บทที่ 128

"ผู้ใหญ่มีทัศนคติอย่างไร ฉันก็มีทัศนคติอย่างนั้นเลย ยิ่งไปกว่านั้น คุณไม่เคยเห็นฉันเป็นหลานสาวของคุณตั้งแต่แรกเลย แล้วทำไมคุณถึงอยากให้ฉันปฏิบัติต่อคุณให้ดีล่ะ?"

ตั้งแต่เธอเกิดมา ผู้เฒ่าเจียงก็ไม่ยอมมองเธอและไม่เคยอุ้มเธอเป็นเพราะเธอเป็นลูกสาว

ตอนเธอยังเด็ก ยังไม่รู้ความ เวลาปีใหม่ที่เธอกลับบ้านเกิดเมืองจินเฉิงกับพ่อแม่ของเธอ เธอยังคงจำได้อย่างแจ่มชัดว่า ผู้เฒ่าเจียงจงใจหาเรื่องกับแม่ของเธอได้อย่างไร

แต่ปฏิกิริยาของแม่เธอก็เย็นชาเหมือนเดิม และเธอก็ไม่เห็นผู้เฒ่าเจียงอยู่ในสายตาเลยเช่นกัน บางทีอาจเป็นเพราะเหตุนี้ ผู้เฒ่าเจียงจึงคิดว่าเธอเหมือนกับแม่ของเธอ

แน่นอนว่าเธอคิดแต่ว่าความเย็นชาของแม่เธอที่มีต่อตระกูลเจียงนั้นเป็นเพราะสิ่งที่พ่อของเธอและเซียวหลานทำลับหลังพวกเขา

"เซิงเซิง เธอจะขัดแย้งกับคุณย่าของเธอได้อย่างไร" เซียวหลานยังคงต้องการเอาใจผู้เฒ่าเจียง ดังนั้นเธอจึงต้องสร้างภาพลักษณ์เป็นลูกสะใภ้ที่ดีต่อหน้าเธอ

"ฉันแค่พูดความจริง" เจียงเซิงกอดอกและพูดอย่างใจเย็น "มันเป็นไปไม่ได้ที่ฉันสละสิทธิ์ไวน์เนอร์ ต่อให้พ่อของฉันจะปฏิเสธที่จะมอบไวน์เนอร์ให้ฉัน แต่ฉันก็สามารถหาวิธีแย่งไวน์เนอร์กลับคืนมาได้"

ไม่มีใครสามารถห้ามได้

"เธอกล้าดียังไง!" ผู้เฒ่าเจียงโกรธจนกัดฟัน

"ไม่มีอะไรที่ฉันไม่กล้าหรอก"

หลังจากที่เจียงเซิงพูดอย่างไม่แยแส เธอก็หันหลังและออกจากห้องส่วนตัว

ทันทีที่เธอออกไป ผู้เฒ่าเจียงก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกและทุบชามบนโต๊ะให้พังหมด

เซียวหลานตกใจมาก แต่ก็ปลอบเธออย่างอดทนไว้ "แม่อย่าโกรธนะ มีวิธีมากมายที่จัดการกับเธอในอนาคต"

หลังจากฟังคำพูดของเซียวหลานเสร็จ ผู้เฒ่าเจียงก็สงบลง "นังตัวดีนี้ สมเป็นเลือดเนื้อของกงม่านม่านเลย เธอพูดถูก จัดการนังนั่น ต้องหาวิธีก่อน"

เจียงเซิงเดินออกจากร้านอาหาร เมื่อเธอมาถึงลานจอดรถ จู่ๆ เธอก็หยุดฝีเท้า และหันไปมองรถปอร์เช่มีสีที่สะดุดตา

พอดูป้ายทะเบียนอีกครั้ง

นี่รถของเซียวเถียนเถียนไม่ใช่หรือ?

เซียวเถียนเถียนมักจะชอบซื้อรถยนต์ที่มีสีสันสดใส เช่น แดง น้ำเงิน และม่วง บางครั้งเธอก็ดัดแปลงตัวรถเป็นสีเขียวด้วยซ้ำ