บทที่ 250

ซือเย่เจ๋วเลิกคิ้วขึ้นและยิ้ม "ผมจะอ่อนแอหรือไม่ คุณคงรู้ดีนะ"

ขนตาของเจียงเซิงกระตุก ถ้าเขาพูดแบบนี้ในอดีต เธอคงจะด่าเขาว่าหน้าด้าน ไร้ยางอาย

แต่ตอนนี้......

"เห็นแกคุณใส้ใจขนาดนั้น ต่อไปฉันจะ... พยายามดีกับคุณให้มากหน่อยก็แล้วกัน" เจียงเซิงรู้สึกเขินอายเมื่อตัวเองพูดแบบนี้

"ดีแค่ไหน?" ซือเย่เจ๋วโน้มตัวเข้ามาใกล้เธอและกระซิบด้วยเสียงแผ่วเบา เมื่อมองดูใบหน้าที่สวยงามและสดใสของเธอ ที่คอของเขาก็กลิ้งไปมาสองครั้ง

เจียงเซิงเป็นฝ่ายเริ่มจูบริมฝีปากของเขา

ซือเย่เจ๋วตกตะลึง ในขณะนี้ หัวใจของเขาดูเหมือนจะละลาย เขาเพลิดเพลินกับมันมาก และชอบท่าทางที่เธอริเริ่มที่จะจูบเขา

“รางวัล” เจียงเซิงละริมฝีปากแล้วหันกลับไปเพื่อเก็บกล่องยาไว้บนโต๊ะ

ใบหูเปลี่ยนเป็นสีแดงแล้ว

เดิมที ซือเย่เจ๋วต้องการปล่อยเธอไป แต่เขาไม่สามารถต้านทานกับท่าทางที่เขินอายของเธอได้ เขากอดเธอจากด้านหลัง อุ้มเธอลงบนโซฟาแล้วกดเธอไว้

เจียงเซิงผลักเขาเล็กน้อย "ซือเย่เจ๋ว อย่าทำตัวไม่ดีนะ นี่คือ... ห้องทำงาน"

จะไม่อายเหรอถ้ามีคนผลักประตูเข้ามาเห็นล่ะ?

"จะไม่มีใครเข้ามา"

"เอ่อ...แต่แขนของคุณ..."

"ทำตัวดีๆ ตั้งใจหน่อย"

ในช่วงบ่าย เจียงเซิงได้ริเริ่มจัดงานแถลงข่าว ห้องประชุมขนาดใหญ่เกือบจะเต็มไปด้วยสื่อข่าวรายใหญ่ และสื่อข่าวที่มีชื่อเสียงเหล่านี้ส่วนใหญ่ก็ถูกซือเย่เจ๋วจัดมาให้เธอ

ซือเย่เจ๋วยืนอยู่เบื้องหลังเพื่อเฝ้าดู ขณะที่หลัวเชว่อยู่ข้างๆ เขาพูดอย่างระมัดระวัง "ท่านเจ๋ว นักข่าวเหล่านี้ขึ้นชื่อว่ารับมือยาก คุณแน่ใจหรือว่า คุณหนูเจียงทำได้?"