บทที่ 150

กล่าวอีกนัยว่ามีการประมูลผลงาน "ขนนกยูง" สองชิ้นในคืนนี้

นี่เป็นครั้งแรกที่เกิดเหตุการรณ์แบบนี้ที่งานประมูลฮัวเซี่ย จิวเวลรี่

"โซรา นักออกแบบเครื่องประดับระดับสากลคงไม่ใช่ว่าลอกเลียนแบบคนอื่นใช่ไหม?"

"เธอเป็นถึงนักออกแบบเครื่องประดับชั้นนำอยู่แล้ว ทำไมถึงต้องลอกเลียนแบบของคนอื่นล่ะ? ถ้าจะบอกว่าเป็นการลอกเลียนแบบ ก็ต้องเป็นเจียงเวย นักออกแบบหน้าใหม่ที่ลอกเลียนแบบผลงานคนอื่นมั้ง?"

"..."

ความขัดแย้งในกลุ่มผู้ชมเริ่มไปกันใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

กุงหลี่หลี่โบกมือให้บอดี้การ์ดเข้ามา หลังจากพูดอะไรบางอย่างข้างหูของบอดี้การ์ด จากนั้นบอดี้การ์ดคนนั้นก็หันหลังและจากไป

หลังจากบอดี้การ์ดลงไปชั้นล่างและขึ้นไปบนเวทีเพื่อพูดอะไรบางอย่างกับเจ้าหน้าที่ เจ้าหน้าที่คนนั้นก็ประกาศว่า "ขออภัยค่ะ วันนี้มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นในงานประมูล เกรงว่าการประมูลจะต้องถูกระงับก่อนค่ะ เราสงสัยว่าหนึ่งในนั้นเป็นการลอกเลียนแบบและการฉ้อโกง และเราขอดำเนินการตรวจสอบในสถานที่ที่นี่ก่อนเพื่อหาคำตอบค่ะ"

"มีการลอกเลียนแบบจริงๆ เหรอ?"

"การลอกเลียนแบบในการประมูลเป็นเหตุการณ์ที่หาได้ยากจริงๆ" มีคนพูดติดตลก

ผลงานทั้งสองชิ้นถูกวางไว้บนเวที ทั้งยังได้เชิญผู้ประเมินมาเพื่อให้ประเมินผลงานเหล่านั้น หากมีการลอกเลียนแบบหรือการฉ้อโกงจริงๆ มันจะเป็นปัญหาใหญ่เข้าแน่

กู้เฉินกวางมองไปที่เจียงเซิงยังคงสงบ "คุณไม่กลัวเลยนะ"

เจียงเซิงยิ้มและพูดว่า "ฉันไม่ได้ทำอะไรไม่ดี ฉันย่อมไม่ต้องกลัวอะไรอยู่แล้ว"

ผู้ประเมินพูดอะไรบางอย่างข้างๆ เจ้าหน้าที่ และเจ้าหน้าที่คนนั้นก็ยืนยันอีกครั้งว่า "ทั้งหมดเป็นอัญมณีจริงเหรอ"

ผู้ประเมินพยักหน้า

สำหรับสาเหตุที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวคือการลอกเลียนแบบ

"ท่านผู้เฒ่าที่อยู่ข้างล่างคะ"

เสียงที่ชัดเจนดังมาจากชั้นสอง