทันที “ฉันไม่ได้พยายามจะหนีอะไรทั้งนั้นแหละ! คุณกำลังพูดจาไร้สาระ! เห็นได้ชัดว่า...”

“ป้าจินคะ!” เนลล์พูดแทรกขึ้นมาทันที เพราะเธอกังวลว่าป้าจีน จะพูดอะไรที่อาจจะทำให้เรื่องนี้แย่ลงไปอีก