บทที่ 152

"บางครั้งผมไม่ชอบปากของคุณจริงๆ"

"ถ้าแน่จริงก็อย่าจูบสิ"

ซือเย่เจ๋วไม่ได้คาดคิดว่าเธอจะพูดอย่างนั้น เขาขมวดคิ้วและบีบกรามของเธอแน่นขึ้น "ต้องโดนจัดการสักหน่อยแล้วแหละ"

เขาประคบริมฝีปากของเธอทันที

เจียงเซิงบิดตัวไปมาอยู่ในอ้อมแขนของเขาอยู่ครู่หนึ่ง แต่จู่ๆ ก็ถูกเขากดไว้แน่น เขาลดเสียงลงและจ้องมองเธออย่างเร่าร้อน "คุณยังขยับอีก คุณอยากเล่นกับไฟหรือไง?"

เจียงเซิง "..."

"ท่านเจ๋ว"

เสียงหลัวเชว่ดังมาจากนอกประตู

เจียงเซิงรีบลุกขึ้นจากเขาอย่างรวดเร็ว ชายคนนี้น่าตีจริงๆ

หลัวเชว่ผลักประตูเข้ามาแล้วพูดว่า "ท่านเจ๋ว คุณนายหนานจิ่นจากห้องเถ่าซืออยากเชิญให้คุณ...และคุณหนูเจียงไปพบครับ"

เจียงเซิงและซือเย่เจ๋วเดินออกจากห้องโหยวหนาน และบังเอิญพบกับคนของตระกูลลู่และเจียงเวยที่ทางเดินพอดี

ดวงตาของเจียงเวยเย็นชาลงเมื่อเธอเห็นซือเย่เจ๋วยังจับมือของเจียงเซิง

ให้ตายเถอะ เดิมทีเธอต้องการให้นังเจียงเซิงนั่นสูญเสียชื่อเสียงไป แต่ใครจะรู้ว่าเธอรอดแล้ว!

เจียงเซิงยังคงสวมหน้าปาร์ตี้ คืนนี้เธอไม่ได้สวมรองเท้าส้นสูง ด้วยความสูง 1.66 เมตรของเธอดูเหมือนผู้หญิงตัวเล็กเมื่อยืนอยู่ข้าง ซือเย่เจ๋วที่มีส่วนสูง 1.88 เมตร

"คุณนายลู่และคุณชายลู่ก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ"

ซือเย่เจ๋วพูดอย่างใจเย็น

กุงหลี่หลี่มองไปที่หญิงสาวข้างๆ เขาและยิ้มอย่างสง่างาม "นี่คงเป็นแฟนสาวของท่านเจ๋วแล้วนะ"

“เธอเป็นคู่หมั้นของผม”

ซือเย่เจ๋วมองไปที่เจียงเซิงและตอบ

เจียงเซิงผงะเล็กน้อยและพยายามจะสะบัดมือของเขาออก แต่กลับถูกเขาจับไว้แน่นขึ้น

"ผมกับคู่หมั้นของผมยังมีธุระต่อ ขอตัวไปก่อนแล้ว" ซือเย่เจ๋วยิ้มเบาๆ และจากไปพร้อมกับเจียงเซิง

ลู่ลี่เซินสอดมือลงในกระเป๋ากางเกง และเมื่อเขาหันไปมองซือเย่เจ๋ว ย ดวงตาของเขาก็อกไม่ได้ที่เฉยเมยลง