บทที่ 158

"ท่านเจ๋ว คุณมีความสัมพันธ์อย่างไรกับเซิงเซิงของเราล่ะ" ผู้เฒ่าเจียงถาม

ซือเย่เจ๋วพูดอย่างใจเย็น "เซิงเซิงเป็นคู่หมั้นของผม ทำไมเหรอ?"

คู่หมั้น!

ผู้เฒ่าเจียงรู้สึกตกใจช็อคมาก

คิดไม่ถึงเลยว่านังตัวดีเจียงเซิงคนนี้มีฝีมือจริงๆ !

เธอถึงเอาชนะใจท่านเจ๋วได้

"เซิงเซิง เธอหมั้นหมายกับท่านเจ๋วแล้ว ทำไมเธอไม่บอกที่บ้านด้วยล่ะ"

"ไม่อยากรบกวน" เจียงเซิงยิ้มเยาะภายในใจ ถ้าไม่ใช่เพราะสถานะของซือเย่เจ๋ว ผู้เฒ่าเจียงจะประจบประแจงขนาดนี้ได้ยังไง?

พูดตรงๆ ผู้เฒ่าเจียงก็มีหวังกับตัวตนของซือเย่เจ๋วไม่ใช่เหรอ?

"แล้วเมื่อไหร่คุณถึงยอมแต่งงานกับผมล่ะ"

คำพูดของซือเย่เจ๋วทำให้เจียงเซิงแทบจะสำลัก เธอหันไปมองเขา เขาอยากตายใช่ไหม? เธอแค่เล่นละครเท่านั้น

"เซิงเซิงเอ๊ย เธอไม่ใช่เด็กแล้ว ถึงเวลาออกเรือนแล้ว เธอดูสิว่าท่านเจ๋วชอบเธอขนาดนี้ เธอยังรออะไรอีกล่ะ"

หากยัยเด็กนี้ได้แต่งงานกับท่านเจ๋ว ด้วยภูมิหลังครอบครัวของท่านเจ๋ว สินสอดย่อมไม่ใช่น้อยเลย เธอในในฐานะคุณย่าจะต้องได้ประโยชน์จากมันโดยธรรมชาติ

การได้เกี่ยวดองกับตระกูลซือ นั่นหมายความว่าสถานะของพวกเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

"แม้ว่าฉันจะออกเรือนไป แต่ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณเลยนะคุณย่า" เจียงเซิงยิ้มเล็กน้อยและไม่ไว้หน้าให้ผู้เฒ่าเจียงเลย

ผู้เฒ่าเจียงรู้สึกไม่สบอารมณ์มาก แต่ภายนอกเธอยังคงทำตัวอย่างอ่อนโยนว่า "เซิงเซิง จะว่ายังไงฉันก็เป็นคุณย่าของเธอนะ เธอจะพูดแบบนี้ได้ยังไง?"

"แม่ เรื่องของเซิงเซิงให้เธอตัดสินใจเองก็ได้แล้ว คุณอย่าเข้าไปยุ่งเลย" เจียงเซิ่นพูดช้าๆ

ความหมายก็คือเขาเคารพการตัดสินใจของเจียงเซิง