บทที่ 269

ผมเส้นหนึ่งร่วงหล่นจากหูของเธอ และเธอก็จะยกมือขึ้นเพื่อทัดมันไว้ให้อยู่ข้างหลังเป็นครั้งคราว เป็นการเคลื่นไหวที่ดูธรรมดามาก แต่ในสายตาของกู้ยี่ฟานก็ยังคงดูงามมาก

ใบไม้ร่วงหล่นบนปลายผมของเธอ กู้ยี่ฟานตกตะลึง และเดินไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว เขาเหยียบไม้กวาดจนสะดุดล้ม และเข้าไปหาเจียงเซิง

โชคดีที่เขารีบยกมือขึ้นเลยกางแข็นบนม้านั่งทันเวลา และการกระทำอย่างกะทันหันของเขาก็ทำให้เจียงเซิงตกใจ ซึ่งหันหลังไปก็มองเห็นใบหน้าที่อยู่ใกล้ชิด

เจียงเซิง "..."

กู้ยี่ฟาน "..."

วั่งฉีที่ยืนอยู่ที่ไกมองเห็นฉากนี้และชกมือของเธอบนผนังด้วยความโกรธ

เมื่อนึกถึงอะไร เธอก็หยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูป พบกล่องข้อความของซูหลิงโหรว แล้วคลิกเพื่อส่ง

**

ณ TG กรุ๊ป

ซูหลิงโหรวมาที่สำนักงานบริหาร ก่อนเคาะประตู

ซือเย่เจ๋วรวบรวมเอกสาร และเงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชา "มีอะไรหรือ?"

ซูหลิงโหรวเดินไปที่โต๊ะแล้วพูดว่า "ฉันเพิ่งได้ข่าวว่าเมื่อวานคุณเจียงบังเอิญเข้าไปในเขตหวงห้าม และถูกครูฝึกลงโทษเมื่อเช้านี้"

ดวงตาของซือเย่เจ๋วหรี่ลงเล็กน้อย เซิงเซิงจะเข้าไปในพื้นที่หวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาตได้อย่างไร เธอไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหม ให้ตายเถอะ คนเหล่านั้นในค่ายฝึกทำอะไรกันเนี่ย?

ทำไมหลัวหยิงไม่บอกเขา?

ซูหลิงโหรวเห็นสีหน้าดูไม่ค่อยดีนักของเขา และคิดว่าเขากำละงโกรธเพราะเจียงเซิงบุกเข้าไปในพื้นที่หวงห้าม เธอจึงค่อยๆ พูดต่อว่า "เธอไม่เป็นไรหรอก แต่..."

"แต่อะไรล่ะ?" ซือเย่เจ๋วขมวดคิ้ว

"แต่มีคนหนึ่งส่งรูปนี้มาให้ฉัน และฉันก็ลังเลอยู่นานก่อนที่จะตัดสินใจมาบอกคุณ เพราะฉันก็กังวลว่าคุณจะเข้าใจผิดคุณเจียง…"