บทที่ 203

"เวยเวย ทำไม...อะไรนะ?"

เรื่องที่เจียงเวยปลอมตัวนั้นถูกเปิดโปงเหรอ?

เธอรู้สึกแย่ไปหมด "เป็นแบบนี้ได้ยังไง ก่อนหน้านี้มันดีๆ อยู่ไม่ใช่เหรอ?"

"ทั้งหมดเป็นความผิดของนังเจียงเซิงนั่น เธอเปิดโปงฉัน แม่ ฉันเกลียดเธอ ฉันอยากให้เธอตายจริงๆ!"

เมื่อเห็นว่าลูกสาวของเขามีอารมณ์ร้อน เซียวหลานก็กัดฟันและสงบลง "เวยเวย ลูกอย่าเพิ่งโกรธ แม่จะจัดการเรื่องของแม่ให้เสร็จ เดี๋ยวแม่ไปตามหาลูกนะ"

หลังจากวางสายไป เซียวหลานมองดูพัสดุในมือแล้วอย่างโกรธเกรี้ยว ให้ตายเถอะ ใครเป็นคนส่งมา รูปพวกนี้...

ภาพถ่ายเหล่านี้ล้วนแต่เป็นความอัปยศในอดีตของเธอ!

และคนที่รู้เกี่ยวกับอดีตของเธอมีแต่คนที่อยู่ในถนนใต้ดินพวกนั้น หรือว่าเป็นเพราะเย่เหน่งล้มเหลวเลยต้องการใช้สิ่งนี้เพื่อคุกคามตัวเอง?

ไม่ได้การ เธอจะไม่ปล่อยให้เขาสมหวังแน่นอน

เธอต้องไม่ปล่อยให้เจียงเซิ่นรู้เรื่องเด็ดขาด

ณ Soul จิวเวลรี่สตูดิโอ

เจียงเซิงได้รับข้อความ และเนื้อหาของข้อความคือมีคนบอก ว่าหลังจากที่เซียวหลานได้รับรูปถ่ายเหล่านั้น เธอก็ไปที่ถนนใต้ดินอย่างที่คาดไว้จริงๆ

ริมฝีปากสีแดงของเจียงเซิงโค้งงอเล็กน้อย "สิ่งที่ฉันต้องทนทุกข์ทรมานในถนนใต้ดิน ก็คืนให้เธอหมด"

เธอต้องให้เซียวหลานรับรู้ว่า อะไรคือกรรมตามสนอง!

แฟรงค์เดินเข้ามาจากด้านนอกห้องทำงาน "เซิงเซิง คุณนายลู่ต้องการพบเธอ"

เจียงเซิงหยุดชั่วคราวและขมวดคิ้ว "ไปบอกเธอว่าฉันไม่อยู่ที่นี่"

เธอไม่รู้ว่าต้องเผชิญหน้ากับป้าที่อยู่ๆ ก็โผล่ออกมาได้อย่างไร แม้หลังจากที่รู้ว่าแม่ของเธอเป็นสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลกุงเธอก็ไม่เคยคิดที่จะไปยอมรับตัวตนนั้น

ไม่ว่าแม่ของเธอจะเป็นใคร นั่นคือเรื่องอดีตไปหมด

แฟรงค์เดินออกไปเพื่อบอกกับกุงหลี่หลี่

กุงหลี่หลี่รู้ว่าเธอไม่ต้องการพบตัวเอง จึงไม่ได้พูดอะไร เธอลุกขึ้นช้าๆ แล้วพูดว่า "ฉันจะค่อยมาใหม่อีกที"

แฟรงค์พยักหน้าและมองดูเธอจากไป

**

ณ ไวน์เนอร์ จิวเวลรี่