บทที่ 989 หากมีโอกาสได้พบเจอ

เบเนดิกต์รีบชงชาแล้วยกมาเสิร์ฟ เขายิ้มออกมาขณะที่กำลังรินชาให้กับแขกของเขา

“มีปัญหาเล็กน้อยเกิดขึ้น ฉันจึงออกจากทีมวิจัยมา พอดีว่าฉันมีเพื่อนอยู่แถวนี้ และฉันก็ชอบวัฒนธรรมกับบรรยากาศของที่นี่ ฉันก็เลยเปิดบาร์แล้วอยู่ที่นี่ซะเลย”

เบเนดิกต์พูดออกมาขณะที่รินน้ำชา

สิ่งที่เขาพูดเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า ไม่มีใครรู้ได้

แต่ทว่ากิดเดียนกลับไม่ได้พูดอะไรออกไป

เมื่ออยู่ในตำแหน่งแบบพวกเขา บางครั้งวิธีที่พวกเขาใช้สื่อสารกับคนอื่นมันจึงดูยากที่จะเข้าใจ และไม่ง่ายเหมือนกับคนธรรมดาทั่วไป

สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ยกเว้นบรรยากาศภายในห้องที่น่าอึดอัด

เนลล์จิบชาแล้วยิ้มออกมา “โชคชะตากำลังทำงานด้วยความลี้ลับอยู่ใช่ไหมคะ คุณแคนเทอร์วิช? ฉันไม่คิดเลยว่าคุณป้า จะมีเรื่องในบาร์ของเพื่อนร่วมชั้นของกิดเดียน ถ้าเราบอกเรื่องนี้กับคนอื่นก็คงจะไม่มีใครเชื่อ”

เบเนดิกต์หยุดและมองมาที่เธอ “คุณผู้หญิงคนนี้คือ…?”

กิดเดียนแนะนำเธอ “นี่คือภรรยาของฉันเองเนลล์ ส่วนคนนี่คือป้าของฉันป้าจีน และคนนี่คือคุณดอนเนลลี่”

คุณดอนเนลลี่รีบจับมือกับเขาแล้วหัวเราะออกมา

เบเนดิกต์ยิ้มและพูดว่า “อ๋อ เข้าใจแล้ว ฉันคิดว่านายยังไม่ได้แต่งงานซะอีก”

เมื่อเขารู้ว่าเธอเป็นภรรยาของกิดเดียน เบเนดิกต์ก็ไม่มีอะไรที่จะต้องปิดบังอีกต่อไป

เขายิ้มออกมาอย่างเก้ ๆ กัง ๆ “มันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างน่าอาย แต่ผมต้องขอโทษด้วยจริง ๆ สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น คนที่เสียชีวิตเป็นนักมวยในบาร์ของผมเอง และเมื่อผมได้ตรวจสอบการตายของเขา มันก็ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับคุณจีน แต่เพื่อเป็นการทำให้พวกผู้ชายของผมสงบลง ผมจึงต้องเรียกหมอมาตรวจ อย่าไปใส่ใจเลยนะครับ”

เนลล์เพียงแค่ยิ้มออกมา “เพราะคุณและกิดเดียนเป็นเพื่อนกัน เราก็จะไม่ติดใจอะไร แต่ฉันเชื่อว่าคนของคุณรู้ว่ามันจะเป็นยังไง เมื่อไม่มีหมออยู่ตรงนั้นด้วย”

ทันใดนั้น บรรยากาศภายในห้องก็หยุดนิ่ง

จีนมองดูพวกเขาด้วยความสับสน และไม่แน่ใจในสิ่งที่เกิดขึ้น

เบเนดิกต์มองมาที่เนลล์

“คุณเป็นคนพูดตรง และเฉียบขาดมากคุณนายลีย์ ไม่น่าแปลกใจเลยที่คุณสามารถขโมยหัวใจของกิดเดียนมาได้ หลังจากที่เขาครองตัวเป็นโสดมาตั้งนาน”

บรรยากาศที่เย็นยะเยือกเกิดขึ้นครู่หนึ่ง ก่อนที่รอยยิ้มของเบเนดิกต์จะทำให้ภายห้องอบอุ่นขึ้น

เขาถอนหายใจออกมา ก่อนจะยอมรับอย่างช่วยไม่ได้ “คุณพูดถูก คนของผมเป็นคนดี แต่พวกเขาก็ยังมีนิสัยแย่ ๆ ที่พวกเขาไม่สามารถเลิกได้ พวกเขาคงคิดว่าคุณจีนเป็นชาวต่างชาติที่ใจดี ที่กล้าตัดสินใจเตะวิลลี่ที่กำลังรังควานเธออยู่ มันจึงทำให้เกิดเรื่องยุ่งเหยิงทั้งหมดนี้ขึ้นมา”

เมื่อจีนได้ยินแบบนั้น เธอก็เข้าใจ เธอลุกขึ้นจากที่นั่งทันที

“ฉันไม่ได้ฆ่าใคร! คนของคุณเป็นคนวางแผนเอาไว้ทั้งหมด!”

เบเนดิกต์ยิ้มออกมาด้วยความเคอะเขิน

เนลล์ก็ยิ้มออกมาเช่นกัน เธอพูดว่า “พวกเขาทั้งหมดเป็นถึงปรมาจารย์นักสู้ พวกเขาน่าจะรู้ดีว่าอาการบาดเจ็บแบบนี้มันคืออะไร พวกเขาทั้งหมดดูเหมือนว่าจะเป็นเพื่อนกันมานาน อีกอย่างก้อนเลือดที่เห็นได้ชัด จากด้านหลังศีรษะของเขา ที่แม้แต่ฉันก็ยังมองเห็น พวกเขาอาจจะสังเกตเห็นการอาการแปลก ๆ ของเขาเช่นปวดหัว เวียนหัว เดินไม่ได้ หน้าซีด และอื่น ๆ พวกเขารู้ดีอยู่แก่ใจ แต่ก็ยังให้เขามาเกาะแกะคุณป้าของฉัน มันไม่ดูโหดร้ายไปหน่อยเหรอคะ?”

คำพูดของเนลล์ทำให้สีหน้าของเบเนดิกต์เปลี่ยนไป

อันที่จริงเขารู้ดีว่าสิ่งที่เธอกำลังพูดมันหมายความว่ายังไง

แต่ถึงยังไงคนเหล่านั้น ก็เป็นคนของเขา เขาไม่อยากให้ใครคิดว่าเขาลำเอียง เขาจึงต้องการปกปิดมันเอาไว้ ถ้าหากว่าเขาทำได้

เขาไม่คิดว่าเนลล์จะดูออก

จีนรู้สึกไม่สบายใจเมื่อได้ยินแบบนี้