บทที่ 246

มีคนพบว่าวังเยี่ยนตกลงมาจากอาคารอพาร์ตเมนต์และเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ผู้เฒ่าเจียงและเจียงเซิ่นทั้งคู่ไปที่สถานีตำรวจเพื่อช่วยในการสืบสวน

เดิมที เรื่องที่เจียงเฮงถูกจำคุกได้ส่งผลกระทบต่อผู้เฒ่าเจียงมาไม่น้อยแล้ว แต่ตอนนี้วังเยี่ยนกระโดดลงจากตึกอีก ผู้เฒ่าเจียงทำใจไม่ได้ก็เป็นลมไปเลย

ซือเย่เจ๋วส่งเจียงเซิงไปโรงพยาบาล โดยมีเจียงเซิ่นและเจียงหลินอยู่ด้วย

ตอนที่เจียงหลินเห็นเจียงเซิงเข้า เธอก็โกรธมากจนก้าวไปข้างหน้าและคว้าคอเสื้อของเธอก่อนร้องว่า "เพราะแก เป็นเพราะแกบีบบังคับให้แม่ของฉันกระโดดลงมาจากตึก มันเป็นความผิดของแกทั้งหมด!"

ดวงตาของซือเย่เจ๋วเปลี่ยนเป็นเย็นชา หลังจากผลักเจียงหลินออกไป เขาก็เหยียดแขนออกเพื่อปกป้องเจียงเซิง "อย่าเอาความผิดทั้งหมดมาลงที่เจียงเซิง"

"เป็นเธอชัดๆ เธอทำให้น้องชายของฉันถูกจำคุก และเธอก็ทำให้แม่ของฉันเสียชีวิตด้วย เธอเป็นตัวการ!"

"หลินหลิน หยุดหาเรื่องได้แล้ว!" เจียงยี่ดึงเจียงหลินไปข้างหลังเขา แล้วพูดกับซือเย่เจ๋วด้วยรอยยิ้ม "ท่านเจ๋ว ผมขอโทษ ลูกสาวของผมทำใจไม่ได้เลยพูดไปเรื่อย"

ซือเย่เจ๋วไร้สีหน้า

เจียงเซิงยังคงเงียบ แต่มือที่ห้อยอยู่ด้านข้างของเธออดไม่ได้ที่จะกระชับ

แม้ว่าเธอจะไม่ชอบวังเยี่ยน แต่เธอก็ไม่เคยคิดที่จะให้วังเยี่ยนต้องขดใช้ด้วยชีวิตด้วย

"ดูสิ เธอเงียบเลย เป็นเธอจริงๆ ที่บีบให้แม่ฉันต้องตาย เธอเป็นฆาตกร!"

เจียงหลินตะโกนใส่เจียงเซิง

เพราะมีเพียงเจียงเซิงเท่านั้นที่จะแก้แค้นแม่และน้องชายของเธอ เธอเป็นผู้หญิงที่โหดร้ายสุดๆ!

เจียงเซิงเม้มริมฝีปากของเธอแน่น และทันใดนั้นก็นึกถึงใครบางคน ขึ้นมา "พ่อ เซียวหลานล่ะ"

เมื่อเอ่ยถึงเซียวหลาน สีหน้าของเจียงยี่ก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็หายไปอย่างรวดเร็ว

ดูเหมือนว่าเจียงเซิ่นจะชินกับการที่เซียวหลานหายตัวไป และอาจจะไม่ได้ใส่ใจกับเธอมากนัก ดังนั้นเขาจึงไม่ค่อยสนใจว่าเซียวหลานจะไปไหน "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน"

ดวงตาของเจียงเซิงมืดลง และทันใดนั้นเธอก็ถามว่า "คุณป้ากระโดดลงมาจากอาคารไหน"