บทที่ 12

ดีไซเนอร์?

ใบหน้าของซือเย่เจ๋วหม่นลงเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะจับจ้องไปที่เจียงเฉินเฉิน "ชื่ออะไร"

"มามี้ของเราไม่ดังหรอกครับ บอกไปก็ไม่รู้จัก ใช่แล้วคุณอา คุณอามีแฟนมั้ย?"

เจียงเฉินเฉินเปลี่ยนหัวข้ออย่างรวดเร็ว

ซือเย่เจ๋วหรี่ตา แฟนเหรอ?

ข้างกายเขามีผู้หญิงคนหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ยอมรับว่าเธอเป็นแฟนของเขา

เจียงเฉินเฉินยิ้มตาหยี "ถ้างั้นแนะนำมามี้ของเราให้ดีไหมครับ? แม้ว่ามามี้ของเราจะไม่โด่งดัง แต่เธอเก่งมาก แถมมามี้ของเราก็สวยมากอีกด้วย มามี้สามารถให้กำเนิดเราที่หน้าตาดีขนาดนี้ก็น่าจะรู้แล้วใช่ไหมล่ะครับ~"

ซือเย่เจ๋วเม้มริมฝีปากแน่นไม่พูดอะไร

แน่นอน ว่าเด็กสองคนนี้มีรูปร่างหน้าตาโดดเด่น ผู้หญิงที่ให้กำเนิดพวกเขาได้ก็ต้องหน้าตาไม่เลวเป็นแน่

แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เมื่อเขามองดูหน้าตาของพวกเขา ยากที่จะไม่เชื่อว่าพวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขา แต่เจียงเวยไม่ได้ตั้งครรภ์หรือให้กำเนิดลูกเลยนี่

แถมหน้าตาของเด็กผู้หญิงยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกคุ้นเคย...

นาฬิกาอัจฉริยะของเจียงเฉินเฉินสั่น เขาก้มมองไปดู ก็เห็นสายเรียกเข้าจากพี่ชายของเขา

เขาหาข้ออ้างแล้วลุกขึ้นยืน "คุณอาครับ ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ"

เจียงเฉินเฉินเดินฉับๆไปที่หน้าห้องน้ำ กดปุ่มรับสายแล้วยกนาฬิกาแนบหู "พี่ชาย?"

ขณะนี้เจียงเหยียนเหยียนอยู่ในโรงพยาบาล ได้รับใบรับรองDNAมาเรียบร้อยแล้ว "น้องชาย ผลตรวจออกมาแล้ว"

"เขาเป็นแด้ดดี้เราไหม?"

"ใช่ เขาเป็นแด้ดดี้ของเรา"

หลังจากฟังคำพูดของเจียงเหยียนเหยียนแล้ว เจียงเฉินเฉินก็พยักหน้าอย่างเคร่งขรึมและขมวดคิ้ว "มิน่าทำไมเขาถึงหน้าตาเหมือนเรา ในเมื่อเขาเป็นแด้ดดี้ ทำไมเขาถึงอยู่กับผู้หญิงเลวคนนั้นได้?"

เจียงเหยียนเหยียนเดินออกจากประตูโรงพยาบาลพร้อมใบรับรองDNAแล้วพูดว่า "แม่บุญธรรมบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่า มามี้ถูกไล่ออกจากบ้านเมื่อหกปีก่อนเพราะผู้หญิงเลวคนนั้นเป็นวางแผน แด้ดดี้ไม่รู้การมีอยู่ของเรา ต้องเป็นเพราะผู้หญิงคนนั้นแน่ๆ”

ใบหน้าของเจียงเฉินเฉินมืดขรึม "เหอะ ผู้หญิงเลวคนนั้นต้องการยึดครองแด้ดดี้ของเรา ไม่มีทาง!"

คอยดูแล้วกัน ว่าพวกเขาจะแย่งชิงแด้ดดี้ของเขามายังไง!

ขณะที่เจียงเฉินเฉินกำลังจะหมุนตัว เขาก็กระแทกกับใครบางคนจนล้มลงกับพื้น

ทันใดนั้น เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น "ไอ้เด็กเหลือขอคนนี้จากไหน ไม่มีตาเหรอไง"

เซียวหลานตบเสื้อผ้าบนร่างของเธอ เสื้อผ้าพวกนี้ล้วนเป็นแบรนด์ดังทั้งนั้น ปกติเธอยังไม่กล้าที่จะเอาออกมาใส่ มีนัดทานข้าวนอกบ้านถึงจะเอาออกมาใส่ที มันแพงมากเลยนะ

แล้วมาถูกเด็กเหลือขอชนเข้า จะไม่ให้เธออารมณ์เสียได้ยังไง?

ทันใดนั้นสายตาของเธอก็ตกอยู่ที่เด็กบ้าตรงหน้า เซียวหลานตกตะลึง

เด็กคนนี้...

ทำไมถึงหน้าเหมือนท่านซือมากขนาดนี้?

เจียงเฉินเฉินลุกจากพื้น ตบเสื้อผ้าของเขา "เป็นเพราะคุณต่างหากที่ไม่มีตา คุณป้า"

"แก...แม่ของแกคือใคร?" เซียวหลานมีลางสังหรณ์ไม่ดีในใจ จู่ๆเด็กที่หน้าตาดูคล้ายกับท่านซือก็ปรากฏตัวขึ้น คงไม่ใช่ผู้หญิงคนไหนให้กำเนิดลูกของท่านซือหรอกใช่ไหม?

ไม่ใช่สิ ท่านซือไม่ใช่คนเจ้าชู้ ยกเว้นเมื่อหกปีที่แล้ว...

เมื่อนึกถึงเมื่อหกปีที่แล้ว เซียวหลานก็ไม่สามารถสงบจิตสงบใจของเธอได้ นังแพศยาเจียงเซิงก็แค่มีความสัมพันธ์กับท่านซือไม่ใช่เหรอ แต่แค่คืนเดียวเป็นไปได้ยังไงที่จะตั้งท้องขึ้นมาได้?

บังเอิญที่เจียงเซิงกลับที่ประเทศ ส่วนเธอก็ชนกับเด็กที่หน้าตาคล้ายกับท่านซือขนาดนี้ที่นี่

"แม่ของผมเป็นใคร คุณคู่ควรพอที่จะรู้ด้วยเหรอ?" เจียงเฉินเฉินเพิกเฉยต่อเธอ กำลังจะเดินหนี

เซียวหลานจู่ๆก็คว้าแขนของเขาเอาไว้ "ไอ้เด็กเหลือขอ พูดจายังไงกับผู้ใหญ่? แม่ของแกไม่เคยสอนให้เคารพผู้ใหญ่หรือไง?"

เจียงเฉินเฉินหันกลับไป ด้วยสายตาที่เย็นชา "แม่ของป้าต่างหากที่ไม่เคยสอนให้รักเด็ก"