บทที่ 182

ถ้าเป็นอย่างที่เธอพูด เธอแค่คุยกับเจียงเซิง แต่กลับถูกเจียงเซิงหาเรื่อง คุณนายหนานจิ่นในฐานะผู้ยืนชมที่ไม่เกี่ยวข้องจะช่วยเหลือผู้หญิงที่ไร้เหตุผลได้ยังไง

หากคิดเช่นนั้น มีความเป็นไปได้สูงว่าเจียงเวยจะเป็นฝ่ายผิดก่อน

"คุณป้า...หนูไม่ได้โกหกคุณป้านะ"

"เหอะ จะเป็นคำโกหกหรือไม่นั้น ฉันจะสืบเอง เจียงเวย ถ้าเธอกล้าปกปิดฉันหรือแม้แต่หลอกลวงฉัน ต่อให้เธอเป็นลูกสาวของ กุงม่านม่าน ฉันก็จะไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆ"

หากกุงม่านม่าน น้องสาวของเธอให้กำเนิดลูกสาวเจ้าเล่ห์เช่นนี้จริงๆ เธอก็ไม่ต้องการนับญาติกับเธอ!

เจียงเวยตื่นตระหนกจริงๆ และรู้สึกไม่ยอมอย่างยิ่ง

ทำไมเรื่องถึงกลายเป็นแบบนี้...

**

เจียงเซิงส่งคุณนายหนานจิ่นไปที่ชั้นล่างของจิ่นซุ่ย

คุณนายหนานจิ่นจับมือของเจียงเซิงแล้วพูดว่า "วันนี้ฉันดีใจมากที่เธอมีเวลาว่างมาดื่มชากับฉันเป็นเพื่อนนะ"

เนื่องจากคุณนายหนานจิ่นไม่มีลูก เธอจึงเข้ากันได้ดีกับเจียงเซิง ผู้รักเครื่องประดับมากพอๆ กับที่เธอ และยิ่งมองเจียงเซิงมากเท่าไร เธอก็ยิ่งชอบเธอมากขึ้นเท่านั้น

เจียงเซิงยิ้ม "ถ้าต่อไปคุณนายอยากดื่มชา ฉันชงให้คุณเองก็ได้ จะได้ไม่ต้องเสียเงินไปที่โรงแรม"

"ยัยเด็ยน้อย ถ้าเธอไม่มีแผนจะเปิดบริษัทใหม่ ฉันอยากให้เธอมาที่จิ่นซุ่ยจริงๆ"

"ถ้าฉันไปอยู่กับคุณ การได้ประสบความสำเร็จอย่างง่ายๆ มันก็ไม่มีการท้าทายเลย"

หากเธอต้องการให้เครื่องประดับของเธอเป็นที่นิยมมากสุด การมาทำงานที่จิ่นซุ่ยโดยตรงคือวิธีที่เร็วที่สุด

เพราะเป็นเรื่องง่ายสำหรับเครื่องประดับเข้าสู่สากลโดยในนามจิ่นซุ่ย

ในที่สุดคุณนายหนานจิ่นก็เข้าใจอย่างชัดเจนว่าพฤติกรรมของหญิงสาวคนนี้ถ่อมตัวจริงๆ ตอนแรกที่เธอก็มาขอร่วมมือกับตนโดยไม่บอกตัวตนที่เป็นโซราและก็ไม่ต้องพึ่งความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับท่านเจ๋วด้วย

นี่แสดงว่าเธอไม่อยากพึ่งพาใครเลยจริงๆ

นี่คือสิ่งที่สมควรได้รับความชื่นชมจากเธอ

ผู้ช่วยหญิงของคุณนายหนานจิ่นรีบเดินเข้ามา หลังจากพูดอะไรบางอย่างข้างหูเธอ คุณนายหนานจิ่นก็พยักหน้า "รับรู้แล้ว"