บทที่ 275

"ใช่ค่ะ ครูฝึก เป็นเธอที่มาข่มขู่พวกเราโดยไม่มีเหตุผล แถมเธอยังตบวั่งฉีด้วย ทั้ง ๆ ที่เป็นเรื่องที่พวกเราไม่เคยทำ"

พวกเธอคนเยอะ สามารถสลับกันเป็นพยานได้ แน่นอนว่าไม่กลัวเจียงเซิงที่มีแค่ปากเดียวอยู่แล้ว

ขณะที่เจียงเซิงกำลังจะพูดอะไร ครูฝึกก็ตบโต๊ะ: "เอาล่ะ ไม่ต้องอธิบายแล้ว ค่ายฝึกอบรมไม่ใช่ที่ที่เธอควรจะอยู่ ตอนนี้เธอเก็บข้าวของแล้วกลับไปได้แล้ว"

พวกวั่งฉีรู้สึกพึงพอใจอย่างมาก ต่อให้เธอเก่งแค่ไหนก็ต้องเผชิญหน้ากับจุดจบที่ถูกไล่ออกไปไม่ใช่เหรอ?

เจียงเซิงยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับเขยื้อน ครูฝึกมองดูเธอแล้วนิ่งอึ้ง "บอกให้เธอกลับไปไม่ใช่เหรอ?"

"ฉันจะไปไม่ได้" เจียงเซิงน้ำเสียงเคร่งขรึม "อีกอย่างพวกเธอทำผิดก่อน ทำไมต้องให้ฉันไป?"

ครูฝึกไม่เคยเจอคนที่ดื้อรั้นแถมไม่ฟังคำสั่งแบบนี้มาก่อน เขาตบโต๊ะด้วยความโมโหแล้วลุกขึ้นยืน: "เจียงเซิง เธออย่ามากเกินไป ที่นี่คือค่ายฝึกอบรม เธอทำผิดกฎฉันมีสิทธิ์ที่จะให้เธอออกไป!"

“ฉันไม่ผิด ฉันไม่ไป” เจียงเซิงสบตาเขาด้วยสายตาที่เย็นชา

"เธอ..."

"พี่หลี เป็นอะไรเหรอ โมโหมากขนาดนี้เชียว" หลัวหยิงยิ้มแย้มปรากฏตัวที่ห้องทำงาน

ครูฝึกขมวดคิ้ว: “เธอมาได้อย่างไร?”

หลัวหยิงเดินเข้ามาหา แล้วตบไหล่เขาเบา ๆ: "ฉันได้ยินมาว่านักเรียนบางคนฝ่าฝืนกฎของค่ายฝึก อย่างไรก็ต้องฟังคำอธิบายของเธอหน่อย"

ครูฝึกไม่ได้พูดอะไร

หลัวหยิงอยู่ที่ค่ายฝึกฝนนอกจากจะเป็นน้องสาวของหัวหน้าหลัวหู่ และก็เป็นผู้นำสมาชิก "องค์กรเย่เยี่ยน"

พูดอีกอย่างก็คือ นอกจากหัวหน้าหลัวหู่กับหัวหน้าฟู่ที่สามารถควบคุมเธอได้ คนอื่นไม่สามารถควบคุมได้

ดังนั้นหลัวหยิงอยากจะเข้ามายุ่ง เขาก็ไม่สามารถพูดอะไรได้

"พี่หลัวหยิง เมื่อคืนเจียงเซิงใช้ซ้อมเป็นอาวุธมาข่มขู่พวกเรา แถมเกือบทำร้ายวั่งฉีด้วย"

"จริงด้วย พี่หลัวหยิง พวกเราเป็นพยานได้ เจียงเซิงเป็นคนทำร้ายคนก่อน!"