บทที่ 108

จะว่าไป เธอเป็นแค่ผู้ดีที่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานเลี้ยงคนหนึ่ง เธอมีสิทธิ์ใดมายุ่งอะไรหนักหนา?

เสิ่นหมิงจูมองไปยังผู้คนที่กระซิบรอบตัวเธอและตระหนักถึงบางสิ่งได้

เธอกอดอก "คุณเป็นลูกสาวจากตระกูลอะไรล่ะ"

เจียงเซิงยักไหล่และไม่พูดอะไร

ดูเหมือนเจียงเวยอยากจะอวด เลยเดินเข้าไปหาเธอแล้วพูดว่า "เรามาจากตระกูลเจียงค่ะ และเธอก็เป็นน้องสาวของฉัน"

อย่างน้อยตระกูลเจียงของเธอก็เป็นตระกูลมีชื่อเสียงเช่นกัน ดังนั้นเธอจึงมั่นใจ

เจียงเซิงแตะหน้าผากของเธอ ถึงตระกูลเจียงมีเงิน แต่ไม่แม้แต่เข้าระดับตระกูลชนชั้นสูงเลย เธอนี่สุดยอกจริงๆ กลับกล้าบอกอย่างมั่นอกมั่นใจอย่างนั้น

"ตระกูลเจียง?"

เสิ่นหมิงจูส่งเสียงไม่แยแส "ตระกูลเจียงไหน ทำไมฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนล่ะ"

แย่แล้ว เจียงเวยขายขี้หน้าแล้ว

ดูเหมือนพอจะมีคนรู้จักและกระซิบว่า "ตระกูลเจียง คงเป็นตระกูลเจียงที่เป็นเจ้าของของไวน์เนอร์ จิวเวลรี่นั้นมั้ง"

หลังจากได้ยินเช่นนั้น เสิ่นหมิงจูก็ปิดปากหัวเราะออกมา "ไวน์เนอร์ จิวเวลรี่ ก็คือบริษัทจิวเวลรี่เล็กๆ นั่นเหรอ? เมื่อเทียบกับดวงใจจิวเวลรี่ กรุ๊ปของเราแล้ว มันเทียบไม่ได้เลย"

เจียงเวยก้มศีรษะลงและกัดริมฝีปากอย่างขมขื่น

แต่เธอเหมือนคิดอะไรได้ เธอทำหน้าอย่างใจดีว่า "คุณเสิ่นคะ คุณอย่าพูดแบบนั้นนะ ไวน์เนอร์ จิวเวลรี่เป็นบริษัทที่ก่อตั้งโดยแม่ของน้องสาวฉัน ถ้าคุณพูดแบบนี้ ไม่เท่ากับว่าคุณกำลังดูถูกแม่ที่จากไปของเธอเหรอ"

เจียงเซิงหรี่ตาลง นี่เธอพยายามจะโยนเรื่องใส่เธอใช่ไหม?

ให้เสิ่นหมิงจูมุ่งเป้าไปที่ตัวเอง เธอถึงเอาตัวรอดงั้นเหรอ?

ไม่มีทาง

เธอแสร้งทำเป็นแปลกใจ "เฮ้ นั่นมันเรื่องในอดีตแล้ว ตอนนี้หุ้นของไวน์เนอร์ จิวเวลรี่อยู่ในมือของคุณแล้ว เมื่อไวน์เนอร์ จิวเวลรี่ถูกป้ายสีแล้ว ในฐานะเจ้าของของไวน์เนอร์ คุณจะไม่รับผิดชอบได้อย่างไรล่ะ"